Bernardo de Iriarte

Bernardo de Iriarte Nieves Rabelo (ur. 18 lutego 1735 w Puerto de la Cruz, zm. 13 lipca 1814 w Bordeaux) – hiszpański polityk. Brat poety Tomása de Iriarte y Oropesa[1].

Bernardo de Iriarte
Ilustracja
Bernardo de Iriarte pędzla Goi, 1797
Data i miejsce urodzenia

18 lutego 1735
Puerto de la Cruz, Hiszpania

Data i miejsce śmierci

13 lipca 1814
Bordeaux, Francja

Zawód, zajęcie

polityk

Narodowość

hiszpańska

Odznaczenia
Kawaler Orderu Karola III (Hiszpania)

ŻyciorysEdytuj

Był jednym z najwybitniejszych polityków swoich czasów, członkiem Rady Państwa i Rady Indii. Był entuzjastą sztuki, otrzymał tytuł wiceprotektora Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda w Madrycie. W 1797 został mianowany Ministrem Rolnictwa, Handlu, Żeglugi i Posiadłości Zamorskich[2]. Został pierwszym dyrektorem Królewskiej Kompanii Filipin[3]. Był człowiekiem o szerokich horyzontach otwartym na nowe idee. Należał do okupacyjnego rządu Józefa I, dlatego po powrocie Ferdynanda VII na tron musiał wyemigrować do Francji. Zmarł w Bordeaux w 1814 roku[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Bernardo de Iriarte. fundaciongoyaenaragon.es. [dostęp 2018-05-07]. (hiszp.).
  2. Bernardo de Iriarte. artehistoria.com. [dostęp 2018-05-07]. (hiszp.).
  3. Albert Boime: Oscuridad al mediodía: <<La Junta de Filipinas>>. W: Praca zbiorowa: Goya. Madrid: Fundación Amigos del Museo del Prado - Galaxia Gutenberg - Círculo de Lectores, 2002, s. 301–324. ISBN 84-8109-355-6.