Otwórz menu główne

Billie Jean King

tenisistka amerykańska

Billie Jean King, z domu Moffitt (ur. 22 listopada 1943 w Long Beach) – amerykańska tenisistka, zwyciężczyni trzydziestu dziewięciu turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej, podwójnej i mieszanej, zdobywczyni Pucharu Federacji, działaczka na rzecz sportu kobiecego. Na jej cześć w sierpniu 2006 roku nazwano kompleks sportowy, na którym odbywa się wielkoszlemowy US Open[1].

Billie Jean King
Ilustracja
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 22 listopada 1943
Long Beach
Wzrost 164 cm
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1959
Zakończenie kariery 1984
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 129
Najwyżej w rankingu 1 (1966)
Australian Open W (1968)
Roland Garros W (1972)
Wimbledon W (1966-1968, 1972, 1973, 1975)
US Open W (1967, 1971, 1972, 1974)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 139
Najwyżej w rankingu 1 (1967)
Australian Open F (1965, 1969)
Roland Garros W (1972)
Wimbledon W (1961, 1962, 1965, 1967, 1968, 1970-1973, 1980)
US Open W (1964, 1967, 1974, 1978, 1980)

Kariera tenisowaEdytuj

Od dzieciństwa namawiana do różnych dyscyplin sportowych, mimo pewnych trudności (m.in. kłopotów ze wzrokiem) w wieku ośmiu lat rozpoczęła treningi tenisowe. Wśród jej pierwszych opiekunów była przedwojenna mistrzyni Wimbledonu, Alice Marble. Od początku kariery przejawiała dyspozycję do gry ofensywnej, ale miała trudności z przezwyciężeniem tremy – stąd jako juniorka długo nie mogła przebić się do czołówki i w wieku szesnastu lat była klasyfikowana dopiero na 19. miejscu w rankingu amerykańskim. W 1960 roku znalazła się już jednak w dziesiątce „dorosłego” rankingu amerykańskiego, a rok później odniosła pierwszy wielki sukces – wygrała Wimbledon w deblu w parze z Karen Hantze. Młode Amerykanki (Moffitt – 17 lat, Hantze – 18) nie były w turnieju rozstawione.

Z turniejem wimbledońskim związany jest ważny rekord Amerykanki – odniosła na londyńskiej trawie łącznie dwadzieścia zwycięstw we wszystkich trzech konkurencjach. Poza grą podwójną w 1961 triumfowała w tej samej konkurencji rok później (również z Hantze, ale grającą już pod nazwiskiem małżeńskim Susman), a w 1965 w parze z Marią Bueno. W 1966 Billie Jean (po ślubie już jako King) wygrała grę pojedynczą, pokonując w finale Bueno. W 1967 jako piąta zawodniczka w historii (po Suzanne Lenglen, Alice Marble, Louise Brough i Doris Hart) odniosła zwycięstwa w trzech konkurencjach Wimbledonu. W kolejnych latach wygrywała grę pojedynczą jeszcze w 1968, 1970, 1972, 1973 i 1975, grę podwójną w 1968, 1970, 1971, 1972 i 1973, grę mieszaną w 1971, 1973 i 1974. Ponownie wszystkie trzy tytuły zapisała na swoim koncie w 1973. Zebrała w ten sposób dziewiętnaście triumfów wimbledońskich, czym wyrównała rekord wybitnej deblistki z pierwszej połowy XX wieku, Elizabeth Ryan. Kiedy przez kilka kolejnych lat King bezskutecznie próbowała wynik ten poprawić, ponosząc porażki w finałach debla i miksta, wydawało się, że dwie Amerykanki pozostaną współwłaścicielkami rekordu. Ostatecznie King odniosła jednak dwudzieste zwycięstwo, wygrywając w 1979 w deblu w parze z Martiną Navrátilovą. Niezwykłym zbiegiem okoliczności dzień przed jubileuszowym zwycięstwem wimbledońskim Billie Jean King goszcząca na turnieju sędziwa Elizabeth Ryan zmarła na atak serca. King dzierżyła rekord wimbledońskich triumfów samotnie przez dwadzieścia cztery lata, a jej wynik wyrównała w 2003 Navrátilová, wygrywając w wieku czterdziestu sześciu lat miksta z Hindusem Leanderem Paesem.

Wielkie sukcesy Billie Jean King odnosiła nie tylko na kortach Wimbledonu. Ma na koncie cztery zwycięstwa w grze pojedynczej w Nowym Jorku (w mistrzostwach USA zarówno jako amatorka, jak i w erze „open”). Ten sam turniej wygrywała również pięć razy w deblu i cztery w mikście, a zwycięstwo w 1980 w parze z Navrátilovą było jej ostatnim triumfem w Wielkim Szlemie. Nieco mniej szczęśliwe były dla Amerykanki dwa pozostałe turnieje, ale zarówno mistrzostwa Australii, jak i Francji wygrywała w grze pojedynczej i mieszanej, a turniej paryski także w deblu. Jedyny tytuł, którego w bogatej karierze King brakuje, to gra podwójna Australian Open. Łączna liczba zwycięstw wielkoszlemowych – 39 – plasuje ją na trzecim miejscu wśród kobiet w historii (ex aequo z Sereną Williams), jedynie za Navrátilovą i Margaret Smith Court. Była piątą zawodniczką w historii, której udało się triumfować we wszystkich turniejach wielkoszlemowych w singlu – przed nią uczyniły to Margaret Court, Maureen Connolly, Doris Hart i Shirley Fry; później udało się to osiągnąć także Navrátilovej, Chris Evert, Steffi Graf, Serenie Williams i Marii Szarapowej. W 1967 King przyczyniła się do zdobycia Wielkiego Szlema w grze mieszanej przez Owena Davidsona; wygrali wspólnie Wimbledon, mistrzostwa Francji i USA, a Davidson wcześniej w parze z Lesley Turner mistrzostwa Australii.

Przez siedem sezonów figurowała na czele rankingu tenisistek amerykańskich; w światowej dziesiątce była nieprzerwanie w latach 1963-1980, w tym jako numer 1 w latach 1966-1968, 1971 i 1974.

Billie Jean King kontynuowała karierę do początku lat 80., stanowiąc przykład długowieczności sportowej. Jeszcze w swoim ostatnim starcie na Wimbledonie w 1983 osiągnęła półfinał, pokonując m.in. Wendy Turnbull i Kathy Jordan, a przegrywając z Andreą Jaeger. Udzielała się jeszcze sporadycznie w deblu, gdzie ostatni mecz rozegrała w 1990 w turnieju Virginia Slims w Boca Raton na Florydzie; jej partnerką w tym turnieju była młodsza o ponad trzydzieści lat Jennifer Capriati, którą wprowadzała w świat tenisa zawodowego. Na koncie Billie Jean King jest czterdzieści siedem wygranych turniejów amatorskich i osiemdziesiąt dwa zawodowe, ostatni wygrała w 1983 w Birmingham.

Należy wspomnieć o sukcesach reprezentacyjnych i trenerskich Amerykanki. Występowała w Pucharze Wightman w latach 1961-1967, 1970, 1977 i 1978, w Pucharze Federacji w latach 1963-1967 i 1976-1979, przyczyniając się siedmiokrotnie do zdobycia trofeum. W latach 1995-2002 pełniła funkcję kapitana reprezentacji pucharowej, prowadząc zespół do kolejnego triumfu w 1996. Duże sukcesy odniosła także jako trener ekipy narodowej na igrzyskach olimpijskich w Atlancie (1996) i Sydney (2000). Jej podopieczne sięgały na obu olimpiadach po złote medale zarówno w singlu (1996 Lindsay Davenport, 2000 Venus Williams), jak i deblu (1996 Mary Joe Fernández i Gigi Fernández, 2000 siostry Williams). Zakończyła pracę z zespołem w Pucharze Federacji po odsunięciu z ekipy Jennifer Capriati; osłabione Amerykanki (Monica Seles i Lisa Raymond) przegrały w 2002 z niżej notowanymi Austriaczkami, a funkcję kapitana po rezygnacji King objęła Zina Garrison-Jackson.

Tenis Billie Jean King opierał się przede wszystkim na ataku. Praworęczna zawodniczka (na korcie występująca w okularach) dysponowała mocnym serwisem i precyzyjnym wolejem, szczególnie ze strony bekhendowej. Była perfekcjonistką w przygotowaniu fizycznym i atletycznym, w każdy mecz wkładała dużo ambicji. Ofensywny styl gry zapewniał jej sukcesy na szybkich nawierzchniach (w jej czasach trzy z czterech imprez wielkoszlemowych rozgrywano na trawie), ale potrafiła także triumfować na kortach ziemnych, co udowodniła m.in. na French Open w Paryżu w 1972 czy Italian Open w Rzymie w 1970.

Zasługi i dokonaniaEdytuj

Odegrała znaczącą rolę dla rozwoju tenisa zawodowego kobiet. Wraz z początkiem ery „open” w 1968 podpisała zawodowy kontrakt i występowała wspólnie ze swoją wielokrotną partnerką deblową Rosie Casals, Francuzką Françoise Durr oraz Brytyjką Ann Haydon-Jones, niezależnie od męskich rozgrywek zawodowych z udziałem Roda Lavera, Kena Rosewalla, Pancho Gonzáleza, Andrésa Gimeno, Freda Stolle i Roya Emersona (tzw. National Tennis League). Wkrótce przyczyniła się do powstania serii zawodowych imprez kobiecych pod nazwą Virginia Slims Tour. Wspierała ją w tej idei wydawczyni magazynu „World Tennis” Gladys Heldman, a opiekę sponsorską zapewniał Joe Cullman, związany z koncernem tytoniowym Philip Morris. Niezależnie od Virginia Slims w 1973 King była w gronie twórców Women’s Tennis Association (WTA), organizacji tenisistek zawodowych (która później przejęła opiekę nad cyklem rozgrywek, WTA Tour), i pełniła w niej funkcję pierwszej prezeski (do 1975). W 1974 była z kolei pierwszą kobietą-trenerką w rozgrywkach zawodowych World Team Tennis, prowadząc (jako grający szkoleniowiec) zespół Philadelphia Freedoms. Wygrywała te rozgrywki w 1976 i 1976 wraz z drużyną New York Apples.

 
Billie Jean King i Bobby Riggs w 1973 roku

Znana była z walki o finansowe równouprawnienie kobiet w turniejach tenisowych. W początkach ery „open” różnice między nagrodami w turniejach dla mężczyzn i kobiet były znaczące – np. w turnieju Pacific Southwest Open w 1970 12,5 tysiąca dolarów do 1,5 tysiąca. Wygrywając US Open w 1972 King odczuła tę różnicę osobiście – otrzymała 15 tysięcy dolarów mniej niż triumfator gry pojedynczej panów Rumun Ilie Năstase. Rozpoczęła wówczas zdecydowaną kampanię na rzecz wyrównania wysokości nagród, grożąc nawet organizatorom US Open bojkotem. Akcja ta sprawiła, że edycja 1973 US Open stanowiła pierwszy turniej wielkoszlemowy, na którym nagrody były równe; inne imprezy broniły się przed tymi zmianami znacznie dłużej. W 1971 King stała się z kolei pierwszą kobietą w sporcie zawodowym, której zarobki w ciągu jednego sezonu przekroczyły 100 tysięcy dolarów amerykańskich. Łącznie zarobiła na korcie prawie dwa miliony dolarów.

Jeszcze przed początkiem ery „open” King zasłynęła krytyką Amerykańskiego Stowarzyszenia Tenisowego, kiedy oskarżyła organizatorów turniejów amatorskich o promowanie ukrytego zawodowstwa. Miało to polegać na wręczaniu nieoficjalnych premii najlepszym graczom, czym zapewniano sobie ich udział w imprezie. Jeszcze większe emocje wzbudziła słynna „wojna płci” w 1973. Były mistrz Wimbledonu Bobby Riggs, liczący sobie już 55 lat, rzucił wyzwanie czołowym zawodniczkom, twierdząc, że udowodni wyższość tenisa męskiego. Wyzwanie podjęły King i Margaret Court. O ile Court nie sprostała Riggsowi, to King okazała się zdecydowanie lepsza (6:4, 6:3, 6:3), nie zwracając uwagi na żartobliwe prowokacje rywala, który wyszedł na kort w damskiej spódniczce, usiłował wręczyć bukiet kwiatów i ceremonialnie pocałować tenisistkę w rękę.

Wyróżnienia i nagrodyEdytuj

Billie Jean King została uhonorowana przez Associated Press tytułem Female Athlete of the Year w 1967 roku[2]. Została uznana przez magazyn Time Człowiekiem Roku 1975. W 1987 roku została dołaczona do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy. Zajmowała poczesne miejsca w klasyfikacjach na tenisistkę XX wieku, znalazła się również w gronie stu najważniejszych Amerykanek XX wieku według magazynu „Life” (1990). Jej imię nadano w 1998 pucharowi wręczanemu zwyciężczyni kobiecego Masters (WTA Tour Championships). Międzynarodowa Federacja Tenisowa (ITF) przyznała jej najwyższe wyróżnienie – nagrodę im. Philippe Chatriera (2003).

12 sierpnia 2009 otrzymała Medal Wolności (Presidential Medal of Freedom) od prezydenta Baracka Obamy za jej działania na rzecz praw kobiet i osób LGBTQ. „To szansa dla mnie – i Stanów Zjednoczonych – aby powiedzieć «dziękuję» niektórym z najlepszych obywateli tego kraju i wszystkich krajów” powiedział prezydent Obama[3].

Decyzją prezydenta Obamy Billie Jean King reprezentowała Stany Zjednoczone na otwarciu Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014 w Soczi, co zostało przez amerykańskie środowiska LGBT przyjęte jako przesłanie pod adresem prezydenta Putina i przeciwko ustawie, zabraniajacej popularyzowania zachowań homoseksualnych wśród dzieci i młodzieży[4].

Życie prywatneEdytuj

Córka strażaka i gospodyni domowej; oboje rodzice amatorsko uprawiali sport – ojciec grał w koszykówkę, matka pływała. Młodszy brat Randy Moffitt został zawodowym baseballistą. W dniu 17. września 1965 roku wzięła ślub z amerykańskim prawnikiem Lawrence Kingiem. W połowie lat 80. rozwiodła się z mężem. Wcześniej, w 1971 roku poddała się aborcji. Rok później, w programie „60 minut” wyznała, że ani ona, ani jej mąż, nie byli gotowi na dziecko, poza tym obydwoje zajęci byli własnymi karierami. King była pierwszą znaną amerykańską sportsmenką, która przyznała się do preferencji biseksualnych[5], kiedy potwierdziła swój związek ze współpracowniczką Marilyn Barnett. Działa na rzecz praw homoseksualistów, występuje w filmach edukacyjnych (m.in. dotyczących AIDS), za co otrzymała wiele wyróżnień[6]. Jest wegetarianką. Obecnie Billie Jean King mieszka w Chicago i Nowym Jorku ze swoją życiową partnerką, także byłą tenisistką, Ilaną Kloss[7].

Osiągnięcia sportoweEdytuj

Osiągnięcia w turniejach wielkoszlemowych:

  • mistrzostwa Australii
    • gra pojedyncza – wygrana 1968, finał 1969
    • gra podwójna – finały 1965, 1969
    • gra mieszana – wygrana 1968
  • mistrzostwa Francji
    • gra pojedyncza – wygrana 1972
    • gra podwójna – wygrana 1972, finały 1968, 1970
    • gra mieszana – wygrane 1967, 1970, finał 1968
  • Wimbledon
    • gra pojedyncza – wygrane 1966, 1967, 1968, 1972, 1973, 1975, finały 1963, 1969, 1970
    • gra podwójna – wygrane 1961, 1962, 1965, 1967, 1968, 1970, 1971, 1972, 1973, 1979, finały 1964, 1976
    • gra mieszana – wygrane 1967, 1971, 1973, 1974, finały 1966, 1978, 1983
  • mistrzostwa USA
    • gra pojedyncza – wygrane 1967, 1971, 1972, 1974, finały 1965, 1968
    • gra podwójna – wygrane 1964, 1967, 1974, 1978, 1980, finały 1962, 1965, 1966, 1968, 1973, 1975, 1979
    • gra mieszana – wygrane 1967, 1971, 1973, 1976, finały 1975, 1977, 1978

Finały turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej:

  • Wimbledon 1963 – 3:6, 4:6 z Margaret Court
  • mistrzostwa USA 1965 – 6:8, 5:7 z Margaret Court
  • Wimbledon 1966 – 6:3, 3:6, 6:1 z Marią Bueno
  • Wimbledon 1967 – 6:3, 6:4 z Ann Haydon-Jones
  • mistrzostwa USA 1967 – 11:9, 6:4 z Ann Haydon Jones
  • mistrzostwa Australii 1968 – 6:1, 6:2 z Margaret Court
  • Wimbledon 1968 – 9:7, 7:5 z Judy Tegart-Dalton
  • US Open 1968 – 4:6, 2:6 z Virginią Wade
  • Australian Open 1969 – 4:6, 1:6 z Margaret Court
  • Wimbledon 1969 – 6:3, 3:6, 2:6 z Ann Haydon-Jones
  • Wimbledon 1970 – 12:14, 9:11 z Margaret Court
  • US Open 1971 – 6:4, 7:6 z Rosie Casals
  • French Open 1972 – 6:3, 6:3 z Evonne Goolagong
  • Wimbledon 1972 – 6:3, 6:3 z Evonne Goolagong
  • US Open 1972 – 6:3, 7:5 z Kerry Melville-Reid
  • Wimbledon 1973 – 6:0, 7:5 z Chris Evert
  • US Open 1974 – 3:6, 6:3, 7:5 z Evonne Goolagong
  • Wimbledon 1975 – 6:0, 6:1 z Evonne Goolagong

Zwycięstwa turniejowe w erze „open”:

  • 1968 Wimbledon
  • 1969 Pacific Southwest, South African Open, Natal, Dublin, Sztokholm
  • 1970 Rzym, Sydney, Durban, Londyn (hala), Richmond
  • 1971 US Open, San Francisco, Long Beach, Milwaukee, Oklahoma City, Chattanooga, Detroit (US Indoors), Boston, San Diego, Hamburg (German Open), Hoylake, Kitzbuehel, Houston, US Clay Courts, Louisville, Phoenix, Londyn (hala)
  • 1972 French Open, US Open, Wimbledon, Phoenix, Richmond, Indianapolis, San Francisco, Tucson, Charlotte, Bristol
  • 1973 Wimbledon, Phoenix, Indianapolis, Denver, Nottingham, Hawaje, Tokio (Toray)
  • 1974 US Open, San Francisco, Waszyngton, Detroit, Akron, Nowy Jork (US Indoors)
  • 1975 Wimbledon, Sarasota
  • 1977 Lionel, San Antonio, Phoenix, San Paulo, San Juan, Japan Invitational, Londyn (hala)
  • 1979 Tokio (Sillook), Sztokholm
  • 1980 Detroit, Houston, Tokio (Sillook)
  • 1982 Birmingham
  • 1983 Birmingham

Historia występów wielkoszlemowychEdytuj

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

      A, brak startu

     NH, turniej się nie odbył

Turniej Australian Open odbył się dwukrotnie w 1977 roku (styczeń i grudzień), za to nie został rozegrany w 1986.

     Początek Ery Open

Występy w grze pojedynczejEdytuj

Turniej 1959 1960 1961 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 Tytuły (w EO) Z–P (w EO)
Australian Open A A A A A A SF A A W F A A A A A A A A A A A A A QF 2R A 1 / 5 (0 / 3) 16 – 4 (8 – 3)
French Open A A A A A A A A QF SF QF QF A W A A A A A A A QF A 3R A A 1 / 7 (1 / 6) 21 – 6 (18 – 5)
Wimbledon A A 2R QF F SF SF W W W F F SF W W QF W A QF QF QF QF A SF SF A 6 / 21 (4 / 14) 95 – 15 (65 – 10)
US Open 1R 3R 2R 1R 4R QF F 2R W F QF A W W 3R W A A QF A SF A A 1R A A 4 / 18 (3 / 9) 58 – 14 (35 – 6)
Ranking na koniec roku[a] nie był publikowany 7 4 1 1 1 3 2 1 1 2 1 4 2 5 5 6 14 12 12 / 51 (8 / 32) 190 – 39 (126 – 24)

Występy w grze podwójnejEdytuj

Turniej 1959 1960 1961 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1987 1989 1990 Tytuły (w EO) Z–P (w EO)
Australian Open A A A A A A F A A SF F A A A A A A A A A A A A A SF SF A A A A A 0 / 5 (0 / 3) 13 – 5 (8 – 3)
French Open A A A A A A A A QF F QF F A W A A A A A A A 1R QF A A A A A A A 1 / 7 (1 / 6) 13 – 6 (12 – 5)
Wimbledon A A W W 2R F W QF W W 3R W W W W QF SF F 2R QF W SF A 2R 3R A A A A A 10 / 22 (6 / 15) 74 – 12 (47 – 9)
US Open A A A F QF W F F W F SF A A SF F W F QF QF W F W A 3R SF QF A A A A 5 / 20 (3 / 14) 73 – 14 (50 – 10)
Ranking na koniec roku 25 [b] [b] [b] [b] 16 / 54 (10 / 38) 173 – 37 (117 – 27)

Występy w grze mieszanejEdytuj

Turniej 1959 1960 1961 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 Tytuły (w EO) Z–P (w EO)
Australian Open A A A A A A QF A A W SF Turniej nie był rozgrywany 1 / 3 (0 / 1) 3 – 3 (1 – 1)
French Open A A A A A A A A W F SF W A QF A A A A A A A A 2R A A A 2 / 6 (1 / 5) 10 – 6 (9 – 5)
Wimbledon A A 1R A A 2R A F W SF QF 3R W SF W W 3R 2R SF F 3R QF A 3R F A 4 / 19 (3 / 15) 40 – 15 (36 – 13)
US Open A A A 2R SF QF A A W A 3R A W SF W SF F W F F 2R A A 2R 2R 3R 4 / 17 (3 / 13) 28 – 16 (23 – 12)
11 / 45 (7 / 34) 81 – 40 (69 – 31)

Finały turniejów WTAEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
Toyota Series Championships
WTA Doubles Championships
1971

1987
Virginia Slims Circuit
Grand Prix Series
Colgate Series
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza 183 (129–54)Edytuj

Przed Erą Open 60 (47–13)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 7 sierpnia 1960 Filadelfia Trawiasta   Carole Caldwell 6:1, 6:0
Finalistka 1. 12 maja 1961 Ojai Valley Twarda   Karen Hantze 4:6, 1:6
Zwyciężczyni 2. 30 lipca 1961 Haverford Trawiasta   Justina Bricka 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 3. 6 sierpnia 1961 Filadelfia Trawiasta   Edda Buding 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 4. 9 kwietnia 1962 Pasadena Twarda   Carole Caldwell 6:3, 3:6, 9:7
Finalistka 2. 11 maja 1962 Los Angeles Twarda   Karen Susman 3:6, 4:6
Zwyciężczyni 5. 9 kwietnia 1963 Pasadena Twarda   Patricia Cody 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 6. 12 maja 1963 Los Angeles Twarda   Darlene Hard 6:4, 6:3
Finalistka 3. 6 lipca 1963 Wimbledon Trawiasta   Margaret Smith 3:6, 4:6
Zwyciężczyni 7. 14 lipca 1963 Dublin Trawiasta   Carole Caldwell 6:4, 6:3
Finalistka 4. 21 września 1963 Los Angeles Twarda   Darlene Hard 3:6, 3:6
Finalistka 5. 17 stycznia 1964 Dallas Dywanowa (hala)   Nancy Richey 2:6, 5:7
Zwyciężczyni 8. 23 lutego 1964 Tucson Twarda   Vicky Palmer 2:6, 6:1, 6:0
Zwyciężczyni 9. 22 kwietnia 1964 Ojai Valley Twarda   Julie Heldman 3:6, 6:1, 6:4
Finalistka 6. 8 maja 1964 Los Angeles Twarda   Carole Caldwell 5:7, 6:3, 1:6
Zwyciężczyni 10. 2 sierpnia 1964 South Orange Trawiasta   Nancy Richey 7:5, 3:6, 8:6
Finalistka 7. 9 sierpnia 1964 Locust Valley Trawiasta   Nancy Richey 3:6, 6:1, 4:6
Zwyciężczyni 11. 16 sierpnia 1964 Manchester-by-the-Sea Trawiasta   Karen Susman 6:4, 4:6, 11:9
Finalistka 8. 5 października 1964 Los Angeles Twarda   Maria Bueno 6:3, 3:6, 2:6
Finalistka 9. 29 listopada 1964 Sydney Trawiasta   Margaret Smith 4:6, 3:6
Finalistka 10. 2 stycznia 1965 Adelaide Trawiasta   Gail Sherriff 6:2, 4:6, 1:6
Zwyciężczyni 12. 25 kwietnia 1965 Ojai Valley Twarda   Kathleen Harter 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 13. 7 maja 1965 Los Angeles Twarda   Kathleen Harter 6:3, 6:1
Zwyciężczyni 14. 22 maja 1965 Portola Valley Twada   Rosie Casals 6:2, 8:6
Zwyciężczyni 15. 25 lipca 1965 Haverford Trawiasta   Carole Caldwell Graebner 6:1, 6:2
Zwyciężczyni 16. 1 sierpnia 1965 South Orange Trawiasta   Jane Albert 7:5, 6:3
Zwyciężczyni 17. 22 sierpnia 1965 Manchester-by-the-Sea Trawiasta   Carol Hanks 6:2, 10:8
Finalistka 11. 12 września 1965 U.S. National Trawiasta   Margaret Smith 6:8, 5:7
Zwyciężczyni 18. 21 lutego 1966 Chestnut Hill Dywanowa (hala)   Mary-Ann Eisel 6:0, 6:2
Zwyciężczyni 19. 20 marca 1966 Phoenix Twarda   Mary-Ann Eisel 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 20. 10 kwietnia 1966 Johannesburg Twarda   Margaret Smith 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 21. 27 kwietnia 1966 Ojai Valley Twada   Rosie Casals 6:2, 6:4
Zwyciężczyni 22. 7 maja 1966 Los Angeles Twarda   Tory Ann Fretz 6:3, 10:8
Zwyciężczyni 23. 22 maja 1966 La Jolla Twarda   Patti Hogan 7:5, 6:0
Zwyciężczyni 24. 30 maja 1966 Tulsa Ceglana   Carol Hanks 6:0, 6:1
Zwyciężczyni 25. 3 czerwca 1966 Manchester Trawiasta   Winnie Shaw 6:2, 6:1
Zwyciężczyni 26. 9 lipca 1966 Wimbledon Trawiasta   Maria Bueno 6:3, 3:6, 6:1
Zwyciężczyni 27. 13 sierpnia 1966 Locust Valley Trawiasta   Karen Krantzcke 6:2, 6:0
Finalistka 12. 13 lutego 1967 Salem Dywanowa (hala)   Mary-Ann Eisel 4:6, 7:5, 9:11
Zwyciężczyni 28. 19 lutego 1967 Winchester Dywanowa (hala)   Trudy Groenman 6:1, 6:0
Zwyciężczyni 29. 28 lutego 1967 San Rafael Dywanowa (hala)   Patti Hogan 6:3, 8:6
Zwyciężczyni 30. 20 marca 1967 Johannesburg Twarda   Maria Bueno 7:5, 5:7, 6:2
Zwyciężczyni 31. 7 maja 1967 Portola Valley Twarda   Rosie Casals 6:1, 6:3
Zwyciężczyni 32. 15 maja 1967 Charlotte Ceglana   Jane Bartkowicz 6:1, 6:2
Zwyciężczyni 33. 8 lipca 1967 Wimbledon Trawiasta   Ann Haydon-Jones 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 34. 4 sierpnia 1967 South Orange Trawiasta   Kathleen Harter 4:6, 6:2, 6:3
Zwyciężczyni 35. 21 sierpnia 1967 Manchester-by-the-Sea Trawiasta   Kerry Melville 8:6, 6:1
Zwyciężczyni 36. 10 września 1967 U.S. National Trawiasta   Ann Haydon-Jones 11:9, 6:4
Zwyciężczyni 37. 24 września 1967 Los Angeles Twarda   Rosie Casals 6:0, 6:4
Zwyciężczyni 38. 5 listopada 1967 Buenos Aires Ceglana   Rosie Casals 6:3, 3:6, 6:2
Zwyciężczyni 39. 3 grudnia 1967 Melbourne Trawiasta   Lesley Turner 6:3, 3:6, 7:5
Finalistka 13. 17 grudnia 1967 Adelaide Trawiasta   Judy Tegart 6:4, 1:6, 4:6
Zwyciężczyni 40. 7 stycznia 1968 Perth Trawiasta   Margaret Smith Court 6:2, 6:4
Zwyciężczyni 41. 14 stycznia 1968 Hobart Trawiasta   Judy Tegart 6:2, 6:4
Zwyciężczyni 42. 27 stycznia 1968 Australian Open Trawiasta   Margaret Smith Court 6:1, 6:2
Zwyciężczyni 43. 19 lutego 1968 Salem Dywanowa (hala)   Mary-Ann Eisel 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 44. 25 lutego 1968 Winchester Dywanowa (hala)   Rosie Casals 6:3, 9:7
Zwyciężczyni 45. 3 marca 1968 Brookville Dywanowa (hala)   Rosie Casals 31:20[8]
Zwyciężczyni 46. 15 kwietnia 1968 Cannes Ceglana   Rosie Casals 10:6
Zwyciężczyni 47. 19 kwietnia 1968 Paryż Ceglana   Ann Haydon-Jones 9:7, 6:4

W Erze Open 123 (82–41)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 6 maja 1968 Londyn Dywanowa (hala)   Ann Haydon-Jones 4:6, 9:7, 7:5
Finalistka 1. 19 maja 1968 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Ann Haydon-Jones 4:6, 4:6
Zwyciężczyni 2. 6 lipca 1968 Wimbledon Trawiasta   Judy Tegart 9:7, 7:5
Zwyciężczyni 3. 21 lipca 1968 Los Angeles Dywanowa (hala)   Ann Haydon-Jones 12:10, 6:3
Zwyciężczyni 4. 11 sierpnia 1968 Binghamton   Rosie Casals 10:8, 6:4
Finalistka 2. 19 sierpnia 1968 Fort Worth Ceglana   Ann Haydon-Jones 1:6, 2:6
Finalistka 3. 8 września 1968 US Open Trawiasta   Virginia Wade 4:6, 2:6
Finalistka 4. 27 stycznia 1969 Australian Open Trawiasta   Margaret Smith Court 4:6, 1:6
Zwyciężczyni 5. 28 lutego 1969 Portland Dywanowa (hala)   Ann Haydon-Jones 6:3, 6:3
Zwyciężczyni 6. 2 marca 1969 Hayward Dywanowa (hala)   Ann Haydon-Jones 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 7. 13 marca 1969 Los Angeles Twarda   Ann Haydon-Jones 17:15, 6:3
Zwyciężczyni 8. 14 kwietnia 1969 Johannesburg Twarda   Nancy Richey 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 9. 20 kwietnia 1969 Durban Twarda   Annette Du Plooy 6:4, 6:1
Finalistka 5. 14 czerwca 1969 Bristol Trawiasta   Margaret Smith Court 3:6, 3:6
Finalistka 6. 5 lipca 1969 Wimbledon Trawiasta   Ann Haydon-Jones 6:3, 3:6, 2:6
Zwyciężczyni 10. 11 lipca 1969 Dublin Trawiasta   Virginia Wade 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 11. 11 sierpnia 1969 St. Louis Dywanowa (hala)   Rosie Casals 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 12. 14 sierpnia 1969 Binghamton   Ann Haydon-Jones 10:8, 3:6, 6:4
Zwyciężczyni 13. 14 września 1969 Incline Village   Rosie Casals 6:0, 6:4
Zwyciężczyni 14. 28 września 1969 Los Angeles Twarda (hala)   Ann Haydon-Jones 6:2, 6:3
Zwyciężczyni 15. 10 października 1969 Midland   Rosie Casals 6:3, 6:3
Finalistka 7. 12 października 1969 Las Vegas Twarda   Nancy Richey 6:2, 4:6, 1:6
Finalistka 8. 19 października 1969 Walla Walla   Rosie Casals 6:8
Finalistka 9. 22 listopada 1969 Londyn Twarda (hala)   Ann Haydon-Jones 11:9, 2:6, 7:9
Zwyciężczyni 16. 29 listopada 1969 Sztokholm Dywanowa (hala)   Julie Heldman 9:7, 6:2
Finalistka 10. 8 lutego 1970 Filadelfia Dywanowa (hala)   Margaret Smith Court 3:6, 6:7(12)
Finalistka 11. 19 lutego 1970 Dallas Dywanowa (hala)   Margaret Smith Court 6:1, 3:6, 9:11
Zwyciężczyni 17. 22 marca 1970 Sydney Trawiasta   Margaret Smith Court 6:2, 4:6, 6:3
Finalistka 12. 3 kwietnia 1970 Johannesburg Twarda   Margaret Smith Court 4:6, 6:1, 3:6
Zwyciężczyni 18. 8 kwietnia 1970 Kapsztad Twarda   Rosie Casals 6:1, 6:0
Zwyciężczyni 19. 12 kwietnia 1970 Durban Twarda   Margaret Smith Court 6:4, 2:6, 6:2
Zwyciężczyni 20. 27 kwietnia 1970 Rzym Ceglana   Julie Heldman 6:1, 6:3
Finalistka 13. 7 lipca 1970 Wimbledon Trawiasta   Margaret Smith Court 12:14, 9:11
Zwyciężczyni 21. 8 listopada 1970 Richmond Ceglana (hala)   Nancy Richey 6:3, 6:3
Zwyciężczyni 22. 21 listopada 1970 Londyn Twarda (hala)   Ann Haydon-Jones 8:6, 3:6, 6:1
Zwyciężczyni 23. 12 stycznia 1971 San Francisco Dywanowa (hala)   Rosie Casals 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 24. 20 stycznia 1971 Long Beach Twarda (hala)   Rosie Casals 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 25. 24 stycznia 1971 Milwaukee Twarda (hala)   Rosie Casals 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 26. 31 stycznia 1971 Oklahoma Twarda (hala)   Rosie Casals 1:6, 7:6, 6:4
Zwyciężczyni 27. 7 lutego 1971 Chattanooga Twarda (hala)   Ann Haydon-Jones 6:4, 6:1
Finalistka 14. 21 lutego 1971 Fort Lauderdale Ceglana   Françoise Durr 3:6, 6:3, 3:6
Zwyciężczyni 28. 1 marca 1971 Winchester Dywanowa (hala)   Rosie Casals 4:6, 6:2, 6:3
Zwyciężczyni 29. 24 marca 1971 Detroit Dywanowa (hala)   Rosie Casals 3:6, 6:1, 6:2
Finalistka 15. 30 marca 1971 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Rosie Casals 4:6, 4:6
Finalistka 16. 18 kwietnia 1971 Las Vegas Twarda   Ann Haydon-Jones 5:7, 4:6
Zwyciężczyni 30. 28 kwietnia 1971 San Diego Twarda   Rosie Casals 3:6, 7:5, 6:1
Zwyciężczyni 31. 23 maja 1971 Hamburg Ceglana   Helga Niessen Masthoff 6:3, 6:4
Finalistka 17. 19 czerwca 1971 Londyn Trawiasta   Margaret Smith Court 3:6, 6:3, 3:6
Zwyciężczyni 32. 18 lipca 1971 Hoylake Trawiasta   Rosie Casals 6:3, 6:3
Zwyciężczyni 33. 25 lipca 1971 Kitzbühel Ceglana   Laura Rossouw 6:2, 4:6, 7:5
Zwyciężczyni 34. 8 sierpnia 1971 Houston Dywanowa (hala)   Kerry Melville 6:4, 4:6, 6:1
Zwyciężczyni 35. 15 sierpnia 1971 Indianapolis Ceglana   Linda Tuero 6:4, 7:5
Finalistka 18. 22 sierpnia 1971 Chicago Dywanowa (hala)   Françoise Durr 4:6, 2:6
Zwyciężczyni 36. 12 września 1971 US Open Trawiasta   Rosie Casals 6:4, 7:6(2)
Zwyciężczyni 37. 19 września 1971 Louisville Ceglana   Rosie Casals 6:1, 4:6, 6:3
Finalistka 19. 26 września 1971 Los Angeles Twarda   Rosie Casals 6:6 niedokończony
Zwyciężczyni 38. 3 października 1971 Phoenix Twarda   Rosie Casals 7:5, 6:1
Zwyciężczyni 39. 29 października 1971 Londyn Twarda (hala)   Françoise Durr 6:1, 5:7, 7:5
Finalistka 20. 5 grudnia 1971 Christchurch Trawiasta   Françoise Durr 0:6, 3:6
Zwyciężczyni 40. 15 stycznia 1972 San Francisco Dywanowa (hala)   Kerry Melville 7:6(0), 7:6(2)
Finalistka 21. 6 lutego 1972 Fort Lauderdale Ceglana   Chris Evert 1:6, 0:6
Finalistka 22. 12 marca 1972 Dallas Dywanowa (hala)   Nancy Richey-Gunter 6:7(2), 1:6
Zwyciężczyni 41. 26 marca 1972 Richmond Ceglana (hala)   Nancy Richey-Gunter 6:3, 6:4
Finalistka 23. 9 kwietnia 1972 Jacksonville Ceglana   Marie Neumanová 4:6, 3:6
Zwyciężczyni 42. 23 kwietnia 1972 Tucson Twarda   Françoise Durr 6:0, 6:3
Zwyciężczyni 43. 6 maja 1972 Indianapolis Dywanowa (hala)   Nancy Richey-Gunter 6:3, 6:3
Zwyciężczyni 44. 3 czerwca 1972 French Open Ceglana   Evonne Goolagong 6:3, 6:3
Zwyciężczyni 45. 10 czerwca 1972 Nottingham Trawiasta   Evonne Goolagong opady deszczu, King nagrodzona
po wynikach z fazy grupowej
Zwyciężczyni 46. 18 czerwca 1972 Bristol Trawiasta   Kerry Melville 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 47. 9 lipca 1972 Wimbledon Trawiasta   Evonne Goolagong 6:3, 6:3
Finalistka 24. 20 sierpnia 1972 Denver Twarda   Nancy Richey-Gunter 6:1, 4:6, 4:6
Finalistka 25. 27 sierpnia 1972 Newport Trawiasta   Margaret Smith Court 4:6, 1:6
Zwyciężczyni 48. 10 września 1972 US Open Trawiasta   Kerry Melville 6:3, 7:5
Zwyciężczyni 49. 17 września 1972 Charlotte Ceglana   Margaret Smith Court 6:2, 6:2
Finalistka 26. 24 września 1972 Albany Twarda   Margaret Smith Court 4:6, 1:6
Zwyciężczyni 50. 3 października 1972 Phoenix Twarda   Margaret Smith Court 7:6(3), 6:3
Zwyciężczyni 51. 25 lutego 1973 Indianapolis Dywanowa (hala)   Rosie Casals 5:7, 6:2, 6:4
Finalistka 27. 11 marca 1973 Chicago Dywanowa (hala)   Margaret Smith Court 2:6, 6:4, 4:6
Finalistka 28. 15 kwietnia 1973 Winchester Twarda (hala)   Margaret Smith Court 2:6, 4:6
Zwyciężczyni 52. 13 maja 1973 Tokio Dywanowa (hala)   Nancy Richey-Gunter 7:6, 5:7, 6:3
Zwyciężczyni 53. 9 czerwca 1973 Mobile Twarda   Françoise Durr 6:3, 7:5
Zwyciężczyni 54. 17 czerwca 1973 Nottingham Trawiasta   Virginia Wade 8:6, 6:4
Zwyciężczyni 55. 8 lipca 1973 Wimbledon Trawiasta   Chris Evert 6:0, 7:5
Zwyciężczyni 56. 5 sierpnia 1973 Denver Dywanowa (hala)   Betty Stöve 6:4, 6:2
Finalistka 29. 12 sierpnia 1973 Nashville Ceglana   Margaret Smith Court 3:6, 6:4, 2:6
Zwyciężczyni 57. 7 października 1973 Phoenix Twarda   Nancy Richey-Gunter 6:1, 6:3
Zwyciężczyni 58. 27 października 1973 Honolulu Twarda   Helen Gourlay 6:1, 6:1
Zwyciężczyni 59. 22 listopada 1973 Tokio Dywanowa (hala)   Nancy Richey-Gunter 6:4, 6:4
Finalistka 30. 29 listopada 1973 Baltimore Dywanowa (hala)   Rosie Casals 6:3, 6:7(3), 4:6
Zwyciężczyni 60. 20 stycznia 1974 San Francisco Dywanowa (hala)   Chris Evert 7:6(2), 6:2
Zwyciężczyni 61. 3 lutego 1974 Waszyngton Dywanowa (hala)   Kerry Melville 6:0, 6:2
Finalistka 31. 27 stycznia 1974 Mission Viejo,
Palm Springs
Twarda   Chris Evert 3:6, 1:6
Zwyciężczyni 62. 24 lutego 1974 Detroit Dywanowa (hala)   Rosie Casals 6:1, 6:1
Zwyciężczyni 63. 24 marca 1974 Akron Dywanowa (hala)   Nancy Richey-Gunter 6:3, 7:5
Zwyciężczyni 64. 31 marca 1974 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Chris Evert 6:3, 3:6, 6:2
Finalistka 32. 28 kwietnia 1974 Filadelfia Dywanowa (hala)   Olga Morozowa 6:7, 1:6
Zwyciężczyni 65. 8 września 1974 US Open Trawiasta   Evonne Goolagong 3:6, 6:3, 7:5
Finalistka 33. 12 stycznia 1975 San Francisco Dywanowa (hala)   Chris Evert 1:6, 1:6
Zwyciężczyni 66. 19 stycznia 1975 Sarasota Dywanowa (hala)   Chris Evert 6:2, 6:3
Finalistka 34. 20 kwietnia 1975 Austin Twarda   Chris Evert 6:4, 3:6, 6:7(2)
Finalistka 35. 21 czerwca 1975 Eastbourne Trawiasta   Virginia Wade 5:7, 6:4, 4:6
Zwyciężczyni 67. 5 lipca 1975 Wimbledon Trawiasta   Evonne Goolagong 6:0, 6:1
Zwyciężczyni 68. 26 marca 1977 San Antonio Dywanowa (hala)   Mary Hamm 6:3, 3:6, 6:3
Finalistka 36. 3 kwietnia 1977 Hilton Head Ceglana   Chris Evert 0:6, 1:6
Zwyciężczyni 69. 17 kwietnia 1977 Port Washington Dywanowa (hala)   Caroline Stoll 6:1, 6:1
Zwyciężczyni 70. 16 października 1977 Phoenix Twarda   Wendy Turnbull 1:6, 6:1, 6:0
Zwyciężczyni 71. 23 października 1977 São Paulo Twarda   Betty Stöve 6:1, 6:4
Zwyciężczyni 72. 30 października 1977 San Juan Twarda   Janet Newberry 6:1, 6:3
Finalistka 37. 6 listopada 1977 Palm Springs Twarda   Chris Evert 2:6, 2:6
Zwyciężczyni 73. 27 listopada 1977 Tokio Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová 7:5, 5:7, 6:1
Zwyciężczyni 74. 11 grudnia 1977 Londyn Twarda (hala)   Virginia Wade 6:3, 6:1
Finalistka 38. 22 stycznia 1978 Houston Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová 6:1, 2:6, 2:6
Finalistka 39. 5 marca 1978 Kansas City Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová 5:7, 6:2, 3:6
Finalistka 40. 26 marca 1978 Filadelfia Dywanowa (hala)   Chris Evert 0:6, 4:6
Finalistka 41. 28 lipca 1979 Buenos Aires Ceglana   Martina Navrátilová 4:6, 4:6
Zwyciężczyni 75. 16 września 1979 Tokio Dywanowa (hala)   Evonne Goolagong Cawley 6:4, 7:5
Zwyciężczyni 76. 4 listopada 1979 Sztokholm Dywanowa (hala)   Betty Stöve 6:3, 6:7, 7:5
Zwyciężczyni 77. 24 lutego 1980 Detroit Dywanowa (hala)   Evonne Goolagong Cawley 6:3, 6:0
Zwyciężczyni 78. 2 marca 1980 Houston Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová 6:1, 6:3
Zwyciężczyni 79. 14 września 1980 Tokio Dywanowa (hala)   Terry Holladay 7:5, 6:4
Zwyciężczyni 80. 12 czerwca 1982 Birmingham Trawiasta   Rosalyn Fairbank 6:2, 6:1
Zwyciężczyni 81. 5 czerwca 1983 Beckenham Trawiasta   Barbara Potter 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 82. 12 czerwca 1983 Birmingham Trawiasta   Alycia Moulton 6:0, 7:5

Gra podwójna 195 (139–56)Edytuj

Przed Erą Open 51 (34–17)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 1 maja 1961 Ojai Valley Twarda   Carole Caldwell   Katherine D. Chabot
  Sally Moore
6:4, 5:7, 6:4
Finalistka 2. 12 maja 1961 Los Angeles Twarda   Karen Hantze   Katherine D. Chabot
  Sally Moore
4:6, 1:6
Zwyciężczyni 1. 20 czerwca 1961 Londyn Trawiasta   Karen Hantze   Margaret Hunt
  Lynne Hutchings
6:2, 13:15, 6:2
Zwyciężczyni 2. 8 lipca 1961 Wimbledon Trawiasta   Karen Susman   Jan Lehane
  Margaret Smith
6:3, 6:4
Finalistka 3. 30 lipca 1961 Haverford Trawiasta   Carole Caldwell   Margaret Osborne DuPont
  Margaret Varner
2:6, 2:6
Zwyciężczyni 3. 6 sierpnia 1961 Filadelfia Trawiasta   Carole Caldwell   Edda Buding
  Belmar Gunderson
6:2, 6:3
Finalistka 4. 13 sierpnia 1961 South Orange Trawiasta   Karen Hantze   Margaret Osborne DuPont
  Margaret Varner
4:6, 6:2, 2:6
Zwyciężczyni 4. 11 maja 1962 Los Angeles Twarda   Karen Susman   Carole Caldwell
  Dorothy Cheney
4:6, 6:1, 6:3
Finalistka 5. 9 czerwca 1962 Manchester Trawiasta   Karen Susman   Justina Bricka
  Margaret Smith
6:4, 1:6, 2:6
Zwyciężczyni 5. 7 lipca 1962 Wimbledon Trawiasta   Karen Susman   Sandra Reynolds Price
  Renée Schuurman
5:7, 6:3, 7:5
Finalistka 6. 29 lipca 1962 Haverford Trawiasta   Karen Susman   Justina Bricka
  Margaret Smith
5:7, 6:3, 6:8
Finalistka 7. 6 sierpnia 1962 South Orange Trawiasta   Karen Susman   Justina Bricka
  Margaret Smith
5:7, 4:6
Finalistka 8. 9 września 1962 US Open Trawiasta   Karen Susman   Maria Bueno
  Darlene Hard
6:4, 3:6, 2:6
Zwyciężczyni 6. 12 maja 1963 Los Angeles Twarda   Susan Behlmar   Carole Caldwell
  Darlene Hard
8:6, 7:9, 6:4
Zwyciężczyni 7. 14 lipca 1963 Dublin Trawiasta   Carole Caldwell   Geraldine Barniville
  Eleanor O’Neill
6:3, 6:4
Finalistka 9. 21 września 1963 Los Angeles Twarda (hala)   Carole Caldwell   Maria Bueno
  Darlene Hard
6:1, 6:4
Zwyciężczyni 8. 23 lutego 1964 Tucson Twarda   Susan Behlmar   Laurie Callaway
  Vicky Palmer
11:9, 6:3
Finalistka 10. 8 maja 1964 Los Angeles Twarda   Susan Behlmar   Kathy Blake
  Kathleen Harter
9:7, 2:6, 6:8
Finalistka 11. 3 lipca 1964 Wimbledon Trawiasta   Karen Susman   Margaret Smith
  Lesley Turner
5:7, 2:6
Zwyciężczyni 9. 2 sierpnia 1964 South Orange Trawiasta   Karen Susman   Carole Caldwell Graebner
  Nancy Richey
3:6, 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 10. 9 sierpnia 1964 Locust Valley Trawiasta   Karen Susman   Carole Caldwell Graebner
  Nancy Richey
6:2, 12:10
Zwyciężczyni 11. 16 sierpnia 1964 Manchester-by-the-Sea Trawiasta   Karen Susman   Justina Bricka
  Carol Hanks
6:3, 6:2
Zwyciężczyni 12. 13 września 1964 U.S. National Trawiasta   Karen Susman   Margaret Smith
  Lesley Turner
3:6, 6:2, 6:4
Finalistka 12. 15 listopada 1964 Brisbane Trawiasta   Robyn Ebbern   Margaret Smith
  Lesley Turner
7:5, 4:6, 1:6
Zwyciężczyni 13. 29 listopada 1964 Sydney Trawiasta   Robyn Ebbern   Margaret Smith
  Lesley Turner
6:4, 3:6, 7:5
Zwyciężczyni 14. 12 grudnia 1964 Melbourne Trawiasta   Robyn Ebbern   Margaret Smith
  Judy Tegart
9:7, 1:6, 6:4
Zwyciężczyni 15. 2 stycznia 1965 Adelaide Trawiasta   Robyn Ebbern   Gail Sherriff
  Carol Sherriff
6:1, 6:2
Finalistka 13. 1 lutego 1965 Australian Open Trawiasta   Robyn Ebbern   Margaret Smith
  Lesley Turner
6:1, 2:6, 3:6
Zwyciężczyni 16. 25 kwietnia 1965 Ojai Valley Twada   Tory Ann Fretz   Kathy Blake
  Kathleen Harter
6:1, 4:6, 6:2
Zwyciężczyni 17. 12 czerwca 1965 Beckenham Trawiasta   Maria Bueno   Margaret Smith
  Lesley Turner
7:9, 7:5, 9:7
Finalistka 14. 20 czerwca 1965 Londyn Trawiasta   Maria Bueno   Margaret Smith
  Lesley Turner
8:10, 2:6
Zwyciężczyni 18. 3 lipca 1965 Wimbledon Trawiasta   Maria Bueno   Françoise Durr
  Jeanine Lieffrig
6:2, 7:5
Zwyciężczyni 19. 25 lipca 1965 Haverford Trawiasta   Karen Susman   Margaret Osborne DuPont
  Margaret Varner
6:4, 6:1
Zwyciężczyni 20. 22 sierpnia 1965 Manchester-by-the-Sea Trawiasta   Maria Bueno   Kathy Blake
  Kathleen Harter
6:4, 6:2
Finalistka 15. 12 września 1965 U.S. National Trawiasta   Karen Susman   Carole Caldwell Graebner
  Nancy Richey
4:6, 4:6
Zwyciężczyni 21. 21 lutego 1966 Chestnut Hill Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Justina Bricka
  Carol Hanks
3:6, 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 22. 20 marca 1966 Phoenix Twarda   Mary-Ann Eisel   Kathleen Harter
  Vicky Palmer
6:1, 6:4
Finalistka 16. 10 kwietnia 1966 Johannesburg Twarda   Carole Caldwell Graebner   Margaret Smith
  Annette Van Zyl
4:6, 4:6
Zwyciężczyni 23. 27 kwietnia 1966 Ojai Valley Twada   Rosie Casals   Lynn Abbes
  Carole Loop
6:3, 6:1
Zwyciężczyni 24. 22 maja 1966 La Jolla Twarda   Rosie Casals   Dorothy Cheney
  Nancy Richey
6:2, 6:4
Zwyciężczyni 25. 30 maja 1966 Tulsa Ceglana   Rosie Casals   Justina Bricka
  Carol Hanks
4:6, 6:3, 8:6
Zwyciężczyni 26. 31 lipca 1966 South Orange Trawiasta   Rosie Casals   Winnie Shaw
  Virginia Wade
15:13, 7:9, 7:5
Zwyciężczyni 27. 13 sierpnia 1966 Locust Valley Trawiasta   Mary-Ann Eisel   Winnie Shaw
  Virginia Wade
14:16, 6:2, 6:4
Finalistka 17. 12 września 1966 U.S. National Trawiasta   Rosie Casals   Maria Bueno
  Nancy Richey
3:6, 4:6
Zwyciężczyni 28. 4 lipca 1967 Wimbledon Trawiasta   Rosie Casals   Maria Bueno
  Nancy Richey
9:11, 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 29. 4 sierpnia 1967 South Orange Trawiasta   Rosie Casals   Mary-Ann Eisel
  Donna Floyd
6:3, 13:15, 6:4
Zwyciężczyni 30. 9 września 1967 U.S. National Trawiasta   Rosie Casals   Mary Ann Eisel
  Donna Floyd
4:6, 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 31. 1 października 1967 Berkeley Trawiasta   Rosie Casals   Françoise Durr
  Judy Tegart
6:1, 6:4
Zwyciężczyni 32. 7 stycznia 1968 Perth Trawiasta   Rosie Casals   Gail Chanfreau
  Margaret Smith Court
8:6, 4:6, 6:2
Zwyciężczyni 33. 19 lutego 1968 Salem Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Mary-Ann Eisel
  Kathleen Harter
16:14, 6:3
Zwyciężczyni 34. 26 lutego 1968 Winchester Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Mary-Ann Eisel
  Kathleen Harter
6:2, 6:2

W Erze Open 144 (105–39)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 5 czerwca 1968 French Open Ceglana   Rosie Casals   Françoise Durr
  Ann Haydon-Jones
5:7, 6:4, 4:6
Zwyciężczyni 1. 4 lipca 1968 Wimbledon Trawiasta   Rosie Casals   Françoise Durr
  Ann Haydon-Jones
3:6, 6:4, 7:5
Finalistka 2. 12 września 1968 US Open Trawiasta   Rosie Casals   Maria Bueno
  Margaret Smith Court
6:4, 7:9, 6:8
Finalistka 3. 19 stycznia 1969 Sydney Trawiasta   Rosie Casals   Margaret Smith Court
  Judy Tegart
13:15, 6:4, 3:6
Finalistka 4. 27 stycznia 1969 Australian Open Trawiasta   Rosie Casals   Margaret Smith Court
  Judy Tegart
4:6, 4:6
Zwyciężczyni 2. 2 lutego 1969 Auckland Trawiasta   Ann Haydon-Jones   Helen Gourlay
  Karen Krantzcke
6:2, 10:8
Zwyciężczyni 3. 20 kwietnia 1969 Durban Twarda   Rosie Casals   Annette Du Plooy
  Pat Walkden
6:3, 1:6, 6:2
Finalistka 5. 27 kwietnia 1969 Rzym Ceglana   Rosie Casals   Françoise Durr
  Ann Haydon-Jones
3:6, 6:3, 2:6
Finalistka 6. 15 czerwca 1969 Bristol Trawiasta   Rosie Casals   Margaret Smith Court
  Judy Tegart
4:6, 2:6
Finalistka 7. 13 lipca 1969 Dublin Trawiasta   Rosie Casals   Karen Krantzcke
  Kerry Melville
7:5, 2:6, 4:6
Zwyciężczyni 4. 28 lipca 1969 Gstaad Ceglana   Rosie Casals   Françoise Durr
  Ann Haydon-Jones
8:6, 6:3
Zwyciężczyni 5. 28 września 1969 Los Angeles Twarda (hala)   Rosie Casals   Françoise Durr
  Ann Haydon-Jones
6:8, 8:6, 11:9
Finalistka 8. 23 listopada 1969 Londyn Twarda (hala)   Rosie Casals   Ann Haydon-Jones
  Virginia Wade
2:6, 4:6
Zwyciężczyni 6. 29 listopada 1969 Sztokholm Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Françoise Durr
  Julie Heldman
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 7. 15 lutego 1970 Dallas Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Mary-Ann Eisel
  Patti Hogan
10:8, 6:3
Zwyciężczyni 8. 3 kwietnia 1970 Johannesburg Twarda   Rosie Casals   Karen Krantzcke
  Kerry Melville
6:2, 6:2
Zwyciężczyni 9. 12 kwietnia 1970 Durban Twarda   Rosie Casals   Margaret Smith Court
  Judy Tegart Dalton
7:5, 6:3
Zwyciężczyni 10. 27 kwietnia 1970 Rzym Ceglana   Rosie Casals   Françoise Durr
  Virginia Wade
6:2, 3:6, 9:7
Finalistka 9. 2 maja 1970 Bournemouth Ceglana   Rosie Casals   Margaret Smith Court
  Judy Tegart Dalton
2:6, 8:6, 5:7
Finalistka 10. 7 czerwca 1970 French Open Ceglana   Rosie Casals   Gail Chanfreau
  Françoise Durr
1:6, 6:3, 3:6
Zwyciężczyni 11. 20 czerwca 1970 Londyn Trawiasta   Rosie Casals   Karen Krantzcke
  Kerry Melville
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 12. 4 lipca 1970 Wimbledon Trawiasta   Rosie Casals   Françoise Durr
  Virginia Wade
6:2, 6:3
Zwyciężczyni 13. 8 listopada 1970 Richmond Ceglana (hala)   Rosie Casals   Mary-Ann Eisel
  Valerie Ziegenfuss
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 14. 22 listopada 1970 Londyn Twarda (hala)   Rosie Casals   Ann Haydon-Jones
  Virginia Wade
6:3, 7:5
Zwyciężczyni 15. 10 stycznia 1971 San Francisco Twarda (hala)   Rosie Casals   Françoise Durr
  Ann Haydon-Jones
6:4, 6:7, 6:1
Zwyciężczyni 16. 17 stycznia 1971 Long Beach Twarda (hala)   Rosie Casals   Françoise Durr
  Ann Haydon-Jones
7:5, 6:3
Zwyciężczyni 17. 24 stycznia 1971 Milwaukee Twarda (hala)   Rosie Casals   Françoise Durr
  Ann Haydon-Jones
6:3, 1:6, 6:2
Zwyciężczyni 18. 31 stycznia 1971 Oklahoma City Twarda (hala)   Rosie Casals   Mary-Ann Eisel
  Valerie Ziegenfuss
6:7, 6:0, 7:5
Zwyciężczyni 19. 7 lutego 1971 Chattanooga Twarda (hala)   Rosie Casals   Françoise Durr
  Ann Haydon-Jones
6:4, 7:5
Zwyciężczyni 20. 14 lutego 1971 Filadelfia Twarda (hala)   Rosie Casals  
 
Zwyciężczyni 21. 1 marca 1971 Boston Twarda (hala)   Rosie Casals   Françoise Durr
  Ann Haydon-Jones
6:4, 7:5
Finalistka 11. 18 kwietnia 1971 Las Vegas Twarda   Rosie Casals   Françoise Durr
  Ann Haydon-Jones
6:0, 2:6, 4:6
Zwyciężczyni 22. 25 kwietnia 1971 San Diego Twarda   Rosie Casals   Françoise Durr
  Judy Tegart Dalton
6:7, 6:2, 6:3
Zwyciężczyni 23. 15 maja 1971 Hurlingham Ceglana   Rosie Casals   Evonne Goolagong
  Margaret Smith Court
6:1, 6:4
Zwyciężczyni 24. 23 maja 1971 Hamburg Ceglana   Rosie Casals   Helga Niessen Masthoff
  Heide Orth
6:2, 6:1
Zwyciężczyni 25. 19 czerwca 1971 Londyn Trawiasta   Rosie Casals   Mary-Ann Eisel
  Valerie Ziegenfuss
6:2, 8:6
Zwyciężczyni 26. 4 lipca 1971 Wimbledon Trawiasta   Rosie Casals   Evonne Goolagong
  Margaret Smith Court
6:3, 6:2
Zwyciężczyni 27. 18 lipca 1971 Hoylake Trawiasta   Rosie Casals   Evonne Goolagong
  Margaret Smith Court
walkower
Zwyciężczyni 28. 25 lipca 1971 Kitzbühel Ceglana   Rosie Casals   Helga Niessen Masthoff
  Heide Orth
6:2, 6:4
Zwyciężczyni 29. 2 sierpnia 1971 Wenecja Ceglana   Judy Tegart Dalton   Gail Chanfreau
  Françoise Durr
3:6, 6:4, 6:4
Zwyciężczyni 30. 8 sierpnia 1971 Houston Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Françoise Durr
  Judy Tegart Dalton
6:3, 1:6, 6:2
Zwyciężczyni 31. 15 sierpnia 1971 Indianapolis Ceglana   Judy Tegart Dalton   Julie Heldman
  Linda Tuero
6:1, 6:2
Finalistka 12. 22 sierpnia 1971 Chicago Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Françoise Durr
  Judy Tegart Dalton
4:6, 6:7
Zwyciężczyni 32. 26 września 1971 Los Angeles Twarda   Rosie Casals   Françoise Durr
  Judy Tegart Dalton
6:3, 6:2
Zwyciężczyni 33. 3 października 1971 Phoenix Twarda   Rosie Casals   Françoise Durr
  Judy Tegart Dalton
6:3, 6:2
Zwyciężczyni 34. 5 grudnia 1971 Christchurch Trawiasta   Rosie Casals   Françoise Durr
  Judy Tegart Dalton
6:3, 9:8(6)
Zwyciężczyni 35. 20 lutego 1972 Oklahoma City Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Françoise Durr
  Judy Tegart Dalton
6:7(4), 7:6(2), 6:2
Zwyciężczyni 36. 13 marca 1972 Dallas Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Françoise Durr
  Judy Tegart Dalton
6:3, 4:6, 7:5
Zwyciężczyni 37. 26 marca 1972 Richmond Ceglana (hala)   Rosie Casals   Karen Krantzcke
  Judy Tegart Dalton
7:5, 7:6
Zwyciężczyni 38. 2 kwietnia 1972 San Juan Twarda   Rosie Casals   Karen Krantzcke
  Judy Tegart Dalton
6:2, 6:3
Finalistka 13. 9 kwietnia 1972 Jacksonville Ceglana   Vicky Berner   Karen Krantzcke
  Judy Tegart Dalton
5:7, 1:6
Zwyciężczyni 39. 3 czerwca 1972 French Open Ceglana   Betty Stöve   Winnie Shaw
  Christine Truman Janes
6:1, 6:2
Finalistka 14. 18 czerwca 1972 Bristol Trawiasta   Rosie Casals   Helen Gourlay Cawley
  Karen Krantzcke
4:6, 2:6
Zwyciężczyni 40. 24 czerwca 1972 Londyn Trawiasta   Rosie Casals   Brenda Kirk
  Pat Walkden-Pretorius
5:7, 6:0, 6:2
Zwyciężczyni 41. 8 lipca 1972 Wimbledon Trawiasta   Betty Stöve   Françoise Durr
  Judy Tegart Dalton
6:2, 4:6, 6:3
Finalistka 15. 27 sierpnia 1972 Newport Trawiasta   Rosie Casals   Lesley Hunt
  Margaret Smith Court
2:6, 2:6
Zwyciężczyni 42. 24 września 1972 Albany Twarda   Ann Haydon-Jones   Lesley Hunt
  Margaret Smith Court
7:5, 2:6, 7:6(4)
Finalistka 16. 11 lutego 1973 Miami Ceglana   Rosie Casals   Françoise Durr
  Betty Stöve
6:4, 2:6, 3:6
Zwyciężczyni 43. 25 lutego 1973 Indianapolis Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Lesley Hunt
  Margaret Smith Court
7:6, 6:4
Zwyciężczyni 44. 4 marca 1973 Detroit Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Karen Krantzcke
  Betty Stöve
6:3, 3:6, 6:1
Zwyciężczyni 45. 11 marca 1973 Chicago Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Karen Krantzcke
  Betty Stöve
6:4, 6:2
Zwyciężczyni 46. 15 kwietnia 1973 Boston Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Françoise Durr
  Betty Stöve
6:4, 6:2
Zwyciężczyni 47. 22 kwietnia 1973 Jacksonville Ceglana   Rosie Casals   Françoise Durr
  Betty Stöve
7:6, 5:7, 6:3
Finalistka 17. 6 maja 1973 Hilton Head Ceglana   Rosie Casals   Françoise Durr
  Betty Stöve
6:3, 4:6, 3:6
Zwyciężczyni 48. 9 czerwca 1973 Mobile   Rosie Casals   Françoise Durr
  Valerie Ziegenfuss
6:3, 4:6, 6:2
Zwyciężczyni 49. 17 czerwca 1973 Nottingham Trawiasta   Rosie Casals   Chris Evert
  Betty Stöve
6:2, 9:7
Zwyciężczyni 50. 24 czerwca 1973 Londyn Trawiasta   Rosie Casals   Françoise Durr
  Betty Stöve
4:6, 6:3, 7:5
Zwyciężczyni 51. 8 lipca 1973 Wimbledon Trawiasta   Rosie Casals   Françoise Durr
  Betty Stöve
6:1, 4:6, 7:5
Zwyciężczyni 52. 5 sierpnia 1973 Denver Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Françoise Durr
  Betty Stöve
3:2 (mecz przerwany przez
deszcz, tytuł wspólny)
Finalistka 18. 8 września 1973 US Open Twarda   Rosie Casals   Margaret Smith Court
  Virginia Wade
6:3, 3:6, 5:7
Finalistka 19. 16 września 1973 Hilton Head Island Dywanowa (hala)   Chris Evert   Evonne Goolagong
  Margaret Smith Court
6:3, 3:6, 4:6
Finalistka 20. 7 października 1973 Phoenix Twarda   Rosie Casals   Kerry Harris
  Kerry Melville
4:6, 4:6
Zwyciężczyni 53. 29 listopada 1973 Baltimore Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Françoise Durr
  Betty Stöve
3:6, 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 54. 20 stycznia 1974 San Francisco Dywanowa (hala)   Chris Evert   Françoise Durr
  Betty Stöve
6:4, 6:2
Finalistka 21. 27 stycznia 1974 Mission Viejo,
Palm Springs
Twarda   Chris Evert   Kerry Harris
  Lesley Hunt
5:7, 4:6
Zwyciężczyni 55. 3 lutego 1974 Waszyngton Dywanowa (hala)   Betty Stöve   Françoise Durr
  Kerry Harris
6:1, 6:7, 7:5
Zwyciężczyni 56. 24 lutego 1974 Detroit Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Françoise Durr
  Betty Stöve
2:6, 6:4, 7:5
Zwyciężczyni 57. 3 marca 1974 Chicago Dywanowa (hala)   Chris Evert   Françoise Durr
  Betty Stöve
3:6, 6:4, 6:4
Zwyciężczyni 58. 24 marca 1974 Akron Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Julie Heldman
  Olga Morozowa
6:2, 6:4
Zwyciężczyni 59. 28 kwietnia 1974 Filadelfia Twarda   Rosie Casals   Kerry Harris
  Lesley Hunt
6:3, 7:6
Zwyciężczyni 60. 7 września 1974 US Open Ceglana   Rosie Casals   Françoise Durr
  Betty Stöve
7:6, 6:7, 6:4
Finalistka 22. 22 września 1974 Orlando Ceglana   Rosie Casals   Françoise Durr
  Betty Stöve
3:6, 7:6(2), 4:6
Zwyciężczyni 61. 20 października 1974 Los Angeles Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Françoise Durr
  Betty Stöve
6:1, 6:7(2), 7:5
Finalistka 23. 3 listopada 1974 Hilton Head Island Dywanowa (hala)   Chris Evert   Evonne Goolagong
  Virginia Wade
6:3, 4:6, 3:6
Zwyciężczyni 62. 12 stycznia 1975 San Francisco Dywanowa (hala)   Chris Evert   Rosie Casals
  Virginia Wade
6:2, 7:5
Zwyciężczyni 63. 19 stycznia 1975 Sarasota Dywanowa (hala)   Chris Evert   Betty Stöve
  Virginia Wade
6:4, 6:2
Zwyciężczyni 64. 9 marca 1975 Boston Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Chris Evert
  Martina Navrátilová
6:3, 6:4
Finalistka 24. 30 marca 1975 Filadelfia Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Evonne Goolagong
  Betty Stöve
6:4, 4:6, 6:7(3)
Finalistka 25. 12 kwietnia 1975 Tokio, WTA Doubles Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Margaret Smith Court
  Virginia Wade
7:6(2), 6:7(2), 2:6
Finalistka 26. 6 września 1975 US Open Ceglana   Rosie Casals   Margaret Smith Court
  Virginia Wade
5:7, 6:2, 6:7
Zwyciężczyni 65. 30 października 1975 Charlotte Ceglana   Rosie Casals  
 
Zwyciężczyni 66. 6 marca 1976 San Francisco Dywanowa (hala)   Betty Stöve   Rosie Casals
  Françoise Durr
6:4, 6:1
Zwyciężczyni 67. 3 kwietnia 1976 Filadelfia Twarda   Betty Stöve   Rosie Casals
  Françoise Durr
7:6(4), 6:4
Zwyciężczyni 68. 26 kwietnia 1976 Tokio, WTA Doubles Dywanowa (hala)   Betty Stöve   Mona Guerrant
  Ann Kiyomura
6:3, 6:2
Finalistka 27. 4 lipca 1976 Wimbledon Trawiasta   Betty Stöve   Chris Evert
  Martina Navrátilová
1:6, 6:2, 5:7
Zwyciężczyni 69. 10 października 1976 Phoenix Twarda   Betty Stöve   Linky Boshoff
  Ilana Kloss
6:2, 6:1
Finalistka 28. 23 listopada 1976 Palm Springs Twarda   Betty Stöve   Chris Evert
  Martina Navrátilová
2:6, 4:6
Zwyciężczyni 70. 17 kwietnia 1977 Port Washington Dywanowa (hala)   Renée Richards   Patricia Bostrom
  Jane Stratton
6:3, 6:0
Zwyciężczyni 71. 16 października 1977 Phoenix Twarda   Martina Navrátilová   Helen Gourlay Cawley
  JoAnne Russell
6:0, 7:5
Zwyciężczyni 72. 30 października 1977 San Juan Twarda   Rosie Casals   Linky Boshoff
  Ilana Kloss
4:6, 6:2, 6:3
Zwyciężczyni 73. 11 grudnia 1977 Londyn Twarda (hala)   Renáta Tomanová   Betty Stöve
  Virginia Wade
6:2, 6:3
Zwyciężczyni 74. 8 stycznia 1978 Waszyngton Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová   Betty Stöve
  Wendy Turnbull
6:3, 7:5
Zwyciężczyni 75. 22 stycznia 1978 Houston Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová   Greer Stevens
  Mona Guerrant
7:6(4), 4:6, 7:6(4)
Zwyciężczyni 76. 26 lutego 1978 Detroit Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová   Kerry Reid
  Wendy Turnbull
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 77. 5 marca 1978 Kansas City Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová   Kerry Reid
  Wendy Turnbull
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 78. 19 marca 1978 Boston Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová   Evonne Goolagong Cawley
  Betty Stöve
6:3, 6:2
Zwyciężczyni 79. 7 kwietnia 1978 Tokio, WTA Doubles Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová   Françoise Durr
  Virginia Wade
7:5, 6:3
Zwyciężczyni 80. 16 kwietnia 1978 Hilton Head Ceglana   Martina Navrátilová   Mona Guerrant
  Greer Stevens
6:3, 7:5
Finalistka 29. 25 czerwca 1978 Eastbourne Trawiasta   Martina Navrátilová   Chris Evert
  Betty Stöve
4:6, 7:6, 5:7
Zwyciężczyni 81. 9 września 1978 US Open Twarda   Martina Navrátilová   Kerry Reid
  Wendy Turnbull
7:6, 6:4
Zwyciężczyni 82. 24 września 1978 Montreal Twarda (hala)   Julie Anthony   Ilana Kloss
  Marise Kruger
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 83. 19 listopada 1978 Palm Springs Twarda (hala)   Martina Navrátilová   Kerry Reid
  Wendy Turnbull
6:3, 6:4
Finalistka 30. 17 czerwca 1979 Chichester Trawiasta   Martina Navrátilová   Greer Stevens
  Wendy Turnbull
3:6, 6:1, 5:7
Zwyciężczyni 84. 7 lipca 1979 Wimbledon Trawiasta   Martina Navrátilová   Betty Stöve
  Wendy Turnbull
5:7, 6:3, 6:2
Finalistka 31. 19 sierpnia 1979 Richmond Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová   Betty Stöve
  Wendy Turnbull
1:6, 4:6
Finalistka 32. 8 września 1979 US Open Twarda   Martina Navrátilová   Betty Stöve
  Wendy Turnbull
5:7, 3:6
Zwyciężczyni 85. 7 października 1979 Minneapolis Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová   Betty Stöve
  Wendy Turnbull
6:4, 7:6(7)
Finalistka 33. 4 listopada 1979 Sztokholm Dywanowa (hala)   Ilana Kloss   Betty Stöve
  Wendy Turnbull
5:7, 6:7
Zwyciężczyni 86. 11 listopada 1979 Filderstadt Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová   Betty Stöve
  Wendy Turnbull
6:3, 6:3
Zwyciężczyni 87. 2 grudnia 1979 Melbourne Trawiasta   Wendy Turnbull   Dianne Fromholtz
  Anne Smith
6:3, 6:3
Zwyciężczyni 88. 9 grudnia 1979 Sydney Trawiasta   Wendy Turnbull   Sue Barker
  Pam Shriver
7:5, 6:4
Zwyciężczyni 89. 7 stycznia 1980 Landover Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová   Rosie Casals
  Chris Evert-Lloyd
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 90. 20 stycznia 1980 Kansas City Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová   Laura duPont
  Pam Shriver
6:3, 6:1
Zwyciężczyni 91. 27 stycznia 1980 Chicago Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová   Sylvia Hanika
  Kathy Jordan
6:3, 6:1
Zwyciężczyni 92. 24 lutego 1980 Detroit Dywanowa (hala)   Ilana Kloss   Kathy Jordan
  Anne Smith
3:6, 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 93. 2 marca 1980 Houston Ceglana   Ilana Kloss   Betty Stöve
  Wendy Turnbull
3:6, 6:1, 6:4
Zwyciężczyni 94. 9 marca 1980 Dallas Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová   Rosie Casals
  Wendy Turnbull
4:6, 6:3, 6:3
Finalistka 34. 16 marca 1980 Boston Dywanowa (hala)   Ilana Kloss   Rosie Casals
  Wendy Turnbull
4:6, 6:7(4)
Zwyciężczyni 95. 23 marca 1980 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová   Rosie Casals
  Wendy Turnbull
6:3, 4:6, 6:3
Zwyciężczyni 96. 4 kwietnia 1980 Tokio, WTA Doubles Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová   Sue Barker
  Ann Kiyomura
7:5, 6:3
Zwyciężczyni 97. 27 lipca 1980 Richmond Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová   Pam Shriver
  Anne Smith
6:4, 4:6, 6:3
Zwyciężczyni 98. 6 września 1980 US Open Twarda   Martina Navrátilová   Pam Shriver
  Betty Stöve
7:6(2), 7:5
Finalistka 35. 15 czerwca 1981 Surbiton Trawiasta   Ilana Kloss   Sue Barker
  Ann Kiyomura
1:6, 7:6, 1:6
Finalistka 36. 14 marca 1982 Dallas Dywanowa (hala)   Ilana Kloss   Martina Navrátilová
  Pam Shriver
4:6, 4:6
Finalistka 37. 9 maja 1982 Perugia Ceglana   Ilana Kloss   Kathleen Horvath
  Yvonne Vermaak
6:2, 4:6, 6:7
Finalistka 38. 6 czerwca 1982 Beckenham Trawiasta   Ilana Kloss   Sue Barker
  Pam Shriver
2:6, 4:6
Finalistka 39. 15 sierpnia 1982 Atlanta Twarda   Chris Evert-Lloyd   Kathy Jordan
  Betsy Nagelsen
6:4, 6:7(11), 6:7(3)
Zwyciężczyni 99. 21 listopada 1982 Brisbane Trawiasta   Anne Smith   Claudia Kohde-Kilsch
  Eva Pfaff
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 100. 3 kwietnia 1983 Tokio, WTA Doubles Dywanowa (hala)   Sharon Walsh   Kathy Jordan
  Anne Smith
6:1, 6:1
Zwyciężczyni 101. 24 kwietnia 1983 Orlando Ceglana   Anne Smith   Martina Navrátilová
  Pam Shriver
6:3, 1:6, 7:6(9)
Zwyciężczyni 102. 5 czerwca 1983 Beckenham Trawiasta   Ilana Kloss   Barbara Potter
  Sharon Walsh
mecz nie odbył się
tytuł wspólny
Zwyciężczyni 103. 12 czerwca 1983 Birmingham Trawiasta   Sharon Walsh   Beverly Mould
  Elizabeth Sayers
6:2, 6:4
Zwyciężczyni 104. 2 października 1983 Hartford Dywanowa (hala)   Sharon Walsh   Kathy Jordan
  Barbara Potter
3:6, 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 105. 12 lutego 1984 Chicago Dywanowa (hala)   Sharon Walsh   Barbara Potter
  Pam Shriver
5:7, 6:3, 6:3

Gra mieszana 26 (16–10)Edytuj

Przed Erą Open 9 (5–4)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalistka 1. 2 października 1960 Berkeley Trawiasta   Antonio Palafox   Carole Caldwell
  Chris Caldwell
6:4, 3:6, 4:6
Finalistka 2. 10 kwietnia 1966 Johannesburg Twarda   Frew McMillan   Margaret Smith
  Fred Stolle
4:6, 5:7
Zwyciężczyni 1. 7 maja 1966 Los Angeles Twarda   Jerry Cromwell   Mandy Einstein
  Vladimir Petrović
8:6, 6:2
Finalistka 3. 9 lipca 1966 Wimbledon Trawiasta   Dennis Ralston   Margaret Smith
  Ken Fletcher
6:4, 3:6, 3:6
Zwyciężczyni 2. 4 czerwca 1967 French Championships Ceglana   Owen Davidson   Ann Haydon-Jones
  Ion Țiriac
6:3, 6:1
Zwyciężczyni 3. 6 lipca 1967 Wimbledon Trawiasta   Owen Davidson   Maria Bueno
  Ken Fletcher
7:5, 6:2
Zwyciężczyni 4. 10 września 1967 U.S. Championships Trawiasta   Owen Davidson   Rosie Casals
  Stan Smith
6:3, 6:2
Finalistka 4. 7 stycznia 1968 Perth Trawiasta   Ray Ruffels   Margaret Smith Court
  Brian Bowman
7:5, 4:6, 4:6
Zwyciężczyni 5. 29 stycznia 1968 Australian Championships Trawiasta   Dick Crealy   Margaret Smith Court
  Allan Stone
walkower

W Erze Open 17 (11–6)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalistka 1. 7 czerwca 1968 French Open Ceglana   Owen Davidson   Françoise Durr
  Jean-Claude Barclay
1:6, 4:6
Zwyciężczyni 1. 12 kwietnia 1970 Durban Twarda   Bob Hewitt   Margaret Smith Court
  Marty Riessen
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 2. 7 czerwca 1970 French Open Ceglana   Bob Hewitt   Françoise Durr
  Jean-Claude Barclay
3:6, 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 3. 3 lipca 1971 Wimbledon Trawiasta   Owen Davidson   Margaret Smith Court
  Marty Riessen
3:6, 6:2, 15:13
Zwyciężczyni 4. 11 września 1971 US Open Trawiasta   Owen Davidson   Betty Stöve
  Bob Maud
6:3, 7:5
Zwyciężczyni 5. 8 lipca 1973 Wimbledon Trawiasta   Owen Davidson   Janet Newberry
  Raul Ramírez
6:3, 6:2
Zwyciężczyni 6. 9 września 1973 US Open Trawiasta   Owen Davidson   Margaret Smith Court
  Marty Riessen
6:3, 3:6, 7:6
Zwyciężczyni 7. 6 lipca 1974 Wimbledon Trawiasta   Owen Davidson   Lesley Charles
  Mark Farrell
6:3, 9:7
Zwyciężczyni 8. 3 listopada 1974 Hilton Head Island Dywanowa (hala)   Stan Smith   Evonne Goolagong
  Rod Laver
3:6, 6:2, 7:5
Zwyciężczyni 9. 4 maja 1975 Scottsdale Twarda   Tony Trabert   Margaret Smith Court
  Frank Sedgman
6:4, 6:2
Finalistka 2. 6 września 1975 US Open Ceglana   Fred Stolle   Rosie Casals
  Dick Stockton
3:6, 7:6, 3:6
Zwyciężczyni 10. 12 września 1976 US Open Ceglana   Phil Dent   Betty Stöve
  Frew McMillan
3:6, 6:2, 7:5
Finalistka 3. 11 września 1977 US Open Twarda   Vitas Gerulaitis   Betty Stöve
  Frew McMillan
2:6, 6:3, 3:6
Zwyciężczyni 11. 27 listopada 1977 Tokio Dywanowa (hala)   Manuel Orantes   Kristien Shaw
  Cliff Drysdale
6:4, 6:4
Finalistka 4. 8 lipca 1978 Wimbledon Trawiasta   Ray Ruffels   Betty Stöve
  Frew McMillan
2:6, 2:6
Finalistka 5. 10 września 1978 US Open Twarda   Ray Ruffels   Betty Stöve
  Frew McMillan
3:6, 6:7
Finalistka 6. 2 lipca 1983 Wimbledon Trawiasta   Steve Denton