Otwórz menu główne

Blanowice – dzielnica Zawiercia.

Herb Zawiercia Blanowice
Dzielnica Zawiercia
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat zawierciański
Miasto Zawiercie
Nr kierunkowy 32
Kod pocztowy 42-400
Tablice rejestracyjne SZA
Położenie na mapie Zawiercia
Położenie na mapie
Portal Portal Polska

Blanowice to miejscowość o rodowodzie prehistorycznym. Na ich terenie znaleziono wiele pamiątek świadczących o wczesnym osadnictwie[1].

W dokumentach wymieniane były takie nazwy tej miejscowości jak Vilanowicz, Bilanovicz czy Bilawnycze[2]. Jest to nazwa patronimiczna od nazwy osobowej Bilan[3].

Pierwsza wzmianka o wsi Bilanowice pochodzi z roku 1384 – wiadomo o niej tyle, że była własnością Krzywonosa z Czarnej Poręby. W roku 1403 sprzedał on ją wraz z Czarną Porębą rodzinie Pileckich z Pilicy. Od roku 1431 w Blanowicach czynna była kuźnica żelaza zwana Bilanowską. Blanowice w 1490 należały do powiatu krakowskiego, a w 1508 do powiatu lelowskiego. Później wieś była własnością Padniewskich, Zbaraskich, Warszyckich i Westów. W latach 1818–1824 na terenie Blanowic eksploatowano złoża węgla brunatnego[2]. Na początku XIX w. w Blanowicach istniała kopalnia „Blanowice”, która jest uważana za najstarszą kopalnię węgla w rejonie zawierciańskim.

Miejscowość należała do gminy i parafii Kromołów. W 1827 roku znajdowało się w niej 34 domy i 355 mieszkańców. Miejscowość posiadała cegeielnię i młyn wodny[4].

W 1885 roku Blanowice wraz z Kromołowem i Zawierciem Małym zostają wyłączone z powiatu olkuskiego guberni kieleckiej i włączone do powiatu będzińskiego guberni piotrkowskiej. W roku 1965 przyłączono do Zawiercia część Blanowic, a w latach 1975-76 pozostałą część wsi.

Dzielnica Zawiercia jest położona w dolince (odchodzi z niej kilka wąwozów porośniętych trawą) i na wzniesieniu kuesty jurajskiej (roztacza się z niej panorama Zawiercia i okolic). Na stoku kuesty, za kilkoma cegielniami i ich wyrobiskami gliny, stoi wapiennik.

W dzielnicy Blanowice znajduje się sezonowy basen kąpielowy.

PrzypisyEdytuj

  1. ”Wzgórze Miłosierdzia w Blanowicach” pod red.Agnieszki Raczyńskiej-Lorek. Częstochowa, 2008, str.8. ​ISBN 978-83-60134-51-1​.
  2. a b http://www.zawiercie.eu/kategorie/dzielnice
  3. Kazimierz Rymut: Nazwy miejscowe północnej części dawnego województwa krakowskiego. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1967, s. 18.
  4. ” Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Warszawa 1880, tom I, str.241

BibliografiaEdytuj

Monografia Zawiercia, praca zbiorowa pod red. Zdzisława Jagodzińskiego, Zawiercie, 2003 r.