Bieńkówka (województwo małopolskie)

wieś w województwie małopolskim
Zobacz też: Bieńkówka w innych znaczeniach tej nazwy.

Bieńkówkawieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie suskim, w gminie Budzów[2][3], między północnym zboczem Koskowej Góry (866 lub 874 m n.p.m.) a południowym Babicy (727 m n.p.m.). Podzielona jest na jednostki administracyjne zwane rolami. m.in.: Nieckulówka, Pabisówka, Zagrody Dolne

Bieńkówka
wieś
Ilustracja
Kościół rzymskokatolicki pw. Przenajświętszej Trójcy w Bieńkówce
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat suski
Gmina Budzów
Liczba ludności  2300
Strefa numeracyjna 33
Kod pocztowy 34-212[1]
Tablice rejestracyjne KSU
SIMC 0048981
Położenie na mapie gminy Budzów
Mapa lokalizacyjna gminy Budzów
Bieńkówka
Bieńkówka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bieńkówka
Bieńkówka
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Bieńkówka
Bieńkówka
Położenie na mapie powiatu suskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu suskiego
Bieńkówka
Bieńkówka
Ziemia49°46′32″N 19°46′04″E/49,775556 19,767778
Strona internetowa

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa bielskiego.

Spod Koskowej Góry wypływa potok Kotońka, który wpływa do rzeczki Skorutówka. Wieś Bieńkówka założona została przez króla Polski Kazimierza Wielkiego w 1366 roku.

We wsi barokowy kościół pw. Trójcy Świętej, jednonawowy z czworościenną wieżą. Konsekrowany 7 lipca 1797 roku (rok utworzenia parafii). W ołtarzu głównym znajduje się łaskami słynący obraz Matki Bożej Bieńkowskiej (nieoficjalnie koronowany). Na zasłonie XIX w. wizerunek Trójcy Świętej wykonany przez Jana Stankiewicza z Oświęcimia. Dwa rokokowe ołtarze boczne, późnobarokowa ambona oraz dwie kamienne kropielnice. W latach 80. ubiegłego stulecia kościół został odnowiony, wtedy to m.in. odtworzono dawne ogrodzenie kościoła, z tego okresu pochodzą także nowe witraże, dzieło Mirona Norwicza.

W kościele tym była ochrzczona błogosławiona Rozalia Celakówna. Przed tutejszym ołtarzem Matki Boskiej złożyła też prywatne śluby.

Z Bieńkówki pochodził i poniósł tam śmierć Jan Rusin (1889-1946)[4][5].

Integralne części wsiEdytuj

Integralne części wsi Bieńkówka[2][3]
części wsi Dolne Zagrody, Dziadkówka, Igłówka, Kaniówka, Klimówka, Lenikówka, Na Sołtystwie, Szczerbakówka, U Celaka, U Chabosia, U Chajosta, U Chuchra, U Chwały, U Ciorka, U Gielaty, U Głuca, U Goryla, U Haręży, U Jędrzejaka, U Jończyka, U Kiełbusa, U Kojsa, U Krużla, U Lacha Dolnego, U Lacha na Górze, U Łakoty, U Liszki, U Marca, U Mierochy Dolnej, U Mierochy Górnej, U Mruca, U Nieckuli, U Pabisa, U Pająka, U Pawlika, U Rajdochy, U Sałapata, U Stachonia, U Stachury, U Stróża, U Szczepana, U Szczerby, U Wenca, U Wiewiórki, U Wroniaka, U Wrony Dolnej, U Wrony Górnej

ReligiaEdytuj

GrafikaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. a b GUS. Rejestr TERYT
  4. Jan Rusin. Nekrolog. „Rzeczpospolita”, s. 1, Nr 183 z 6 lipca 1946. 
  5. Jan Rusin. Nekrolog. „Dziennik Polski”, s. 2, Nr 183 z 6 lipca 1946.