Bitwa w Zatoce Manilskiej

morskie starcie zbrojne (wojna amerykańsko-hiszpańska; Filipiny; 1898)

Bitwa w Zatoce Manilskiej (ang. Battle of Manila Bay, hiszp. Batalla de Cavite) – bitwa morska, która miała miejsce 1 maja 1898, niedaleko Manilii na Filipinach, w czasie wojny amerykańsko-hiszpańskiej.

Bitwa w Zatoce Manilskiej
Wojna amerykańsko-hiszpańska
Ilustracja
Czas 1 maja 1898
Miejsce Zatoka Manilska
Terytorium Filipiny
Wynik zwycięstwo Stanów Zjednoczonych
Strony konfliktu
Hiszpania Stany Zjednoczone
Dowódcy
Patricio Montojo y Pasarón George Dewey
Siły
2 krążowniki
7 kanonierek
4 krążowniki
2 kanonierki
Straty
161 zabitych
281 rannych
1 zabity
9 rannych
Położenie na mapie Filipin
Mapa lokalizacyjna Filipin
miejsce bitwy
miejsce bitwy
Ziemia14°29′24″N 120°55′48″E/14,490000 120,930000

GenezaEdytuj

W kwietniu 1898 wybuchła wojna amerykańsko-hiszpańska. Stany Zjednoczone dążyły do hegemonii gospodarczej na Pacyfiku oraz rozszerzenia swoich wpływów w Ameryce Środkowej i Południowej. Aby osiągnąć te dwa cele, musiały z tych rejonów wyprzeć Hiszpanię. Amerykanom najbardziej zależało na przejęciu Kuby i Filipin, kolonii hiszpańskich bogatych w cenne surowce naturalne.

Zestawienie siłEdytuj

Strona amerykańskaEdytuj

Strona hiszpańskaEdytuj

  • 2 lekkie krążowniki
  • 7 kanonierek

Przebieg bitwyEdytuj

Flota hiszpańska bazowała w Zatoce Manilskiej. Admirał Patricio Montojo y Pasarón ustawił swoje okręty w dwóch liniach w szyku „torowym” tuż przy brzegu, gdzie woda była najpłytsza. Okazało się to poważnym błędem, który podczas bitwy nie dał szans okrętom hiszpańskim na podjęcie walki.

Admirał George Dewey, wiedząc, że wróg nie jest w stanie manewrować, podpłynął do okrętów przeciwnika na bardzo małą odległość i rozpoczął silny ostrzał artyleryjski. Hiszpanie odpowiadali ogniem wręcz symbolicznie. Amerykanie wykonali trzy nawroty i po krótkiej walce wroga flota została unicestwiona. Ostatnie salwy amerykańskie były oddawane z odległości 200 metrów.

Wynik bitwyEdytuj

Hiszpanie ponieśli klęskę. Stracili całą flotę to znaczy 2 lekkie krążowniki i 7 kanonierek. Amerykanie wyszli z bitwy z minimalnymi stratami własnymi (1 zabity i 9 rannych).

BibliografiaEdytuj

  • Edmund Kosiarz: Bitwy morskie, Wydawnictwo Morskie, 1964.