Bobby Lashley

Franklin Roberto Lashley, znany jako Bobby Lashley (ur. 16 lipca 1976) – amerykański zapaśnik, wrestler oraz zawodnik mieszanych sztuk walk (występy w Strikeforce).

Bobby Lashley
Ilustracja
Bobby Lashley
Pseudonim The Boss, The Dominator
Data i miejsce urodzenia 16 lipca 1976
Juncton City
Obywatelstwo  Stany Zjednoczone
Wzrost 187 cm
Masa ciała 120 kg
Styl walki zapasy
Klub American Top Team
Zwycięstwa 14
Przez nokauty 5
Przez poddania 7
Przez decyzje 3
Porażki 2
Remisy 0
Nieodbyte 0

Kariera sportowaEdytuj

WrestlingEdytuj

Występował w World Wrestling Entertainment oraz Total Nonstop Action Wrestling. Dwukrotny zdobywca pasa ECW Championship oraz posiadacz pasa WWE United States Championship. Zadebiutował na gali WWE SmackDown! w 2005. W 2006 został przeniesiony do brandu Extreme Championship Wrestling.

Powrócił do WWE w 2018 roku na gali Monday Night RAW po WrestleManii. Przerwał on występ Eliasa, którego zaatakował. Następnie prowadził program z m.in. Kevinem Owensem i Samim Zaynem. Z tym drugim zmierzył się podczas Money in the Bank PPV. Walkę wygrał Lashley. Prowadził również rywalizację z Romanem Reignsem, którego pokonał na Extreme Rules. Jednak przegrał z nim na RAW walkę o miano pretendenta do pasa Universal. Następnie rywalizował ponownie z Eliasem, czy Kevinem Owensem. Na RAW z 17 września zadebiutował Lio Rush, który został nowym menadżerem Bobby'ego. Zaś na RAW 8 października po walce zaatakował on Kevina Owensa i przeszedł on tym samym heel turn. Lashley był członkiem zwycięskiej drużyny RAW na gali Survivor Series. Na gali TLC: Tables, Ladders & Chairs przegrał on Ladder Match o gitarę z Eliasem, jednak po walce zaatakował on swojego opponenta. Pod koniec roku prowadził on rywalizację z Sethem Rollinsem, który jednocześnie miał również feud z Deanem Ambrosem o Intercontinental Championship. Wskutek tego na RAW z 14 stycznia doszło do Triple threat matchu, który wygrał Lashley przy pomocy Lio Rusha i został on po raz pierwszy mistrzem interkontynentalnym. Brał udział w Royal Rumble Matchu, jednak został z niego szybko wyeliminowany przez Rollinsa. Po Royal Rumble zaczął program z Finnem Balorem. Na Elimination Chamber doszło do Handicap Matchu o Intercontinental Championship. Balor odliczył Lio Rusha i został nowym mistrzem. Po walce Lashley zaatakował swojego menadżera. Ten jednak pomógł mu odzyskać tytuł na jednym z RAW. Podczas WrestleManii doszło do kolejnej walki pomiędzy Balorem i Lashleyem o Intercontinental Championship. Tym razem jednak Balor pojawił się jako 'Demon'. Później Lashley był w drużynie z Corbinem i McIntyrem w ich walce z The Shield, dla której była to ostatnia walka wskutek odejścia z WWE Deana Ambrose'a. Lashley kolejną rywalizację rozpoczął z Braunem Strowmanem na SuperShowDown, jednak starcie przegrał. Uległ 'Potworowi' również w Last Man Standing Matchu na Extreme Rules. Powrócił na RAW 30 września 2019 r. z nową menadżerką i zarazem dziewczyną Laną. Tym samym rozpoczął on program z Rusevem, który skończył się wygraną Lashleya na TLC w grudniu. Od tego czasu nie prowadził on żadnych większych rywalizacji.

MMAEdytuj

W 2008 roku zadebiutował w MMA. Walczył m.in. w Strikeforce. 27 czerwca 2009 roku wygrał z Bobem Sappem na gali Ultimate Chaos przez poddanie uderzeniami w parterze. 11 listopada 2011 roku zdobył pas mistrzowski organizacji Shark Fight w wadze ciężkiej poddając kluczem na stopę Karla Knothe. 6 maja 2012 roku na gali Super Fight League 3 przegrał na punkty z Anglikiem Jamesem Thompsonem.

OsiągnięciaEdytuj

ZapasyEdytuj

  • Armed Forces Championship (2 x)
  • srebrny medalista mistrzostw świata CISM (2002)
  • Missouri Valley College National Championship (1996–1998)
  • National Association of Intercollegiate Athletics – National Wrestling Championship (1997, 1998)

WrestlingEdytuj

Pro Wrestling Illustrated

Total Nonstop Action Wrestling

  • TNA Championship Series (2009)

World Wrestling Entertainment

  • ECW Championship|ECW World Championship (2 x)
  • WWE United States Championship (1 x)

Mieszane sztuki walkiEdytuj

  • 2011: Shark Fight - mistrz w wadze ciężkiej

Lista walk MMAEdytuj

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Przegrana 7-2   James Thompson Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Super Fight League 3 06.05.2012   New Delhi
Wygrana 7-1   Karl Knothe Poddanie (klucz na stopę) 1 3:44 Shark Fight 21: Knothe vs. Lashley 11.11.2011   Lubbock zdobył pas mistrzowski Shark Fight w wadze ciężkiej
Wygrana 6-1   John Ott Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Titan FC 17: Lashley vs. Ott 25.03.2011   Kansas City
Przegrana 5-1   Chad Griggs TKO (poddanie przez narożnik) 2 5:00 Strikeforce: Houston 21.08.2010   Houston
Wygrana 5-0   Wes Sims TKO (ciosy pięściami) 1 2:06 Strikeforce: Miami 30.01.2010   Sunrise
Wygrana 4-0   Bob Sapp Poddanie (ciosy pięściami) 1 3:17 Ultimate Chaos: Lashley vs. Sapp 27.06.2009   Biloxi
Wygrana 3-0   Mike Cook Poddanie (duszenie gilotynowe) 1 0:24 MFC 21: Hard Knocks 15.05.2009   Edmonton
Wygrana 2-0   Jason Guida Decyzja sędziów (jednogłośna) 3 5:00 SRP: March Badness 21.03.2009   Pensacola
Wygrana 1-0   Joshua Franklin TKO (rozcięcie) 1 0:41 MFA: There Will Be Blood 13.12.2008   Miami

Linki zewnętrzneEdytuj