Bitwa morska przy przylądku Bon

Bitwa morska
Ten artykuł dotyczy bitwy w 468 r.. Zobacz też: bitwa w 1941.

Bitwa morska przy przylądku Bon – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 468 n.e.

Bitwa morska u przylądka Bon
Ilustracja
Przylądek Bon
Czas 468
Miejsce przylądek Bon (Cap Bon) w pobliżu Kartaginy
Terytorium wybrzeże Afryki Północnej
Wynik klęska floty rzymskiej
Strony konfliktu
Bizancjum Wandalowie
Dowódcy
Bazyliskus Genzeryk
Siły
1100 galer nieznane
Straty
połowa floty nieznane
brak współrzędnych

Po upadku państwa Hunów na ziemie cesarstwa napływać zaczęły liczne szczepy Wandalów w poszukiwaniu zajęcia na służbie cesarskiej bądź organizując łupieżcze wyprawy. Taki stan rzeczy przyczynił się do powstania nastrojów antygermańskich w Bizancjum.

W roku 465 po śmierci rzymskiego cesarza Libiusza Sewerusa, cesarz bizantyjski Leon I wysłał do Italii Prokopiusza Antemiusza z misją obsadzenia tronu i pokonania Wandalów w Afryce.

Wkrótce sytuacja w Afryce stała się tak poważna, że cesarz Leon I w roku 467 zdecydował się w końcu na wielką wyprawę przeciwko przywódcy Wandalów, Genzerykowi. Na czele sił zbrojnych Wschodu cesarz postawił swego szwagra Bazyliskusa. Przeciwko Genzerykowi Bizancjum wystawiło największą w dziejach późnego cesarstwa rzymskiego flotę, której koszt przewyższał roczne dochody budżetu państwa[1].

Wyprawę przeciwko Wandalom podjęto w roku 468. Flota rzymsko-bizantyjska dowodzona przez Bazyliskusa liczyła 1100 galer i statków transportowych z wojskiem. Siły te ruszyły ku Afryce i zakotwiczyły przy przylądku Bon, w pobliżu Kartaginy, gdzie wysadziły desant żołnierzy. Kilka dni trwały rozmowy na temat zawieszenia broni z Genzerykiem. Wandalowie wykorzystali jednak ten czas na przygotowania do uderzenia na flotę bizantyjsko-rzymską. Wkrótce zaatakowali przeciwnika, kierując na jego unieruchomioną flotę płonące brandery. Spłonęła połowa okrętów cesarskich, reszta stała się celem ataku Wandalów. Flota bizantyjsko-rzymska została rozgromiona, tylko nielicznym okrętom udało się umknąć. Po tej porażce Leon I zawarł pokój z Wandalami.

PrzypisyEdytuj

  1. Procopius, De Bello III.6.2; translated by Dewing, Procopius, vol. 2 p. 55. Candidus, fragment 2; translated by Gordon, p. 121

LiteraturaEdytuj

  • Zygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata. wyd Alma-Press, Warszawa 2004.
  • Daniel Gazda: Pola Katalaunijskie 451, wyd. Bellona, Warszawa 2005.