Blanowice

Blanowice – dzielnica Zawiercia.

Blanowice
Dzielnica Zawiercia
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat zawierciański
Miasto Zawiercie
W granicach Zawiercia 1 lutego 1977[1]
Strefa numeracyjna 32
Kod pocztowy 42-400
Tablice rejestracyjne SZA
Położenie na mapie Zawiercia
Położenie na mapie
Portal Polska

Blanowice to miejscowość o rodowodzie prehistorycznym. Na ich terenie znaleziono wiele pamiątek świadczących o wczesnym osadnictwie[2].

W dokumentach wymieniane były takie nazwy tej miejscowości jak Vilanowicz, Bilanovicz czy Bilawnycze[3]. Jest to nazwa patronimiczna od nazwy osobowej Bilan[4].

Pierwsza wzmianka o wsi Bilanowice pochodzi z roku 1384 – wiadomo o niej tyle, że była własnością Krzywonosa z Czarnej Poręby. W roku 1403 sprzedał on ją wraz z Czarną Porębą rodzinie Pileckich z Pilicy. Od roku 1431 w Blanowicach czynna była kuźnica żelaza zwana Bilanowską. Blanowice w 1490 należały do powiatu krakowskiego, a w 1508 do powiatu lelowskiego. Później wieś była własnością Padniewskich, Zbaraskich, Warszyckich i Westów. W latach 1818–1824 na terenie Blanowic eksploatowano złoża węgla brunatnego[3]. Na początku XIX w. w Blanowicach istniała kopalnia „Blanowice”, która jest uważana za najstarszą kopalnię węgla w rejonie zawierciańskim.

Miejscowość należała do gminy i parafii Kromołów. W 1827 roku znajdowały się w niej 34 domy i 355 mieszkańców. Miejscowość posiadała cegielnię i młyn wodny[5].

W 1885 roku Blanowice wraz z Kromołowem i Zawierciem Małym zostają wyłączone z powiatu olkuskiego guberni kieleckiej i włączone do powiatu będzińskiego guberni piotrkowskiej. W roku 1965 przyłączono do Zawiercia część Blanowic (Ręby)[6], a w 1977 pozostałą część wsi[7].

Dzielnica Zawiercia jest położona w dolince (odchodzi z niej kilka wąwozów porośniętych trawą) i na wzniesieniu kuesty jurajskiej (roztacza się z niej panorama Zawiercia i okolic). Na stoku kuesty, za kilkoma cegielniami i ich wyrobiskami gliny, stoi wapiennik.

W dzielnicy Blanowice znajduje się sezonowy basen kąpielowy.

PrzypisyEdytuj

  1. Dz.U. 1977 nr 3 poz. 15
  2. ”Wzgórze Miłosierdzia w Blanowicach” pod red.Agnieszki Raczyńskiej-Lorek. Częstochowa, 2008, str.8. ​ISBN 978-83-60134-51-1​.
  3. a b http://www.zawiercie.eu/kategorie/dzielnice
  4. Kazimierz Rymut: Nazwy miejscowe północnej części dawnego województwa krakowskiego. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1967, s. 18.
  5. ” Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Warszawa 1880, tom I, str.241
  6. Dz.U. z 1965 r. nr 1, poz. 1.
  7. Dz.U. z 1977 r. nr 3, poz. 15

BibliografiaEdytuj