Otwórz menu główne

Bitwa pod Fokszanami (węg. Foksányi csata) – starcie zbrojne, które miało miejsce podczas VI wojny rosyjsko-tureckiej. Bitwa została rozegrana 21 lipca 1789 roku pomiędzy połączonymi siłami rosyjsko-austriackimi a wojskami tureckimi. Siłami sprzymierzonymi dowodzili Aleksandr Suworow po stronie rosyjskiej oraz Fryderyk Sasko-Koburski po austriackiej. Turkami dowodził Koca Jusuf Pasza.

Bitwa pod Fokszanami
VI wojna rosyjsko-turecka
Ilustracja
Czas 21 lipca 1789
Miejsce Fokszany, Rumunia
Wynik zdecydowane zwycięstwo wojsk rosyjsko-austriackich
Strony konfliktu
Imperium Rosyjskie
Austria

Imperium Osmańskie
Dowódcy
Aleksandr Suworow, Fryderyk Sasko-Koburski Koca Jusuf Pasza
Siły
25 000 30 000
Straty
400 zabitych i rannych 1 500 zabitych
12 dział
brak współrzędnych
Flag of Russia.svg Wojna rosyjsko-turecka (1787–1792) Flag of the Ottoman Empire.svg

Oczaków (1788) - Fidonisi (1788) - Fokszany (1788) - Karánsebes (1788) - Tendra (1790) - Cieśnina Kerczeńska 1790 - Kaliakra (1791)

Dywizja (17 tys. żołnierzy) gen. A. Suworowa w rejonie Bârladu przykrywała prawe skrzydło armii rosyjskiej, koncentrującej się na wschód od rz. Dniestr i utrzymywała łączność z korpusem austriackim pod dowództwem księcia Koburskiego, dyslokowany w rej. Adjud nad rz. Seret. Książę Koburski po doniesieniu o przygotowywaniu się do natarcia wojsk tureckich zwrócił się o pomoc do Suworowa, który 16 lipca wyszedł z 5 tysięcznym oddziałem i 17 lipca połączył się z Austriakami. 19 lipca A. Suworow rozpoczął gwałtowne natarcie sił sprzymierzonych na obóz wojsk tureckich zlokalizowany niedaleko miasta Fokszany. Kompletnie zaskoczeni atakiem Turcy nie podjęli długotrwałej walki, uciekając z pola bitwy. 20 lipca sprzymierzeni odrzucili tureckie awangardy, a 21 podeszli do tureckich umocnień pod Fokszanami. Rosyjsko-austriackie wojska odparły turecką konnicę i zdecydowanym uderzeniem wdarły się do obozu, zmuszając Turków do ucieczki. W toczącej się bitwie siły sprzymierzone straciły zaledwie 400 zabitych i rannych, podczas gdy Turcy łącznie co najmniej 2 000 żołnierzy (w tym 1 500 zabitych) oraz 12 dział.

BibliografiaEdytuj

  • George Bruce: Harbottle's Dictionary of Battles. (Van Nostrand Reinhold, 1981) (​ISBN 0-442-22336-6​).
  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia, t. 27, Moskwa 1977.