Otwórz menu główne

Biała Podlaska (stacja kolejowa)

stacja kolejowa

Biała Podlaskastacja kolejowa w Białej Podlaskiej przy ul. Stacyjnej 3, w województwie lubelskim, w Polsce. Położona jest na międzynarodowej linii kolejowej E 20 BerlinMoskwa.

Biała Podlaska
Biała Podlaska
Państwo  Polska
Miejscowość Biała Podlaska
Lokalizacja Wola
Data otwarcia 1867
Poprzednie nazwy Biala Podlaska
Dane techniczne
Liczba peronów 1
Liczba krawędzi
peronowych
2
Kasy T
Linie kolejowe
Położenie na mapie Białej Podlaskiej
Mapa lokalizacyjna Białej Podlaskiej
Biała Podlaska
Biała Podlaska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Biała Podlaska
Biała Podlaska
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Biała Podlaska
Biała Podlaska
Ziemia52°01′13″N 23°08′01″E/52,020278 23,133611
Portal Portal Transport szynowy

Stacja ma jeden dwukrawędziowy peron wyspowy, na który dostać się można przejściem znajdującym się na wschodnim jego krańcu (przez tor nr 2). Przejście jest chronione zaporami z napędem elektrycznym, opuszczanymi przez dyżurnego ruchu. Przez stację przebiega także tor bez krawędzi peronowej.

Spis treści

HistoriaEdytuj

Budynek dworcaEdytuj

Pierwotny budynek dworca kolejowego został wzniesiony w roku 1867 (tj. wraz z oddaniem do użytku drogi żelaznej) według projektu Alfonsa Ferdynanda Kropiwnickiego. Była to budowla parterowa typowa dla architektury carskiej Rosji. Budynek został spalony przez wycofujące się wojska rosyjskie w roku 1915[1]. Budowę obecnego budynku, częściowo wykorzystującego ruiny po pierwotnym, zakończono w 1928 r. – autorem projektu był architekt Władysław Kwapiszewski. Obiekt ma ogromną dwukondygnacyjną facjatę, stylowo nawiązuje do renesansu. W środku znajduje się duży hol z antresolą i kilka pomieszczeń bocznych[2].

Na budynku dworca wiszą tablice pamiątkowe:

W marcu 2014 r. zakończył się remont budynku dworcowego – m.in. przebudowano i dostosowano do potrzeb osób niepełnosprawnych halę główną; zainstalowano tablice[4] wyświetlające informacje o najbliższych pociągach przyjeżdżających i odjeżdżających; wymieniono wszelkie instalacje i stolarkę okienną; uporządkowano okolice dworca i wybudowano parking; zainstalowano monitoring i instalację przeciwpożarową[5]. W rejonie dworca bezpłatnie dostępna jest sieć Wi-Fi.

W poczekalni mieści się galeria „Biała Lokomotywa”, prowadzona przez Gminny Ośrodek Kultury w Łomazach. Prezentowane są w niej materiały promujące szeroko pojęty region (także po białoruskiej stronie granicy) – historię, osobliwości, miejsca godne zwiedzania – oraz inne wystawy okolicznościowe.

31 sierpnia 2018 została rozebrana kładka dla pieszych w ciągu ul. Łomaskiej, znajdująca się tuż za peronami w kierunku zachodnim[6].

Aktualnie (czerwiec 2019) trwa przebudowa układu torowego i peronów dworca; budowane jest m.in. przejście podziemne. Ze względu na ograniczoną przepustowość (czynny jest tylko jeden tor) niektóre pociągi zostały zastąpione komunikacją autobusową[7].

Budowle związaneEdytuj

W pobliżu dworca znajdują się zabytkowe: budynek jednokanałowej parowozowni z czasów budowy kolei warszawsko-terespolskiej (później, po zakończeniu obsługi parowozów, pełnił rolę kolejarskiej świetlicy[1], następnie był to obiekt handlowy, obecnie (styczeń 2018) nie jest zagospodarowany), wieża ciśnień, drewniany dom naczelnika stacji z pocz. XX w. wraz z parkiem.

Wieża ciśnieńEdytuj

Została wzniesiona w latach 1926‒1928. Zbiornik na wodę znajdujący się w budowli jest konstrukcją żelbetową o grubości ścianki 30 cm i wysokości 5 m, przykryty drewnianą pokrywą; mieści 240 m³ wody. Poniżej zbiornika znajduje się ręcznie obsługiwany piec zapobiegający zamarzaniu wody w czasie mrozów. Wieża zaopatrywana była w wodę rurociągiem o średnicy 150 mm i ciśnieniu 2 at z ujęcia nad Krzną w okolicach dzisiejszego mostu w ciągu Alei Tysiąclecia. Urządzenia te były sprawne do roku 1975. Nadmiar wody opuszczał zbiornik przez rurę przelewową wyprowadzoną na wschodnią stronę wieży[1].

Wieża zaopatrywała w wodę zarówno normalnotorową stację kolejową, jak i położoną opodal końcową stację wąskotorowej Bialskiej Kolei Dojazdowej.

W listopadzie 2014 r. wieża została sprzedana przez PKP S.A. prywatnemu inwestorowi, który zamierza urządzić tu punkt gastronomii, hotel i mieszkanie[8].

BibliografiaEdytuj

  • Ziemia Bialska najciekawsze zabytki i miejsca. Pro-Info Lublin 2006

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Królik Andrzej: Moje dzieciństwo na „ciuchci”. Wyd. 1. Międzyrzec Podlaski: Intergraf, 2008, seria: Biblioteczka Bialska. ISBN 978-83-926420-4-6. (pol.)
  2. Tablica informacyjna na budynku dworca
  3. Umieszczona jest na niej nieprawdziwa data – Józef Piłsudski był na bialskim dworcu nie 9, lecz 10 września 1920 r. (dr Szczepan Kalinowski (historyk i regionalista z Białej Podlaskiej) – wypowiedź dla „Słowa Podlasia” w r. 2009).
  4. Tablice wykonane w technologii LED.
  5. W końcu zakończył się remont dworca w Białej Podlaskiej (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2014-03-17. [dostęp 2014-12-10].
  6. Rafał Kozak: Demontaż kładki przy przejeździe kolejowym na ulicy Łomaskiej (pol.). BialskieForum.pl, 2018-08-31. [dostęp 2018-09-08].
  7. Rusza budowa tunelu i modernizacja dworca PKP w Białej Podlaskiej. Zobacz, co się zmieni! (pol.). bialapodlaska.pl, 2018-03-09. [dostęp 2018-07-28].
  8. Wieżę ciśnień w Białej Podlaskiej czeka remont. Co tu będzie? (pol.). dziennikwschodni.pl, 2018-07-27. [dostęp 2018-07-28].

Linki zewnętrzneEdytuj

Biała Podlaska
Linia 2 Warszawa ZachodniaTerespol (172,863 km)
   
Porosiuki
odległość: 4,873 km
 
odległość: 2,366 km