Biblioteka Warszawska

miesięcznik literacko-naukowy ukazujący się w Warszawie w latach 1841–1914

Biblioteka Warszawska. Pismo poświęcone naukom, sztukom i przemysłowimiesięcznik literacko-naukowy ukazujący się w Warszawie w latach 18411914, przez cały czas swego istnienia utrzymujący wysoki poziom i cieszący się dużym zainteresowaniem czytelników.

Biblioteka Warszawska
Ilustracja
Strona tytułowa tomu 1, 1841
Częstotliwość

miesięcznik

Państwo

 Królestwo Polskie

Wydawca

Stanisław Jan Strąbski (do 1848)

Tematyka

literatura

Język

polski

Pierwszy numer

1841

Ostatni numer

1914

Współzałożycielem pisma był Wincenty Majewski[1].

Redaktorami byli m.in. Antoni Józef Szabrański (1841–1842), Kazimierz Władysław Wóycicki (1843–1844 i 1850–1879), Józef Kazimierz Plebański (1880–1890), Józef Weyssenhoff (1891–1896) i Adam Krasiński (1901–1909). Początkowo pismo liberalne, Biblioteka reprezentowała w czasach pozytywizmu kierunek bardziej konserwatywny. Do współpracowników czasopisma należeli m.in. Aleksander Brückner, Władysław Bogusławski, Piotr Chmielowski, Tadeusz Korzon, Edmund Chojecki, Henryk Struve, Konstanty Górski.

Szczególnie ważną rolę w krzewieniu oświaty Biblioteka odegrała za czasów Wóycickiego, gdy wiele instytucji naukowych uległo likwidacji na rozkaz władz carskich.

Do roku 1876 stanowiła jedyny periodyk ogólnonaukowy.

PrzypisyEdytuj

  1. Katalog portretów osobistości polskich i obcych w Polsce działających, tom 3, L-O, Warszawa 1992, s. 111.

Linki zewnętrzneEdytuj