Otwórz menu główne

Bella Michajłowna Dawidowicz, ros. Белла Михайловна Давидович, ang. Bella Davidovich (ur. 16 lipca 1928 w Baku) – urodzona w ZSRR rosyjska pianistka pochodzenia żydowskiego, obecnie obywatelka amerykańska; laureatka I nagrody na IV Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w 1949 (ex aequo z Haliną Czerny-Stefańską). Była żoną skrzypka Juliana Sitkowieckiego[1].

Bella Dawidowicz
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 16 lipca 1928
Baku
Instrumenty fortepian
Gatunki muzyka poważna
Wydawnictwo m.in. Philips i Orfeo

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Młodość i wykształcenieEdytuj

Urodziła się w Baku w Azerbejdżanie w rodzinie muzyków. Na fortepianie zaczęła grać w wieku sześciu lat, a w 1937 zadebiutowała koncertem z orkiestrą. Edukację muzyczną rozpoczęła w szkole muzycznej przy Konserwatorium Azerbejdżańskim. W 1939 przeniosła się do Moskwy, gdzie kontynuowała naukę w Centralnej Szkole Muzycznej. W latach 1947–1951 studiowała w Konserwatorium Moskiewskim, gdzie jej nauczycielami byli Konstantin Igumnow i Jakow Flijer[2][3].

Kariera pianistycznaEdytuj

W 1949 reprezentowała ZSRR na IV Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Zdobyła tam I nagrodę (ex aequo z Haliną Czerny-Stefańską) i wyróżnienie Towarzystwa im. Fryderyka Chopina (srebrną maskę Chopina)[4].

Zwycięstwo w konkursie było początkiem jej kariery w ZSRR i krajach Europy Wschodniej[3]. Wiele razy występowała w Polsce (w 1958, 1965, 1975 i 1995), m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach-Zdroju[1]. Przez wiele lat była solistką w orkiestrze Filharmonii Leningradzkiej[5] i profesorem w Konserwatorium Moskiewskim[6].

W 1978 wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych, a w 1984 otrzymała amerykańskie obywatelstwo. Od 1982 prowadziła zajęcia w Juilliard School w Nowym Jorku[6]. W czasach pierestrojki powróciła do ZSRR i w 1988 dała pierwszy koncert w Moskwie od ponad 10 lat[7].

Była jurorem wielu konkursów muzycznych, m.in. Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1995, 2010), Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. Królowej Elżbiety Belgijskiej w Brukseli, a także konkursów w Maryland i Vavey[8].

Repertuar i dyskografiaEdytuj

Dysponuje bogatym repertuarem, w którym znajdują się utwory m.in. Wolfganga Amadeusa Mozarta, Roberta Schumanna, Josepha Haydna, Ludwiga van Beethovena, Fryderyka Chopina, Johannesa Brahmsa, Siergieja Rachmaninowa, Franza Schuberta, Edvarda Griega i Maurice'a Ravela[7]. Nagrała wiele płyt, m.in. dla wytwórni Philips i Orfeo[9].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Dybowski 2005 ↓, s. 151.
  2. Dybowski 2005 ↓, s. 149.
  3. a b Robert Adelson: Bella Davidovich – Biography (ang.). allmusic.com. [dostęp 2016-04-13].
  4. Wysocki 1987 ↓, s. 59.
  5. Bella Davidovich (ang.). naxos.com. [dostęp 2016-04-13].
  6. a b Famous People: Then and Now – interview with Bella Davidovich (ang.). azer.com. [dostęp 2016-04-13].
  7. a b Dybowski 2005 ↓, s. 152.
  8. Stanisław Dybowski: Bella Davidovich (pol.). chopin.nifc.pl. [dostęp 2016-04-13].
  9. Bella Davidovich – Discography (ang.). allmusic.com. [dostęp 2016-04-13].

BibliografiaEdytuj

  • Stanisław Dybowski: Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie. Warszawa: Selene, 2005, s. 149–152. ISBN 83-910515-1-X.
  • Stefan Wysocki: Wokół Konkursów Chopinowskich. Warszawa: Wydawnictwa Radia i Telewizji, 1987. ISBN 83-212-0443-0.