Otwórz menu główne

Biały Kamień (z niem. Weisstein i Weißstein[1], łac. Albus Lapis) – dawna posiadłość Schaffgotschów i Piastów , wzmiankowana po raz pierwszy w 1305. W 1648 kupili ją Czettritzowie. W Polsce do 1950 samodzielne miasto[2][3][4], od 1951 dzielnica Wałbrzycha, graniczące z miastami Boguszów-Gorce i Szczawno-Zdrój, dzielnicami (niegdyś również osobnymi miejscowościami): Sobięcin, (Hermsdorf) Stary Zdrój (Altwasser), Konradów (Konradsthal) i Nowe Miasto (Neustadt/Neu Stadt – sąsiadowała do 1953). Główną ulicą jest ulica gen. Władysława Andersa. W dzielnicy znajdują się:

Do 1945 na terenie osobnej gminy Biały Kamień funkcjonowała parafia ewangelicka. Pozostałościami po niej jest teren parku, przy ul. Ludowej (dawny cmentarz wraz z kaplicą, obecnie własność POD Zagłębie) oraz budynki dawnej parafii przy głównej ulicy. Kościół został wyburzony pomiędzy wrześniem a grudniem 1969. Organy zostały prawdopodobnie przewiezione do budowanego w tym samym czasie kościoła w Trawnikach k. Lublina[potrzebny przypis]. Z wyburzeniem tego kościoła wiąże się ukryta przez władze komunistyczne historia rzekomego samobójstwa jednego z byłych księży tej parafii. Gdy zobaczył on w latach 70., że nie ma już budynku, wraz z nim ukrytych w środku rzeczy i kosztowności, popełnił samobójstwo rzucając się z okna hotelu "Sudety[potrzebny przypis].

Stadion Górnika Wałbrzych w dzielnicy Biały Kamień, sektor gości.

W dzielnicy tej rozgrywał swoje mecze zespół Zagłębia Wałbrzych (wcześniej jako Julia Biały Kamień i Górnik Thorez Wałbrzych). Do 1966 roku areną spotkań był stadion przy ulicy Dąbrowskiego, zwany Hasiokiem lub Starym Zagłębiem. W 1966 roku Zagłębie oddało do użytku nowy, wspaniały kompleks sportowy przy ulicy Ratuszowej (Stadion 1000-lecia dla 25 tysięcy widzów, hala sportowa, basen kryty, boisko treningowe, korty tenisowe) i od tej pory drużyna z Białego Kamienia rozgrywa tam swoje spotkania. Lata 1968-74 to okres gry w ścisłej krajowej czołówce, w ekstraklasie. Widzowie mieli także możliwość oglądania spotkań Zagłębia w pucharach Intertoto i UEFA. Obecnie kompleks jest wyremontowany.

W obręb Białego Kamienia wchodzą:

  • Nowe Szczawno (Neu Salzbrunn, taką również nazwę nosiło, już nieistniejące, uzdrowisko leśne przy ul. Piasta, wybudowane w 1921 r.)
  • Opoka (Hartau) – rejon ul. Wańkowicza, ul. Bema, ul. Dubois
  • Rozłoga (Zehnhäuser)
  • Kamionek (Neuweißstein).

Nazwy te nie są obecnie używane; zostały nadane po II wojnie światowej na wzór nazw niemieckich.

Z Białego Kamienia pochodzi najstarszy zapis o wydobyciu węgla w regionie wałbrzyskim (1561).

Przez dzielnicę Biały Kamień kursują autobusy komunikacji miejskiej nr 5, 8, 10, 18 oraz prywatna komunikacja: 5, 6, 8, 10, 18, 103.

Według danych z Urzędu Miejskiego w Wałbrzychu na 16 kwietnia 2014 roku dzielnice Biały Kamień i Konradów zamieszkuje 14278 osób[5].

PrzypisyEdytuj

  1. M.P. z 1946 r. nr 44, poz. 85
  2. Robert Krzysztofik: Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna (2007)
  3. Dz.U. z 1950 r. nr 57, poz. 509 – Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 1950 r. w sprawie zmiany granic miast Wałbrzycha i Wrocławia
  4. Rocznik Statystyczny 1947, 1948, 1949, 1950
  5. Liczba mieszkańców dzielnic Wałbrzycha | Nasz Wałbrzych - niezależny portal miejski, nasz.walbrzych.pl [dostęp 2017-11-22].

Linki zewnętrzneEdytuj