Otwórz menu główne

Biegun geomagnetyczny

punkt na powierzchni Ziemi, przez który przechodzi oś dipola ziemskiego pola magnetycznego
Mapa lokalizacyjna Antarktyki
Red pog.svg
Geographylogo.svg
Południowy biegun geomagnetyczny
Mapa lokalizacyjna Arktyki
Red pog.svg
Geographylogo.svg
Północny biegun geomagnetyczny

Biegun geomagnetyczny – punkt przecięcia się osi geomagnetycznej (osi dipola ziemskiego pola magnetycznego) z powierzchnią Ziemi. Jako że pole magnetyczne Ziemi nie jest ściśle dipolowe, igła kompasu nie wskazuje położenia biegunów geomagnetycznych.

NomenklaturaEdytuj

W geografii bieguny magnetyczne (i geomagnetyczne) Ziemi nazywa się zgodnie z ich położeniem, a nie polarnością: „północny” biegun magnetyczny (lub geomagnetyczny) oznacza biegun na półkuli północnej, a „południowy biegun magnetyczny” – na południowej. Z fizycznego punktu widzenia ta konwencja jest nieprawidłowa – współcześnie biegun południowy ziemskiego pola magnetycznego (który przyciąga północny biegun igły kompasu) znajduje się na półkuli północnej, a północny – na południowej; taką sytuację określa się jako polarność normalną Ziemi. Używanie nomenklatury fizycznej w geografii byłoby jednak mylące.

PołożenieEdytuj

Położenie biegunów geomagnetycznych Ziemi (w roku 2010)[1]:

Położenie biegunów magnetycznych Ziemi jest zmienne, co jest wyraźnie zauważalne w okresie wielu lat. Zmiany te nie mają jednak charakteru okresowego, jak mogłoby to wynikać jedynie z wykresów zmian deklinacji magnetycznej.

W dziejach Ziemi dochodziło wielokrotnie do odwrócenia biegunów, co zostało utrwalone w skałach magmowych i niektórych osadowych, w postaci magnetyzacji szczątkowej.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Geomagnetism Frequently Asked Questions. W: NOAA [on-line]. [dostęp 2013-03-17].