Blanka Votavová

czechosłowacka ilustratorka, graficzka i malarka

Blanka Votavová, także Blanka Votavová-Buková[1] (ur. 5 kwietnia 1933 w Pradze, zm. 18 maja 2018 w Bratysławie) – czechosłowacka ilustratorka, graficzka i malarka.

Blanka Votavová
Data i miejsce urodzenia 5 kwietnia 1933
Praga
Data i miejsce śmierci 18 maja 2018
Bratysława
Dziedzina sztuki ilustracja, grafika, malarstwo

ŻyciorysEdytuj

Urodziła się 5 kwietnia 1933 roku w Pradze[1] jako Blanka Buková[2]. W latach 1953–1959[3] studiowała w Wyższej Szkole Rzemiosła Artystycznego w Pradze na wydziale grafiki filmowej w pracowni Adolfa Hoffmeistera i na wydziale grafiki użytkowej i książkowej u Františka Muziki[2][4]. W 1960 roku przeniosła się z mężem, muzykiem Ferdinandem Votavą, do Bratysławy[4] i rozpoczęła pracę w wydawnictwie Mladé letá[2], z którym związana była do 1990 roku, zajmując się ilustracjami i stroną redakcyjną publikacji[3]. W 1967 roku wzięła udział w Biennale Ilustracji Bratysława[2].

Zilustrowała ponad 50 tytułów, głównie książek dla dzieci i tomików poetyckich[2]. Tworzyła także grafikę (przede wszystkim stosując technikę suchej igły i akwaforty), rysunki[2] i – sporadycznie[3] – tkaninę artystyczną[2]. Prace Votavovej mają liryczny, łagodny charakter, który podkreśla harmonijny dobór barw[2]. W jej malarskich i graficznych ilustracjach pojawiają się czasem ludowe motywy[2]. Po 2001 roku w pracach artystki odbija się smutek po stracie syna[4].

Votavová jest laureatką licznych krajowych i międzynarodowych nagród[2][3][5]. W 1994 roku otrzymała wyróżnienie na Triennale mondiale d’Estamps petit format w Chamalières oraz na International Ex libris Competition w Mediolanie[5]. Rok później czeska Masarykova akademie umění przyznała jej swą nagrodę[5]. Kolejne wyróżnienia zostały jej przyznane w Wilnie, Tokio i Chrudimiu[3]. W 2006 roku otrzymała Nagrodę Ľudovíta Fulli za ilustracje dla dzieci i młodzieży[2].

Zmarła 18 maja 2018 roku w Bratysławie[1].

Jej syn Aleš Votava (1962–2001) był projektantem, twórcą instalacji i scenografem[6].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Blanka Votavová, Web umenia [dostęp 2021-03-24] (ang.).
  2. a b c d e f g h i j k Blanka Votavová, Eva Cíferská (red.), Knižnica - Bibiana [dostęp 2021-03-24] (słow.).
  3. a b c d e Votavová Blanka, Kouzlo ex libris, 23 października 2014 [dostęp 2021-03-24] [zarchiwizowane z adresu] (cz.).
  4. a b c Barbora Matáková, Cez smrť syna našla svoju cestu do ticha, SME, 29 maja 2018 [dostęp 2021-03-24] (słow.).
  5. a b c Votavová Blanka, Hollar [dostęp 2021-03-24] (cz.).
  6. Aleš Votava, Web umenia [dostęp 2021-03-24] (słow.).

Linki zewnętrzneEdytuj