Otwórz menu główne

Beno Kohen (hebr. בנו כהן, ang. Benno Cohen, ur. 30 września 1894 w Niemczech, zm. 24 listopada 1975 w Izraelu) – izraelski prawnik, działacz społeczny i polityk, w latach 1961–1965 poseł do Knesetu.

Beno Kohen
בנו כהן
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 30 września 1894
Cesarstwo Niemieckie
Data i miejsce śmierci 24 listopada 1975
Izrael
Poseł do Knesetu
Okres od 1961
do 1965
Przynależność polityczna Partia Liberalna
Niezależni Liberałowie

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 30 września 1894 w Niemczech. Ukończył prawo na Uniwersytecie w Breslau. Podczas I wojny światowej służył w armii niemieckiej[1]. Działał w syjonistycznej organizacji studenckiej, był też jednym z przywódców organizacji młodzieżowej „Niebiesko-biali”[2]. Pracował jako prawnik. W latach dwudziestych wielokrotnie wyjeżdżał do Palestyny, gdzie zajmował się planami rozwoju żydowskiego osadnictwa i rolnictwa[1]. Działał w Agencji Żydowskiej[3]. W latach 1933–1939 był sekretarzem generalnym i pełniącym obowiązki przewodniczącego niemieckiego oddziału Światowej Organizacji Syjonistycznej[1][4]. W marcu 1939 negocjował z Adolfem Eichmannem warunki emigracji Żydów do Palestyny[3]. Sam zdołał w tym samym roku opuścić hitlerowskie Niemcy i wyemigrować do Ziemi Izraela[1][4].

Był jednym z założycieli i przywódców Partii Nowej Emigracji[5] założonej w 1942, a po jej połączeniu z Partią Progresywną działał w kierownictwie również tego ugrupowania. Pracował jako przewodniczący sądu dyscyplinarnego pracowników państwowych, był też wykładowcą w Szkole Prawodawstwa i Ekonomii w Tel Awiwie[1]. W 1960 był jedną z osób, które potwierdziły tożsamość nazistowskiego zbrodniarza Adolfa Eichmanna porwanego przez Mosad z Argentyny i przewiezionego do Izraela[4][6]. Jego wspomnienia i świadectwo zostały złożone w Instytucie Jad Waszem, a także wykorzystane w książkach dotyczących procesu Eichmanna[3][4][6].

W 1959 doszło do połączenia Partii Progresywnej i Ogólnych Syjonistów i powstania Partii Liberalnej. Z listy tego ugrupowania Kohen po raz pierwszy i jedyny dostał się do izraelskiego parlamentu w wyborach parlamentarnych w 1961. W piątym Knesecie zasiadał w trzech komisjach: pracy, spraw wewnętrznych oraz konstytucyjno-prawnej. Pod koniec kadencji był jednym z posłów, którzy sprzeciwili się połączeniu z Herutem i stworzeniu bloku Gahal. Jak większość polityków dawnej Partii Progresywnej opuścił Partię Liberalną tworząc nowe ugrupowanie – Niezależnych Liberałów[1].

Zmarł 24 listopada 1975 w Izraelu w wieku 81 lat[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Beno Kohen (ang.) – profil na stronie Knesetu.
  2. ang.: „Blue-White” Youth Movement
  3. a b c From the Testimony of Benno Cohn about His Meeting With Eichmann, March 1939. Instytut Jad Waszem. [dostęp 2016-10-06].
  4. a b c d Haim Gouri: Facing the Glass Booth: The Jerusalem Trial of Adolf Eichmann. Detroit: Wayne State University Press, 2004, s. 28-30.
  5. hebr. עלייה חדשה (Allija Ha-dasza)
  6. a b Isser Harel: The House on Garibaldi Street. Nowy Jork: Routledge, 2013, s. 282-283.