Bezbożnik przy pracy

Bezbożnik przy pracy (ros. Безбожник у станка) – dziennik wydawany w latach dwudziestych XX wieku w Związku Radzieckim, zajmujący się tematyką antyreligijną, antyklerykalną oraz ateistyczną[1].

Bezbożnik przy pracy
Безбожник у станка
Ilustracja
Numer 15 "Bezbożnika przy pracy" z 1929 z okładką ukazującą Jezusa Chrystusa wywożonego przez robotników z fabryki na taczce.
Częstotliwość Dziennik
Państwo  ZSRR
Organ prasowy Związek Wojujących Bezbożników
Rodzaj czasopisma antyreligia, antyklerykalizm, ateizm
Pierwszy numer 1923
Ostatni numer 1931

HistoriaEdytuj

Osobny artykuł: Bezbożnik (czasopismo).

Pismo ukazywało się codziennie od 1923 roku i było jednym z dwóch czasopism ateistycznych. Drugim był miesięcznik Bezbożnik. Oba pisma nie tylko występowały przeciw religii, ale wchodziły także w polemikę ze sobą. Bezbożnik przy pracy posługiwał się głównie ostrą karykaturą i satyrą, mając za zadanie uderzyć w religię: rozbić ją na kawałki, wytępić tę hołotę jak chwasty. Dziennik Bezbożnik przy pracy był przeciwieństwem miesięcznika Bezbożnik, który był jego łagodniejszą wersją i powoływał się na tezę Włodzimierza Lenina, że walkę z religią należy prowadzić w oparciu o podstawy naukowe, bez korzystania ze środków administracyjnych i bez obrażania zwykłych wiernych[2].

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Anna Shternshis, Soviet and Kosher: Jewish Popular Culture in the Soviet Union, 1923–1939, Indiana University Press, 2006, p. 150–155. ​ISBN 0-253-21841-1
  2. Hansjakob Stehle, Tajna dyplomacja Watykanu Warszawa 1993, s.52.

BibliografiaEdytuj

  • Tajna dyplomacja Watykanu. Papiestwo wobec komunizmu (1917-1991). Hansjakob Stehle. Warszawa: Real Press, 1993, s. 52. ISBN 83-85878-01-7.