Otwórz menu główne

Biblioteka Polska w Rzymie (Biblioteca Polacca di Roma), Biblioteka Stacji Naukowej PAN w Rzymie, powstała w końcu 1927 wraz ze Stacją Naukową PAU, od 1957 – PAN. Podstawę księgozbioru stanowił dar (4 tys. woluminów) Józefa Michałowskiego, pierwszego bibliotekarza i kierownika stacji (do 1957), który w budynku Hospicjum Polskiego św. Stanisława utworzył w 1921 bibliotekę dla reaktywowanej XIX-wiecznej Ekspedycji Rzymskiej, prowadzącej poszukiwania w Archiwach Watykańskich. Zbiory były powiększane przez wydawnictwa Akademii, zakupy oraz dary; m.in. w 1929 pozyskano unikatowy zbiór fotografii (60 tys.) dzieł renesansowych sztuki europejskiej i włoskiej, a także dzieł z Azji Mniejszej Karola Lanckorońskiego. Od przełomu 1938 i 1939 siedzibą biblioteki jest pałac książąt Doria. W latach 1941–1946 Michałowski ukrył księgozbiór w Bibliotece Watykańskiej. W latach 1972–1976 część najstarszych zbiorów przewieziono do Biblioteki Kórnickiej.

Biblioteka Polska w Rzymie
Biblioteca Polacca di Roma
Państwo  Włochy
Miejscowość Rzym
Adres Vicolo Doria, 2
00187 Roma
Data założenia 1927
Wielkość zbiorów ok. 70 000
Położenie na mapie Rzymu
Mapa lokalizacyjna Rzymu
Biblioteka Polska w Rzymie Biblioteca Polacca di Roma
Biblioteka Polska w Rzymie
Biblioteca Polacca di Roma
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Biblioteka Polska w Rzymie Biblioteca Polacca di Roma
Biblioteka Polska w Rzymie
Biblioteca Polacca di Roma
Położenie na mapie Lacjum
Mapa lokalizacyjna Lacjum
Biblioteka Polska w Rzymie Biblioteca Polacca di Roma
Biblioteka Polska w Rzymie
Biblioteca Polacca di Roma
Ziemia41°53′50,050″N 12°28′53,134″E/41,897236 12,481426
Strona internetowa

Zbiory obejmują publikacje z zakresu historii Polski (od początku główny księgozbiór), historii sztuki i nauki o kulturze antycznej, historii Kościoła, stosunków polsko-włoskich, także liczne polonika. Na początku lat 90. liczyły ok. 30 tys. tomów, w tym 500 tytułów czasopism, ok. 40 tys. jednostek bibliotecznych zbiorów specjalnych i 350 starych druków. Korzystają z nich przede wszystkim włoscy poloniści i slawiści oraz polscy stypendyści we Włoszech.

Zobacz teżEdytuj