Otwórz menu główne

Björn Borg

szwedzki tenisista
Ten artykuł dotyczy tenisisty. Zobacz też: Björn Borg – szwedzki pływak.

Björn Rune Borg (ur. 6 czerwca 1956 w Södertälje) – szwedzki tenisista, lider rankingu ATP singlistów, zwycięzca 11 turniejów wielkoszlemowych, zdobywca Pucharu Davisa. Uważany za jednego z najlepszych tenisistów w historii tej dyscypliny[1][2][3][4].

Björn Borg
Ilustracja
Państwo  Szwecja
Data i miejsce urodzenia 6 czerwca 1956
Södertälje
Wzrost 180 cm
Masa ciała 72 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1973
Zakończenie kariery kwiecień 1983
Trener Lennart Bergelin
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 64
Najwyżej w rankingu 1 (23 sierpnia 1977)
Australian Open 3R (1974)
Roland Garros W (1974, 1975, 1978–1981)
Wimbledon W (1976–1980)
US Open F (1976, 1978, 1980, 1981)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 890 (22 marca 1993)
Australian Open 3R (1974)
Roland Garros SF (1974, 1975)
Wimbledon 3R (1976)
US Open 3R (1975)

Kariera tenisowaEdytuj

W 1972 roku, jeszcze jako junior, Borg wygrał singlową rywalizację chłopców podczas Wimbledonu.

Karierę zawodową rozpoczął w 1973 roku, a kontynuował ją do kwietnia 1983 roku. W 1977 roku Borg podpisał intratny kontrakt z organizacją World Team Tennis, w związku z czym ograniczył swoje udziały w turniejach i zaprzestał startowania w Pucharze Davisa[5]. W latach 1991–1993 na krótko powrócił do zawodowego tenisa.

W szczytowych latach swojej kariery imponował spokojem i skutecznością gry z głębi kortu. Potrafił w krótkim czasie przestawić się z gry na nawierzchni ziemnej na korty trawiaste, dzięki czemu wygrał sześć razy French Open i pięć razy z rzędu Wimbledon. Dodatkowo raz był uczestnikiem finału na Wimbledonie i cztery razy dochodził do finału na US Open. Dwa razy był najlepszy w kończącym sezon turnieju Masters Grand Prix i dwa razy osiągał finał. Łącznie zwyciężył w 64 turniejach rangi ATP World Tour i 24 razy awansował do finału.

W deblu triumfował w czterech turniejach z cyklu ATP World Tour i trzykrotnie osiągał finał.

W 1975 roku przyczynił się do zwycięstwa Szwecji w Pucharze Davisa. Odniósł dwa singlowe zwycięstwa i jedno deblowe (w parze z Ove Bengtsonem) w finale przeciwko Czechosłowacji, dzięki czemu Szwedzi triumfowali w rywalizacji 3:2.

Wiele pojedynków Borga z wybitnymi rywalami, szczególnie Amerykanami Johnem McEnroe i Jimmym Connorsem, przeszło do historii tenisa.

W rankingu gry pojedynczej Borg najwyżej był na 1. miejscu (23 sierpnia 1977). Łącznie prowadził w tej klasyfikacji przez 109 tygodni.

W 1987 roku Borg został wpisany do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.

Od września 2017 pełni funkcję kapitana Drużyny Europejskiej w międzynarodowych rozgrywkach o Puchar Lavera.

Finały w turniejach wielkoszlemowychEdytuj

Gra pojedyncza (11–5)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 16 czerwca 1974 French Open, Paryż Ceglana   Manuel Orantes 2:6, 6:7(1), 6:0, 6:1, 6:1
Zwycięzca 2. 15 czerwca 1975 French Open, Paryż Ceglana   Guillermo Vilas 6:2, 6:3, 6:4
Zwycięzca 3. 3 lipca 1976 Wimbledon, Londyn Trawiasta   Ilie Năstase 6:4, 6:2, 9:7
Finalista 1. 12 września 1976 US Open, Nowy Jork Ceglana   Jimmy Connors 4:6, 6:3, 6:7(9), 4:6
Zwycięzca 4. 2 lipca 1977 Wimbledon, Londyn Trawiasta   Jimmy Connors 3:6, 6:2, 6:1, 5:7, 6:4
Zwycięzca 5. 11 czerwca 1978 French Open, Paryż Ceglana   Guillermo Vilas 6:1, 6:1, 6:3
Zwycięzca 6. 8 lipca 1978 Wimbledon, Londyn Trawiasta   Jimmy Connors 6:2, 6:2, 6:3
Finalista 2. 10 września 1978 US Open, Nowy Jork Twarda   Jimmy Connors 4:6, 2:6, 2:6
Zwycięzca 7. 11 czerwca 1979 French Open, Paryż Ceglana   Víctor Pecci 3:6, 1:6, 7:6(6), 4:6
Zwycięzca 8. 7 lipca 1979 Wimbledon, Londyn Trawiasta   Roscoe Tanner 6:7(4), 6:1, 3:6, 6:3, 6:4
Zwycięzca 9. 8 czerwca 1980 French Open, Paryż Ceglana   Vitas Gerulaitis 6:4, 6:1, 6:2
Zwycięzca 10. 6 lipca 1980 Wimbledon, Londyn Trawiasta   John McEnroe 1:6, 7:5, 6:3, 6:7(16), 8:6
Finalista 3. 7 września 1980 US Open, Nowy Jork Twarda   John McEnroe 6:7(4), 1:6, 7:6(5), 7:5, 4:6
Zwycięzca 11. 7 czerwca 1981 French Open, Paryż Ceglana   Ivan Lendl 6:1, 4:6, 6:2, 3:6, 6:1
Finalista 4. 4 lipca 1981 Wimbledon, Londyn Trawiasta   John McEnroe 6:4, 6:7(1), 6:7(4), 4:6
Finalista 5. 13 września 1981 US Open, Nowy Jork Twarda   John McEnroe 6:4, 2:6, 4:6, 3:6

PrzypisyEdytuj

  1. Bjorn Borg - Top 10 Men's Tennis Players of All Time - Photos - SI.com, sportsillustrated.cnn.com [dostęp 2019-02-21] [zarchiwizowane z adresu 2010-09-18].
  2. Tim Pears on Björn Borg | Sport | The Guardian, www.theguardian.com [dostęp 2019-02-21] (ang.).
  3. Björn Borg - Legendy tenisa - Dla kibica - TenisPortal.com, www.tenisportal.com [dostęp 2019-02-21] (pol.).
  4. Best Tennis Player of All Time: Bjorn Borg | Bleacher Report | Latest News, Videos and Highlights, bleacherreport.com [dostęp 2019-02-21] (ang.).
  5. Zbigniew Dutkowski, „Srebrna salaterka” Dwighta Davisa [w:] Jan Lis (red.), T – jak tenis, wyd. I, Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1979, s. 58.

BibliografiaEdytuj