Biomarker (medycyna)

Biomarker, znacznik biologiczny (ang. biological marker, biomarker) – obiektywnie mierzalny[1] wskaźnik biologiczny, taki jak substancja, właściwość fizjologiczna czy gen, wskazujący lub mogący wskazywać na obecność stanu chorobowego, czy zaburzeń fizjologicznych lub psychicznych[2]; służący też do kontroli odpowiedzi organizmu na działania lecznicze[1].

Podział biomarkerówEdytuj

Z uwagi na charakter badania[1]
ilość substancji w próbce (np. krwi, moczu, tkance), wynik badania obiektywnego (np. ciśnienia krwi), wynik badania dodatkowego (np. EKG), wynik badania obrazowego (np. TK). Obecnie pojęcia biomarkera używa się głównie w pierwszym (podkreślonym) znaczeniu.
Ze względów historycznych[1]
A. klasyczne (np. stężenie cholesterolu czy trójglicerydów), : B. nowe (np. peptyd natiuretyczny typu B czy białko C-reaktywne (CRP))
Z uwagi na uczestnictwo w procesie[1]
A. powodujące wystąpienie choroby (np. cholesterol LDL), : B. wskazujące na istnienie ryzyka, : C. świadczące o uszkodzeniu organów

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Mateusz Śpiewak, Mariusz Kruk. Biomarkery w ostrych zespołach wieńcowych. „Postępy w Kardiologii Interwencyjnej”, s. 183-187, 2008 (pol.). 
  2. Robert Youngson: Collins Dictionary of Medicine. Wyd. 4. Glasgow: Collins, 1976, s. 122-128. ISBN 0-00-720709-3. (ang.)