Bożena Popiołek

polska historyk

Bożena Popiołek (ur. 24 listopada 1962) – polska historyk, profesor nauk humanistycznych, pracownik Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie.

Bożena Popiołek
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 24 listopada 1962
Bolesław
Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia
Doktorat 1993
Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Krakowie
Habilitacja 2003
Akademia Pedagogiczna w Krakowie
Profesura 2010
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie
Dziekan
Wydział Humanistyczny Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie
Okres spraw. 2016
Dyrektor
Instytut Historii Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie
Okres spraw. 20122016
Poprzednik Zdzisław Noga
Następca Łukasz Tomasz Sroka

Stopień naukowy doktora uzyskała w 1993 r. na podstawie rozprawy Działalność polityczna Elżbiety z Lubomirskich Sieniawskiej (ok. 1669-1729), kasztelanowej krakowskiej (promotor prof. dr hab. Stanisław Grzybowski) w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. Habilitacja w 2003 r. (rozprawa habilitacyjna: Kobiecy świat w czasach Augusta II. Studia nad mentalnością kobiet z kręgów szlacheckich, Akademia Pedagogiczna w Krakowie). W 2010 r. otrzymała tytuł naukowy profesora.

W latach 2012–2016 pełniła funkcję dyrektora Instytutu Historii i Archiwistyki Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, obecnie jest dziekanem Wydziału Humanistycznego tejże uczelni oraz kierownikiem Katedry Edukacji Historycznej i Zakładu Historii Kultury w Instytucie Historii i Archiwistyki.

Specjalizuje się m.in. w historii kultury i mentalności w epoce nowożytnej oraz historii kobiety i rodziny w epoce staropolskiej. W swoich pracach porusza zagadnienia związane z kulturą śmierci i testamentologią, wzorcami i modelami osobowymi oraz klientelizmem staropolskim. Wiele prac poświęciła problematyce prasy rękopiśmiennej oraz przemocy domowej w epoce nowożytnej.

Wypromowała 6 doktorów i ponad 100 magistrów.

WyróżnieniaEdytuj

28 lutego 2017 roku prof. Bożena Popiołek została laureatką Programu „Kobieta charyzmatyczna 2017” w kategorii: „Kobieta w nauce”[1].

KsiążkiEdytuj

  • Królowa bez korony. Studium z życia i działalności Elżbiety z Lubomirskich Sieniawskiej (ok. 1669–1729), Kraków 1996.
  • Potop („Dzieje narodu i państwa polskiego”), Warszawa 1998, wyd. I, Warszawa 2000, wyd. II.
  • A z Warszawy nowiny te…. Listy Jadwigi Rafałowiczówny do Elżbiety Sieniawskiej z lat 1710–1720, Kraków 2000.
  • Ludzie i epoki. Podręcznik do historii do klasy II LO, Kraków 2003, wyd. II Kraków 2008.
  • Kobiecy świat w czasach Augusta II. Studia nad mentalnością kobiet z kręgów szlacheckich, Kraków 2003.
  • Woli mojej ostatniej testament ten… Testamenty staropolskie jako źródło do historii mentalności XVII–XVIII wieku, Kraków 2009.
  • Korespondencja Elżbiety Lubomirskiej Sieniawskiej, kasztelanowej krakowskiej, t. I, II, III (wraz z Urszulą Kicińską, Agnieszką Słaby), Warszawa 2016 i 2017.

PrzypisyEdytuj

  1. Super User, Wyróżnienie dla prof. Bożeny Popiołek - Uniwersytet Pedagogiczny, www.up.krakow.pl [dostęp 2017-07-17] (pol.).

Linki zewnętrzneEdytuj