Otwórz menu główne

Beyde Marjam II

cesarz Etiopii

Beyde Marjam II - cesarz Etiopii od 15 kwietnia do grudnia 1795 roku. Pochodził z dynastii salomońskiej i prawdopodobnie był synem Salomona II. Nieznana jest data jego narodzin, ani śmierci. Wallis Budge twierdzi, że Beyde Marjam mógł być tą samą osobą, co Salomon III[1].

Beyde Marjam II
nəgusä nägäst (król królów)
Cesarz Etiopii
Okres 1795
Poprzednik Salomon III
Następca Tekle Gijorgis I
Dane biograficzne
Dynastia salomońska

Okoliczności wstąpienia na tron i początki rządówEdytuj

Angielski podróżnik Nathaniel Pearce, który spotkał byłego cesarza podczas wizyty u rasa Uelde Syllasje 20 stycznia 1813, twierdził że Beyde Marjam był cesarzem tylko raz, przez okres dziewięciu miesięcy. Pearce zapisał informacje na temat rządów byłego władcy. Beyde Marjam został ustanowiony cesarzem przez rasa Uelde Gabriela, a po wygnaniu przez rasa Aligaza, były cesarz znalazł schronienie u rasa Guebry[2]. Dalszych szczegółów dostarcza Kronika królewska. Gdy cesarz Tekle Gijorgis I opuścił Gonder, Beyde Marjam został ogłoszony cesarzem, pomimo protestów abuny Yosaba III. Następnie Uelde Gabriel został wyniesiony do godności rasa bitueddena, jednak jego poparcie udzielane cesarzowi było niewielkie. Niedługo po koronacji słudzy rasa Guebry, w Shawada i Mosabicie starli się ze sługami Uelde Gabriela. Uelde Syllasje pozornie poparł Beyde Marjama na tronie, ale tymczasem wysłał tajną wiadomość do dedżazmacz Hajle Uanda Beuessena z prośbą o wsparcie. Później cesarz i Uelde Syllasje prowadzili kampanię na prowincji, w celu pokazu siły, ale pora deszczowa zmusiła Beydę Marjama do powrotu do Gondaru[3].

Dalsze walki i koniec panowaniaEdytuj

Pod koniec 1795 dedżazmacz Hajle Uand Beuessen wyruszył z prowincji Lasta, wsparty przez przedstawicieli plemienia Oromo pochodzących z Wello i pokonał Uelde Gabriela w bitwie pod Felakit. Uelde Gabriel wycofał się w kierunku rzeki Checheho, zatrzymując się w Maryam Weha i i powstrzymał swoich wrogów pod Agala, a gdy próbował wycofać się w kierunku Sabisabaru, został zaatakowany i ponownie pokonany pod Tsanfa Gumara. Uelde Gabriel ostatecznie wycofał się do Quratsy, gdzie mnisi pogodzili go z Uandem Beuessenem. Gabriel wstąpił do klasztoru w Mahdere Marjam, a Beuessen wyruszył do Gondaru, gdzie przywrócił tron Tekle Gijorgisowi I. W 1802 Baeda Maryam był więźniem w prowincji Semien. W styczniu 1813 podczas wizyty Nathaniela Pearce'a wciąż tam przebywał i odwiedził Uelde Syllasje szukając u niego pomocy w ponownym wstąpieniu na tron, ale możnowładca odmówił wsparcia. Według Pearce'a Syllasje myślał o wsparciu w przywróceniu korony cesarskiej Tekle Gijorgisowi I, ale nie uczynił żadnych kroków zmierzających w tym kierunku[4].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. E.A. Wallis Budge: A History of Ethiopia: Nubia and Abyssinia. Oosterhout: Anthropological Publications, 1970, s. 479.
  2. Nathaniel Pearce: The Life and Adventures of Nathaniel Pearce. Londyn: J.J. Halls, 1831, s. 109.
  3. Weld Blundell: The Royal chronicle of Abyssinia, 1769-1840. Cambridge: University Press, 1922, s. 433.
  4. W 1813 nie rządził już Tekle Gijorgis I. Ostatecznie stracił on tron w 1800 roku..

BibliografiaEdytuj


Poprzednik
Salomon III
Cesarz Etiopii
1795
Następca
Tekle Gijorgis I