Otwórz menu główne

Beata Anna Pęksa, primo voto Pęksa-Krawiec[1]polska urzędniczka państwowa i dyplomatka, od stycznia 2018 ambasadorka RP w Iraku.

Beata Pęksa
Ambasadorka RP w Iraku
Okres od stycznia 2018
Poprzednik Lech Stefaniak
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Absolwentka dziennikarstwa na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Ukończyła także studia podyplomowe z zakresu integracji europejskiej i praktycznej psychologii społecznej. Pracę w administracji publicznej rozpoczęła w 1991, kiedy dołączyła do tworzonego Biura Bezpieczeństwa Narodowego, gdzie zajmowała się kwestiami bezpieczeństwa międzynarodowego. W 1996 przeszła do nowo tworzonego w MSZ Departamentu Polityki Bezpieczeństwa. Początkowo jako radca ministra, a następnie naczelnik wydziału NATO i UZE, a od 1999 jako zastępczyni dyrektora Departamentu. Wspierała w tym okresie negocjacje akcesji Polski do NATO. W 2002 objęła stanowisko zastępcy stałego przedstawiciela RP przy Narodach Zjednoczonych w Nowym Jorku, gdzie zajmowała się w szczególności problematyką operacji pokojowych. Pełniła m.in. funkcję wiceprzewodniczącej komitetu Zgromadzenia Ogólnego ds. operacji pokojowych oraz przewodniczyła podkomitetowi ds. naruszeń praw człowieka przez członków misji pokojowych w zakresie nadużyć i przemocy seksualnej[2].

W 2007 Beata Pęksa powróciła do pracy w Departamencie Polityki Bezpieczeństwa, w którym zajmowała się europejską polityką bezpieczeństwa i obrony. W tym samym roku uzyskała nominację na stanowisko ambasadora tytularnego. W 2008 została stałym przedstawicielem Polski w Komitecie Polityki Bezpieczeństwa UE w Brukseli. W latach 2013-2014 była pełnomocnikiem ministra ds. Partnerstwa Wschodniego. Następnie objęła stanowisko zastępczyni dyrektora Departamentu Polityki Europejskiej, zaś w latach 2016­–2017 dyrektorki Departamentu Polityki Bezpieczeństwa. Brała czynny udział w przygotowaniach do szczytu Sojuszu Północnoatlantyckiego w Warszawie w 2016[2].

Włada biegle językami: angielskim i rosyjskim; posługuje się także francuskim i arabskim[2]. W 2012 "za zasługi w działalności na rzecz integracji europejskiej oraz budowania społeczeństwa obywatelskiego" została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Protokół posiedzenia Komisji Spraw Zagranicznych /nr 30/, www.sejm.gov.pl, 4 czerwca 2002 [dostęp 2019-02-17] (pol.).
  2. a b c Zapis przebiegu posiedzenia Komisji Spraw Zagranicznych /nr 88/, www.sejm.gov.pl, 23 listopada 2017 [dostęp 2018-08-14] (pol.).
  3. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, 11 listopada 2012.