Bloch MB.152

(Przekierowano z Bloch MB.151)

Bloch MB.152 – francuski samolot myśliwski zaprojektowany i zbudowany w 1938 roku w wytwórni lotniczej Société des Avions Marcel Bloch.

Bloch MB.152
Ilustracja
Model samolotu
Dane podstawowe
Państwo

 Francja

Producent

Société des Avions Marcel Bloch

Typ

samolot myśliwski

Konstrukcja

jednosilnikowy dolnopłat o konstrukcji całkowicie metalowej, półskorupowej, kabina zakryta, podwozie klasyczne – chowane w locie

Załoga

1

Historia
Data oblotu

1938

Lata produkcji

19391940

Dane techniczne
Napęd

1 silnik gwiazdowy Gnôme-Rhône GR 14N25

Moc

1100 KM (808 kW)

Wymiary
Rozpiętość

10,54 m

Długość

9,10 m

Wysokość

3,00 m

Powierzchnia nośna

17,32 m²

Masa
Własna

2103 kg

Startowa

2693 kg

Osiągi
Prędkość maks.

520 km/h

Prędkość wznoszenia

10,7 m/s

Pułap

10 000 m

Zasięg

600 km

Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 działka Hispano-Suiza HS.404 kal. 20 mm
2 karabiny maszynowe MAC wz. 1934 kal. 7,5 mm
Użytkownicy
Francja, Polska
Rzuty
Rzuty samolotu

HistoriaEdytuj

 
Bloch MB.151

Koncepcja budowy samoloty myśliwskiego Bloch MB.152C1 zrodziła się na początku lat trzydziestych XX wieku, gdy francuskie lotnictwo wojskowe zwróciło się do wytwórni lotniczych o zbudowanie samolotu myśliwskiego w układzie dolnopłata.

Taki typ samolotów opracował w wytwórni Société des Avions Marcel Bloch konstruktor M. Roussel – mający stanowić konkurencję dla samolotu myśliwskiego Morane-Saulnier MS.406. Projekt samolotu charakteryzował się nowoczesną konstrukcją półskorupową, całkowicie metalową, znacznie lżejszą i bardziej funkcjonalną od tradycyjnej konstrukcji kratownicowej, posiadał także podwozie chowane w locie. Prototyp samolotu oznaczono jako Bloch MB.150.01, a do jego napędu użyto silnika gwiazdowego tłokowego Gnôme-Rhône GR 14Kfs o mocy 930 KM (684 kW). Pierwszy próbny lot tego samolotu odbył się 17 lipca 1936 roku. Maszyna jednak nie spełniła pokładanych w niej nadziei. W związku z tym prototyp przerobiono, wyposażając go w większe skrzydła oraz nieco mocniejszy silniki Gnôme-Rhône GR 14N01 o mocy 940 KM (691 kW), a oblot samolotu odbył się w październiku 1937 roku. Próby tego prototypu trwały jeszcze rok, w trakcie których okazało się, że konstrukcja samolotu nie spełnia wymagań dla rozpoczęcia produkcji seryjnej. Ostatecznie zbudowano tylko 5 egzemplarzy prototypowych.

Na podstawie doświadczeń z samolotem Bloch MB.150 zbudowano nowy prototyp o zmienionej konstrukcji, który oznaczono jako Bloch MB.151.01. Pierwszy lot odbył się 18 sierpnia 1938 roku. Samolot ten po próbach w locie i po dokonaniu w nim drobnych poprawek skierowano do produkcji seryjnej, oznaczonych jako Bloch MB.151C1. Do jego napędu użyto silnika gwiazdowego Gnôme-Rhône GR N11 o mocy 920 KM (676 kW), a jego uzbrojenie składało się z 4 karabinów maszynowych kal. 7,5 mm MAC wz. 1934, umieszczonych po dwa w skrzydłach. Łącznie do 1939 roku wyprodukowano 75 samolotów Bloch MB.151C1, a ich produkcję zakończono w związku wprowadzeniem nowego samolotu Bloch MB.152.

Po rozpoczęciu produkcji seryjnej samolotu Bloch MB.151C1 w wytwórni trwały dalsze prace konstrukcyjne, które doprowadziły do budowy następnego prototypu oznaczonego jako Bloch MB.152. Różnił się od swojego poprzednika głównie mocniejszym silnikiem Gnôme-Rhône GR N21 o mocy 1030 KM (757 kW) i znacznie silniejszym uzbrojeniem. Prototyp ten został oblatany w grudniu 1938 roku, zaś testy w CEMA zakończył w marcu 1939 i skierowany do produkcji seryjnej w miejsce samolotu Bloch MB.151 oznaczonych jako Bloch MB.152C1. Jednak z powodu opóźnień w produkcji pierwszą jednostkę GC I/1 zaczęto przezbrajać w lipcu 1939. Łącznie do końca wojny wyprodukowano 525 samolotów tego typu.

Wyprodukowano jeszcze jeden prototyp oznaczony jako Bloch MB.153, który różnił się od swojego poprzednika jedynie zastosowaniem amerykańskiego silnika Pratt & Whitney R-1830-SC3-G Twin Wasp o mocy 1065 KM (783 kW). Wyprodukowano jedynie egzemplarz prototypowy.

Użycie w lotnictwieEdytuj

Samoloty myśliwskie Bloch MB.151C1 i MB.152C1 systematycznie były wprowadzane do dywizjonów myśliwskich lotnictwa francuskiego. W MB.152C1 jako pierwszą jednostkę, w lipcu 1939, zaczęto przezbrajać GC I/1, jednak nie dostarczono do nich celowników i 3 września 1939 wystawiła ona grupę bojową na D.510. W chwili rozpoczęcia ataku niemieckiego na Francję 10 maja 1940 roku w lotnictwie francuskim znajdowało się 37 samolotów MB.151C1 i 93 MB.152C1 w dywizjonach myśliwskich GC I/1, II/1, I/8, II/8, II/9, III/9, II/10, III/10. Łącznie do dnia 19 czerwca 1940 roku piloci dywizjonów myśliwskich latający na tego typu samolotach zestrzelili 146 samolotów niemieckich na pewno i 34 prawdopodobnie, tracąc 47 zabitych i 46 rannych pilotów, 3 pilotów dostało się do niewoli.

Po klęsce Francji samoloty te używane były nadal w lotnictwie rządu Vichy.

Użycie w lotnictwie polskimEdytuj

Piloci Polskich Sił Powietrznych we Francji latali na samolotach Bloch MB.151C1 i MB.152C1 we Francji. Trudno jest określić, ilu tych samolotów używali Polacy. W polskim dywizjonie myśliwskim 1/145 znajdowało się 5 samolotów Bloch MB.152C1. Samolotów tych używali będący na przeszkoleniu w dywizjonach francuskich polscy piloci i tak kpt. pil. Antoni Wczelik i sierż. pil. Antoni Markiewicz zestrzelili, lecąc na samolotach MB.152C1, niemiecki bombowiec Heinkel He 111. Po jednym zestrzeleniu zanotowali także piloci klucza mjr pil. Edwarda Więckowskiego z dywizjonu III/9, piloci klucza por. pil. Zdzisława Henneberga – broniącego ośrodka przemysłowego w Chateauroux oraz piloci klucza kpt. pil. Zdzisława Krasnodębskiego. Łącznie na samolotach MB.151C1 latało 16 polskich pilotów, a na MB.152C1 – 58.

Opis konstrukcjiEdytuj

Samolot Bloch MB.152C1 był jednomiejscowym samolotem myśliwskim w układzie wolnonośnego dolnopłata o konstrukcji całkowicie metalowej, półskorupowej, z zakrytą kabiną. Miał podwozie klasyczne, chowane w locie. Napęd stanowił silnik gwiazdowy tłokowy.

BibliografiaEdytuj

  • Witold Szewczyk: Samoloty na których walczyli Polacy. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1988, s. 82-85. ISBN 83-206-0738-8.