Bieniakonie

Bieniakonie (biał. Беняконі, Bieniakoni) – agromiasteczko (dawniej miasteczko) na Białorusi w rejonie woronowskim obwodu grodzieńskiego, przy granicy z Litwą.

Bieniakonie
Беняконі
Ilustracja
Kościół św. Jana Chrzciciela w Bieniakoniach
Państwo  Białoruś
Obwód grodzieński
Rejon woronowski
Sielsowiet Bieniakonie
Nr kierunkowy +375 294
Kod pocztowy 231381
Tablice rejestracyjne 4
Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego
Mapa konturowa obwodu grodzieńskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Bieniakonie”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, po lewej znajduje się punkt z opisem „Bieniakonie”
Ziemia54°14′51″N 25°21′14″E/54,247500 25,353889
Portal Białoruś

Miasto duchowne położone było w końcu XVIII wieku w powiecie lidzkim województwa wileńskiego[1].

Znajdują się tu rzymskokatolicka parafia św. Jana Chrzciciela w Bieniakoniach oraz stacja kolejowa Bieniakonie, położona przy linii kolejowej Wilno - Lida. Jest to białoruska stacja graniczna na granicy z Litwą.

HistoriaEdytuj

Na początku 1919 roku Bieniakonie zostały zajęte przez bolszewików. 17 kwietnia 1919 roku o godzinie 16:15 straż przednia 1. Brygady Jazdy Wojska Polskiego pod dowództwem mjr. Władysława Beliny-Prażmowskiego zajęła miejscowość bez walki. Dokonano tego w trakcie ofensywy przeciwko bolszewikom, której celem było odbicie z ich rąk Wilna. Miejscowa polska ludność przyjęła kawalerzystów entuzjastycznie[2].

Za II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą wiejskiej gminy Bieniakonie w województwie nowogródzkim.

Zabytki:Edytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 88.
  2. Lech Wyszczelski: Wyprawa wileńska. W: Wojna polsko-rosyjska 1919–1920. s. 89.
  3. Tadeusz Maria Rostworowski, [w:] Robert M. Kunkel, Polski Słownik Biograficzny. Vol. XXXII, Polish Academy of Sciences, 1989–1991.

BibliografiaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

Kościół św. Jana Chrzciciela w Bieniakoniach

 
Grób Maryli Wereszczakówny

Linki zewnętrzneEdytuj