Otwórz menu główne

Before and after Science

album Briana Eno

Before and after Sciencealbum brytyjskiego kompozytora, muzyka i producenta muzycznego Briana Eno z grudnia 1977.

Before and after Science
Album studyjny Briana Eno
Wydany grudzień 1977
Nagrywany 1977
Gatunek art rock, ambient
Długość 39:30
Wydawnictwo E.G. Records, Island Records, Plan 9/Caroline Records, Virgin Records, Major Bill, EMI Japan, CRC
Producent Brian Eno i Rhett Davies
Oceny
Album po albumie

Album ukazał się pierwotnie jako płyta gramofonowa, longplay – odtwarzany z prędkością 33 1/3 obr./min. Wydanie to zawierało litografie załączone w formie oddzielnych, pełnowymiarowych arkuszy papieru. W późniejszych wydaniach miniatury tych litografii umieszczono na rewersie okładki. Samo nagranie jest podzielone na odrębne gatunkowo strony: A (art rock) i B (ambient).

Rys kontekstowyEdytuj

Album ten stanowi czwarty i ostatni w serii tzw. „piosenkowych” albumów solowych Briana Eno: Here Come the Warm Jets (1973), Taking Tiger Mountain (By Strategy) (1974), Another Green World (1975) i Before and after Science (1977). Piosenkowe albumy Briana Eno stanowią osobny gatunek od jego minimalistycznych, instrumentalnych awangardowych albumów muzyki ambient. (Pierwszym i zdaniem krytyków najlepszym minimalistycznym albumem Eno jest Discreet Music z 1975.)[6][7]

W latach 1977-1979, Brian Eno i David Bowie, pracując w Berlinie, nagrali tzw. „trylogię berlińską”. Albumy te są nominalnie albumami Bowiego: Low (1977), „Heroes” (1977) i Lodger (1979). Ten ostatni, wprawdzie nagrany w Szwajcarii, jest zaliczany jako „berliński”[6].

Eno również nagrał 2 albumy w latach 1972-1975 z Robertem Frippem, gitarzystą zespołu King Crimson: (No Pussyfooting) (1972-73, nagrany kosztem 14 $ (USD, czyli równowartości taśmy magnetofonowej) i Evening Star (1975). Robert Fripp wykonał jeden ze swoich najsłynniejszych zaciekłych pasaży solowych w utworze „King’s Lead Hat” na Before and after Science[6].

30 lat później, recenzent BBC Radia 2 podsumował znaczenie Before and after Science następująco:

„W latach 70. album Before and after Science dostarczył wiernym fanom Briana Eno wybór perfekcyjnie dopracowanych, pamiętnych utworów, jednocześnie stanowiąc odejście artysty od jego eksperymentalnej muzyki ambient, nagranej na jego poprzednim albumie Discreet Music. Before and after Science wysłuchany niemal 30 lat po jego premierze, nadal brzmi świeżo, natomiast wpływu Briana Eno nie sposób zignorować, kiedy to Franz Ferdinand i inni awangardowi muzycy pop przeprowadzają natarcia na listy przebojów." (ang: In the seventies ‘Before and After Science’ provided Eno’s loyal fans with a selection of perfectly crafted, highly memorable songs and marked a departure from his experimental ambient music heard in his previous album ‘Discreet Music’. But listening to the album nearly thirty years after its release it manages to still sound as fresh and Eno’s influence cannot be ignored as Franz Ferdinand and other Avant-Garde popsters assault the charts.)[8].
— Kris Shaw, „FEATURED ALBUM 03/07/04, BEFORE AND AFTER SCIENCE, BRIAN ENO”, Stuart Maconie's Critical List, BBC Radio 2, 3 lipca 2004

OpisEdytuj

Album zawiera 8 utworów z wokalem i 2 utwory instrumentalne. Producentami muzycznymi byli tu Brian Eno i Rhett Davies. Produkcja miała miejsce w 1977 w Basing Street Studios w Londynie i w Conny's Studio w Kolonii. Płyta ukazała się nakładem wytwórni płytowej E.G. Records i jest zaliczana do gatunków art rock (strona A) i ambient (strona B). Na oryginalnej płycie gramofonowej jej strona A nosi tytuł Before Science („Przed nastaniem nauki”) i zawiera głośne utwory o szybkim tempie, pełne perkusji, basu i hałasu. Na stronie B, zatytułowanej after Science („po przeminięciu nauki”) znajdują się natomiast utwory instrumentalno-wokalne o wolnym rytmie ambient, łagodne i ciche, utrzymane w klimacie surrealistycznych wizji sennych[9][6][8]..

Oprócz 10 utworów muzycznych, wydanie to zawierało 4 litografie wykonane na podstawie akwareli brytyjskiego malarza i grafika Petera Schmidta, załączone w formie oddzielnych, pełnowymiarowych arkuszy papieru. W późniejszych wydaniach miniatury tych litografii umieszczono na rewersie okładki (patrz: galeria w linkach zewnętrznych). Razem z utworami muzycznymi, jest to zestaw 14 prac, zgodnie z podtytułem albumu, Czternaście Obrazów (ang.: Fourteen Pictures). Dopisek Briana Eno do płyty (ang.: liner notes) informuje, że:

„Oprócz naszego wspólnego opracowania tej płyty, Peter i ja od pewnego czasu pracujemy razem, m.in. porównując nasze dociekania i spostrzeżenia. W roku 1975 wydaliśmy w formie pudełka zestaw kart pt. Strategie niejednoznaczne, który szeroko użyliśmy przy tworzeniu tej płyty" (ang.: Apart from our collaboration on this record, Peter and I have been working together and comparing notes for some time. In 1975 we produced a boxed set or [sic] oracle cards called „Oblique Strategies”, which were used extensively in the making of this record).
— Brian Eno, dopisek do albumu Before and after Science'

Pierwsze wydanie tej płyty gramofonowej zawiera wyryty wewnątrz końcowej pętli rowka zamierzony pierwotnie tytuł, Arcane Benefits of Creed („Ukryte korzyści wyznania”). Jest to jeden z wielu możliwych anagramów tytułu Before and after Science.

Anagramem jest też tytuł piosenki King’s Lead Hat, który jest jednocześnie nazwą nowojorskiego zespołu muzyków z Rhode Island School of Design, Talking Heads[10]. Płytę tego zespołu pod tytułem More Songs About Buildings and Food Eno wyprodukował rok po Before and after Science, w 1978, jako początek kilkuletniego sojuszu artystycznego, który zaowocował ciągiem wpływowych, urozmaiconych i eksperymentalnych nagrań muzyki rockowej. Współpraca ta trwała do 1982. Rewers singla King’s Lead Hat zawiera utwór RAF, który nie wszedł w skład albumu Before and after Science.

Brian Eno nagrał łącznie ponad 120 osobnych utworów przy tworzeniu tego albumu, lecz większość z nich nigdy nie została udostępniona publicznie[7]. Brian Eno tak wyjaśnił powody takiej decyzji:

Jestem bardzo biegły w technologii, zawsze takim byłem, zwłaszcza w odniesieniu do urządzeń i maszyn ogólnie. Nie budzą one we mnie niepokoju, jak to je odbiera wiele osób, lecz są one źródłem świetnej rozrywki i zabaw, niczym zabawki dla dorosłych. Można albo założyć, że technologie sprawują określone funkcje, których to należy się nauczyć, lub postanowić, że stanowią istną czarną skrzynkę, którą to można manipulować dowolnie. To drugie to właśnie moje osobiste nastawienie, co spowodowało, że miałem poważne kłopoty z technikami studyjnymi, ponieważ całe ich przygotowanie polega na nauczaniu się czegoś z funkcjonalnego punktu widzenia, a następnie nauczanie się zastosowania tej funkcji. Toteż postanowiłem sobie już na samym początku, aby nigdy nie zapisać żadnego uzyskanego ustawienia syntezatora, bez względu na to, jak cudny dźwięk udało mi się uzyskać, i nadal trzymam się tej zasady. A to dlatego, że znam siebie na tyle dobrze, żeby wiedzieć, iż gdybym posiadał zasób cudnych dźwięków, zawsze bym je stosował. Nie chciałoby mi się wyszukiwać nowych. W ten sposób zapewniłem sobie świeżość instrumentu. Także pozwoliłem mu na rozregulowanie się, on psuje się i zmienia przez cały czas. Z tego powodu udało się zrobić rzeczy, których nie umiałbym powtórzyć, nawet gdybym tego pragnął. (ang.: I'm very good with technology, I always have been, and with machines in general. They seem to me not threatening like other people find them, but a source of great fun and amusement, Iike grown up toys really. You can either take the attitude that it has a function and you can learn how to do it, or you can take an attitude that it's just a black box that you can manipulate any way you want. And that's always been the attitude I've taken, which is why I had a lot of trouble with engineers, because their whole background is learning it from a functional point of view, and then learning how to perform that function. So I made a rule very early on, which I've kept to, which was that I would never write down any setting that I got on the synthesizer, no matter how fabulous a sound I got. And the reason for that is that I know myself well enough to know that if I had a stock of fabulous sounds I would just always use them. I wouldn't bother to find new ones. So it was a way of trying to keep the instrument fresh. Also I let it decay, it keeps breaking down and changes all the time. There are a lot of things I've done before that I couldn't even do again if I wanted to.)[7]
— Brian Eno, „Lester Bangs interviews Eno”

Lista utworówEdytuj

Wszystkie utwory skomponował Brian Eno, wyjątki opisane.

Strona AEdytuj

  1. „No One Receiving” – 3:51
  2. „Backwater” – 3:43
  3. „Kurt's Rejoinder” – 2:53
  4. „Energy Fools the Magician” (aranżacja Percy Jones/Brian Eno) – 2:05
  5. „King’s Lead Hat” – 3:53

Strona BEdytuj

  1. „Here He Comes” – 5:40
  2. „Julie With ...” – 6:20
  3. „By This River” (Eno, Hans-Joachim Roedelius, Dieter Moebius) – 3:03
  4. „Through Hollow Lands (For Harold Budd)” (aranżacja Fred Frith/Brian Eno) – 3:54
  5. „Spider and I” – 4:08

Obsada muzyczna i oprawa graficznaEdytuj

Obsada według utworuEdytuj

Kolejność muzyków, ortografia imion i tytułów dokładnie jak na okładce
1: „No one receiving" Paul Rudolph gitara basowa i gitara rytmiczna
Phil Collins perkusja (bębny)
Percy Jones gitara basowa bezprogowa
Rhett Davies (agong-gong and stick) agung: para wielkich drewnianych gongów filipińskich i Chapman stick albo po prostu kijek
Brian Eno (voices) śpiew, syntezatory, pianino,
gitara,
syntezatory perkusyjne
2: „Backwater" Paul Rudolph (bass) gitara basowa
Jaki Liebezeit perkusja (bębny)
Brian Eno (voices) śpiew, gitara rytmiczna, instrumenty dęte blaszane, pianino
3: „Kurt's Rejoinder" Dave Mattacks perkusja (bębny)
Percy Jones analogowy delay gitary basowej
Shirley Williams brush timbales (kubańskie bębny od merengue)
Kurt Schwitters (voice (from the Ur Sonata)) śpiew (recytacja dadaistyczna)
Brian Eno (voice, chorus) śpiew, („jazz” piano) pianino, syntezator
4: „Energy fools the Magician" Fred Frith modified guitar (gitara przetworzona)
Phil Collins perkusja (bębny)
Percy Jones gitara basowa bezprogowa
Brian Eno („chorus”) śpiew, (keyboards) instrumenty klawiszowe, (vibes) wibrafon
5: „King’s Lead Hat" Andy Fraser perkusja (bębny)
Paul Rudolph (bass) gitara basowa
Phil Manzanera gitara rytmiczna
Robert Fripp solo na gitarze
Brian Eno (voices) śpiew, metallics (dźwięki metaliczne), gitary rytmiczne, solo na pianinie
6: „Here he comes" Dave Mattacks perkusja (bębny)
Phil Manzanera gitara
Paul Rudolph (bases) gitary basowe
Brian Eno (voices) śpiew, syntezatory: Yamaha CS-80 i Moog, pianino
7: „Julie with..." Paul Rudolph (bass and harmonic bass) gitara basowa i gitara basowa harmonizująca
Brian Eno (voices) śpiew, dzwon(ek), Minimoog, Yamaha CS-80, syntezator EMS Synthi AKS, pianino, gitara
8: „By this River" Achim Roedelius fortepian i pianina elektryczne
Möbi Moebius (Bass Fender piano) pianino basowe Bass Fender
Brian Eno (voice) śpiew i Yamaha CS-80
9: „Through Hollow Lands” „(for Harold Budd)” Fred Frith cascade guitars (gitary kaskadowe)
Bill MacCormick (bass) gitara basowa
Shirley Williams (time) perkusja do taktu
Brian Eno instrumenty klawiszowe, dzwon(ek), (melody guitar) gitara melodyjna, Moog
10: „Spider and I" Brian Turrington gitara basowa
Brian Eno (voices and keyboards) śpiew i instrumenty klawiszowe, EMS Synthi AKS
  • Źródła:
    • opakowanie[11]
    • BEEP Biografie w sieci[12]

Obsada według muzykaEdytuj

  • Źródła:
    • opakowanie[11]
    • dyskografia Freda Fritha[13].

Opracowanie szaty graficznejEdytuj

  • Peter Schmidt – litografie (rewers okładki)
  • Ritva Saarikko – fotografia na awersie okładki
  • Brian Eno – projekt okładki
  • Cream – rysunek i opracowanie graficzne
  • Źródło: opakowanie[14]

Informacje uzupełniająceEdytuj

Historia wydańEdytuj

Rok Typ Wytwórnia Nr katalogowy
1977 LP E.G. Records 1513
1977 LP Polydor 2310 547
1978 LP Island IPS-9478
CD Plan 9/Caroline 1513
1986 CD Virgin 32
1990 CS E.G. Records EGMC-32
1990 CS Virgin EGCD-32
2004 CD Virgin 77292
2004 CD Major Bill 68659
2004 CD Toshiba EMI Japan 68659
2008 CD CRC 170292

Notowania sprzedażyEdytuj

Państwo Lista (1978) Najwyższa
pozycja
  Stany Zjednoczone Pop Albums 171

PrzypisyEdytuj

  1. Before and After Science: Ten Pictures w serwisie AllMusic.
  2. Before And After Science – Brian Eno – CD – Buy.com
  3. Brian Eno: Before & After Science : Music Reviews : Rolling Stone
  4. BRIAN ENO Before and After Science music reviews and MP3
  5. Brian Eno – Before And After Science (LP, Album) at Discogs
  6. a b c d Jesse Steichen: "Eno in the '70s", www.anaumov.ru, marzec 1998, link sprawdzony 2008-06-07. (ang.)
  7. a b c "Lester Bangs interviews Eno", sekcja z opisem tworzenia Before and after Science, EnoWeb – music.hyperreal.org. Link sprawdzony 2008-05-29.
  8. a b "FEATURED ALBUM 03/07/04, BEFORE AND AFTER SCIENCE, BRIAN ENO", Stuart Maconie's Critical List, BBC Radio 2, 3 lipca 2004. Link sprawdzony 2008-06-06. (ang.)
  9. a b c d David Ross Smith:Recenzja w serwisie AllMusic (5 gwiazdek na możliwych 5). Link sprawdzony 208-05-29. (ang.)
  10. a b David Thompson: Recenzja utworu "King's Lead Hat" w serwisie All Music Guide (5 gwiazdek na możliwych 5). Link sprawdzony 2008-05-29. (ang.)
  11. a b Nadruk ze spisem utworów i obsady muzycznej na każdym z nich na wewnętrznej okładce płyty gramofonowej w wydaniu EG Records z 1977 nr katalogowy 1513 jak i wierna reprodukcja tego samego, załączona z płytą kompaktową nr katalogowy EGCD 32 produkcji Caroline Records

    ℗ 1977 EG Records Ltd.
    © 1977 EG Records Ltd.” (ang.)
  12. BEEP discografie entry for Before and after Science, www.rubli.net, Link sprawdzony 2008-05-29. (ang.)
  13. a b Dyskografia: Fred Frith, Fred Frith, wersja 19. (ang.)
  14. Nadruk na wewnętrznej okładce płyty gramofonowej w wydaniu EG Records z 1977 nr katalogowy 1513 jak i wierna reprodukcja tego samego, załączona z płytą kompaktową nr katalogowy EGCD 32 produkcji Caroline Records:
    „Special thanks are due to Achim Rodelius and Möbi Moebius (Cluster) for their advice and encouragement in Cologne, and to Robert Fripp and David bowie for the same in Berlin.
    This record was recorded at Basing Street Studions, London with Rhett Davies and Dave Hutchins engineering, and at Conny's Studion outside Cologne, West Germany, with Conny Plank engineering. No noise reduction systems were used.

    The cover photograph is by Ritva Saarikko, the design is by Brian Eno, and the artwork is by Cream.

    ℗ 1977 EG Records Ltd.
    © 1977 EG Records Ltd.” (ang.)
  15. Dedykacja Haroldowi Buddowi jest wpisana w tytuł utworu „Through Hollow Lands”, w nawiasie.
  16. a b Informacje o wydaniach i wykonaniu utworu "By This River" w serwisie All Music Guide. Link sprawdzony 2008-05-09. (ang.)
  17. Zapis cyfrowy utworu „Newer Fallin'” z wyraźnym samplem utworu „By This River” w tle. Link sprawdzony 2008-05-29.

BibliografiaEdytuj