Otwórz menu główne

Bode Miller

amerykański narciarz alpejczyk

Samuel Bode Miller (ur. 12 października 1977 w Easton) – amerykański narciarz alpejczyk, wielokrotny medalista olimpijski oraz mistrzostw świata, a także dwukrotny zdobywca Pucharu Świata.

Bode Miller
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 12 października 1977
Easton, USA
Wzrost 188 cm
Debiut w PŚ 20.11 1997, Park City
(11. miejsce - gigant)
Pierwsze punkty w PŚ 20.11 1997, Park City
(11. miejsce - gigant)
Pierwsze podium w PŚ 17.12 2000, Val d'Isère (3. miejsce - gigant)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
złoto Vancouver 2010 Superkombinacja
srebro Salt Lake City 2002 Gigant
srebro Salt Lake City 2002 Kombinacja
srebro Vancouver 2010 Supergigant
brąz Vancouver 2010 Zjazd
brąz Soczi 2014 Supergigant
Mistrzostwa świata
złoto Sankt Moritz 2003 Gigant
złoto Sankt Moritz 2003 Kombinacja
złoto Bormio 2005 Supergigant
złoto Bormio 2005 Zjazd
srebro Sankt Moritz 2003 Supergigant
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
2004/2005
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
2007/2008
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2002/2003
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2005/2006
Puchar Świata (Zjazd)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2004/2005
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2007/2008
Puchar Świata (Slalom)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2001/2002
Puchar Świata (Gigant)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2003/2004
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2002/2003
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2004/2005
Puchar Świata (Supergigant)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2004/2005
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2006/2007
Puchar Świata (Kombinacja)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2002/2003
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2003/2004
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2007/2008
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2005/2006

KarieraEdytuj

Miller znany jest ze wszechstronnych umiejętności alpejskich – zaczynał głównie jako slalomista, z czasem osiągał także dobre wyniki w konkurencjach szybkościowych. W grudniu 2004 roku został drugim zawodnikiem w historii (po reprezentującym Luksemburg Marco Girardellim w sezonie 1988/1989), który odniósł zwycięstwa we wszystkich konkurencjach alpejskich w jednym sezonie; Miller uczynił to zaledwie po dziesięciu zawodach pucharowych sezonu. Jest jedną z barwniejszych postaci w gronie alpejczyków. Znany z ryzykownego stylu jazdy, często nie kończy przejazdów; z drugiej strony udaje mu się zyskiwać czas nad rywalami w sytuacjach, pozornie sprawiających wrażenie popełnienia błędu. Cechuje go także swobodne podejście do startów – w jednym z wywiadów stwierdził, że startował po wypiciu alkoholu (co potem prostował, chodziło jedynie o spożycie alkoholu w wieczór poprzedzający zawody). W innej kontrowersyjnej wypowiedzi oskarżył znanego kolarza Lance'a Armstronga o stosowanie niedozwolonych środków wspomagających. Jak się okazało miał rację.

Zdobył dwa medale na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City w 2002 roku. Został wicemistrzem olimpijskim w slalomie gigancie (za Austriakiem Stephanem Eberharterem) i w kombinacji alpejskiej (za Norwegiem Kjetilem André Aamodtem). Na igrzyskach w Nagano cztery lata wcześniej nie ukończył zarówno slalomu, jak i slalomu giganta. Starty podczas igrzysk w Turynie w 2006 roku rozpoczął od piątego miejsca w zjeździe. Był też szósty w gigancie, a rywalizacji w supergigancie, kombinacji i slalomie nie ukończył.

Jest również multimedalistą mistrzostw świata. Debiutował przed własną publicznością na mistrzostwach świata w Vail w 1999 roku, gdzie w slalomie gigancie i supergigancie zajmował dalsze miejsca, ale w slalomie uplasował się na 8. pozycji. Pierwsze medale zdobył podczas MŚ w St. Moritz cztery lata później, zostając mistrzem w slalomie gigancie i kombinacji oraz wicemistrzem w supergigancie. Zdominował konkurencje szybkościowe podczas mistrzostw świata w Bormio w 2005 roku, wygrywając zjazd i supergigant, natomiast nie ukończył obu slalomów oraz kombinacji. Na późniejszych edycjach MŚ nie stawał już na podium, jego najlepszym wynikiem było szóste miejsce w superkombinacji wywalczone podczas mistrzostw świata w Åre w 2007 roku.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 20 listopada 1997 roku w Park City, zajmując jedenaste miejsce w slalomie gigancie. Tym samym już w swoim debiucie zdobył pierwsze pucharowe punkty. Pierwszy raz na podium zawodów tego cyklu stanął 17 grudnia 2000 roku w Val d'Isère, zajmując trzecie miejsce w gigancie. Wyprzedzili go wtedy tylko Szwajcar Michael von Grünigen i Austriak Heinz Schilchegger. Blisko rok później, 9 grudnia 2001 roku w tej samej miejscowości odniósł pierwsze zwycięstwo w zawodach PŚ, wygrywając giganta. 13 stycznia 2008 roku w Wengen był najlepszy w zjeździe, odnosząc 27. zwycięstwo w karierze, czym wyprzedził Phila Mahre w ilości amerykańskich zwycięstw w PŚ. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w sezonie 2001/2002 zajął czwarte miejsce, a w klasyfikacji slalomu był drugi. Rok później ukończył rywalizację na drugim miejscu, za Eberharterem. W sezonie 2003/2004 ponownie był czwarty; po bardzo dobrym początku sezonu 2004/2005 utrzymał pozycję lidera do końca sezonu i sięgnął po Kryształową Kulę, przed Austriakami Benjaminem Raichem i Hermannem Maierem. Najlepszy w klasyfikacji generalnej był też w sezonie 2007/2008, wyprzedzając Raicha i Didiera Cuche ze Szwajcarii. Sześciokrotnie zdobywał Małą Kryształową Kulę: w slalomie gigancie (2003/04), supergigancie (2004/05, 2006/07) oraz kombinacji (2002/03, 2003/04, 2007/08).

Największe olimpijskie sukcesy osiągnął podczas igrzysk w Vancouver w 2010 roku, gdzie zdobył trzy medale - brązowy w zjeździe[1], srebrny w supergigancie i złoty w superkombinacji, stając się piątym alpejczykiem na świecie, który zdobył medale olimpijskie w czterech różnych konkurencjach[2]. Podczas swojego piątego startu olimpijskiego, na igrzyskach w Soczi w 2014 roku zdobył medal brązowy w supergigancie ex aequo z Janem Hudecem. Stał się tym samym najstarszym w historii zdobywcą olimpijskiego medalu w narciarstwie alpejskim.

W październiku 2005 roku opublikował autobiografię Bode: Go Fast, Be Good, Have Fun (napisaną wspólnie z Jackiem McEnany'm).

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskie  Edytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
DNF2 19 lutego 1998   Nagano Gigant 2:38,51 min   Hermann Maier
DNF2 21 lutego 1998   Nagano Slalom 1:49,31 min   Hans Petter Buraas
2.  13 lutego 2002   Snowbasin Kombinacja 3:17,56 min +0,28 s   Kjetil André Aamodt
2.  21 lutego 2002   Park City Gigant 2:23,28 min +0,88 s   Stephan Eberharter
24. 23 lutego 2002   Deer Valley Slalom 1:41,06 min +11,73 s   Jean-Pierre Vidal
5. 12 lutego 2006   Sestriere Zjazd 1:48,80 min +1,13 s   Antoine Dénériaz
DSQ 14 lutego 2006   Sestriere Kombinacja 3:09,45 min   Ted Ligety
DNF1 18 lutego 2006   Sestriere Supergigant 1:30,65 min   Kjetil André Aamodt
6. 20 lutego 2006   Sestriere Gigant 2:35,00 min +1,06 s   Benjamin Raich
DNF1 25 lutego 2006   Sestriere Slalom 1:43,14 min   Benjamin Raich
3.  15 lutego 2010   Whistler Zjazd 1:54,31 min +0,09 s   Didier Défago
2.  19 lutego 2010   Whistler Supergigant 1:30,34 min +0,28 s   Aksel Lund Svindal
1.  21 lutego 2010   Whistler Superkombinacja 2:44,92 min
DNF1 23 lutego 2010   Whistler Gigant 2:37,83 min   Carlo Janka
DNF1 27 lutego 2010   Whistler Slalom 1:39,32 min   Giuliano Razzoli
8. 9 lutego 2014   Krasnaja Polana Zjazd 2:06,23 min +0,52 s   Matthias Mayer
6. 14 lutego 2014   Krasnaja Polana Superkombinacja 2:45,20 min +1,40 s   Sandro Viletta
3.  16 lutego 2014   Krasnaja Polana Supergigant 1:18,14 min +0,53 s   Kjetil Jansrud
20. 19 lutego 2014   Krasnaja Polana Gigant 2:45,29 min +2,53 s   Ted Ligety

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
26. 2 lutego 1999   Vail Supergigant 1:14,53 min +2,59 s   Hermann Maier,   Lasse Kjus
18. 12 lutego 1999   Vail Gigant 2:19,31 min +3,82 s   Lasse Kjus
8. 14 lutego 1999   Vail Slalom 1:42,12 min +0,82 s   Kalle Palander
DNF1 30 stycznia 2001   St. Anton am Arlberg Supergigant 1:21,46 min -   Daron Rahlves
2.  2 lutego 2003   St. Moritz Supergigant 1:38,80 min +0,77 s   Stephan Eberharter
1.  6 lutego 2003   St. Moritz Kombinacja 3:18,41 min - -
16. 8 lutego 2003   St. Moritz Zjazd 1:43,54 min +2,24 s   Michael Walchhofer
1.  12 lutego 2003   St. Moritz Gigant 2:45,93 min - -
6. 16 lutego 2003   St. Moritz Slalom 1:40,66 min +0,88 s   Ivica Kostelić
1.  29 stycznia 2005   Bormio Supergigant 1:27,55 min - -
DNF 3 lutego 2005   Bormio Kombinacja 3:19,10 min -   Benjamin Raich
1.  5 lutego 2005   Bormio Zjazd 1:56,22 min - -
DNF1 9 lutego 2005   Bormio Gigant 2:50,41 min -   Hermann Maier
DNF2 12 lutego 2005   Bormio Slalom 1:41,34 min -   Benjamin Raich
24. 6 lutego 2007   Åre Supergigant 1:14,30 min +1,34 s   Patrick Staudacher
6. 8 lutego 2007   Åre Superkombinacja 2:28,99 min +0,98 s   Daniel Albrecht
7. 11 lutego 2007   Åre Zjazd 1:44,68 min +1,27 s   Aksel Lund Svindal
15. 14 lutego 2007   Åre Gigant 2:19,64 min +2,01 s   Aksel Lund Svindal
DNF1 17 lutego 2007   Åre Slalom 1:57,33 min -   Mario Matt
12. 4 lutego 2009   Val d'Isère Supergigant 1:19,41 min +2,43 s   Didier Cuche
8. 7 lutego 2009   Val d'Isère Zjazd 2:07,01 min +1,37 s   John Kucera
DNF2 9 lutego 2009   Val d'Isère Superkombinacja 2:23,00 min -   Aksel Lund Svindal
DNF2 13 lutego 2009   Val d'Isère Gigant 2:18,82 min -   Carlo Janka
DNF1 15 lutego 2009   Val d'Isère Slalom 1:44,17 min -   Manfred Pranger
12. 9 lutego 2011   Ga-Pa Supergigant 1.38,31 min + 2,75 s   Christof Innerhofer
5. 12 lutego 2011   Ga-Pa Zjazd 1:58,41 min +2,42 s   Erik Guay
DNF2 14 lutego 2011   Ga-Pa Superkombinacja 2:54,51 min -   Aksel Lund Svindal
12. 18 lutego 2011   Ga-Pa Gigant 2:10,56 min +1,27 s   Ted Ligety

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Puchar Świata Zjazd Slalom Gigant Supergigant Kombinacja
1997/1998 95.miejsce - - 36.miejsce - -
1998/1999 38.miejsce - 23.miejsce 23.miejsce - -
1999/2000 90.miejsce - - 31.miejsce 44.miejsce -
2000/2001 42.miejsce 55.miejsce - 15.miejsce 34.miejsce -
2001/2002 4.miejsce - 2.miejsce 7.miejsce 49.miejsce 4.miejsce
2002/2003 2.miejsce 13.miejsce 17.miejsce 2.miejsce 12.miejsce 1.miejsce
2003/2004 4.miejsce 23.miejsce 5.miejsce 1.miejsce 25.miejsce 1.miejsce
2004/2005 1.miejsce 2.miejsce 15.miejsce 2.miejsce 1.miejsce -
2005/2006 3.miejsce 5.miejsce 32.miejsce 9.miejsce 10.miejsce 2.miejsce
2006/2007 4.miejsce 8.miejsce 55.miejsce 6.miejsce 1.miejsce 28.miejsce
2007/2008 1.miejsce 2.miejsce 29.miejsce 13.miejsce 8.miejsce 1.miejsce
2008/2009 15.miejsce 7.miejsce 16.miejsce 35.miejsce 27.miejsce -
2009/2010 20.miejsce 17.miejsce 43.miejsce - 18.miejsce 5.miejsce
2010/2011 14.miejsce 12.miejsce - 24.miejsce 14.miejsce 22.miejsce
2011/2012 15.miejsce 5.miejsce 53.miejsce 31.miejsce 16.miejsce 16.miejsce
2013/2014 8.miejsce 5.miejsce

Zwycięstwa w zawodachEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas
1. 9 grudnia 2001   Val d'Isère Gigant 2:36.02 min
2. 10 grudnia 2001   Madonna di Campiglio Slalom 1:36.01 min
3. 6 stycznia 2002   Adelboden Slalom 1:33.24 min
4. 22 stycznia 2002   Schladming Slalom 1:44.60 min
5. 22 grudnia 2002   Alta Badia Gigant 2:33.81 min
6. 4 stycznia 2003   Kranjska Gora Gigant 2:04.15 min
7. 26 października 2003   Sölden Gigant 2:09.58 min
8. 22 listopada 2003   Park City Gigant 2:20.84 min
9. 11 stycznia 2004   Chamonix Kombinacja 3:30.91 min
10. 25 stycznia 2004   Kitzbühel Kombinacja 3:31.43 min
11. 15 lutego 2004   St. Anton am Arlberg Slalom 1:34.60 min
12. 28 lutego 2004   Kranjska Gora Gigant 2:13.01 min
13. 24 października 2004   Sölden Gigant 2:16.44 min
14. 27 listopada 2004   Lake Louise Zjazd 1:42.75 min
15. 28 listopada 2004   Lake Louise Supergigant 1:28.18 min
16. 3 grudnia 2004   Beaver Creek Zjazd 1:39.76 min
17. 12 grudnia 2004   Val d'Isère Gigant 2:20.66 min
18. 13 grudnia 2004   Sestriere Slalom 1:39.03 min
19. 11 marca 2005   Lenzerheide Supergigant 1:10.24 min
20. 3 grudnia 2005   Beaver Creek Gigant 2:34.56 min
21. 16 marca 2006   Åre Supergigant 1:27.78 min
22. 1 grudnia 2006   Beaver Creek Zjazd 1:46.15 min
23. 15 grudnia 2006   Val Gardena Supergigant 1:32.35 min
24. 20 grudnia 2006   Hinterstoder Supergigant 1:09.76 min
25. 13 stycznia 2007   Wengen Zjazd 2:28.89 min
26. 29 grudnia 2007   Bormio Zjazd 2:00.57 min
27. 13 stycznia 2008   Wengen Zjazd 2:30.40 min
28. 20 stycznia 2008   Kitzbühel Kombinacja 3:39.86 min
29. 27 stycznia 2008   Chamonix Superkombinacja 2:34.58 min
30. 3 lutego 2008   Val d'Isère Superkombinacja 2:18.45 min
31. 1 marca 2008   Kvitfjell Zjazd 1:46.16 min
32. 15 stycznia 2010   Wengen Superkombinacja 2:35.96 min
33. 2 grudnia 2011   Beaver Creek Zjazd 1:43.82 min
  • 33 zwycięstwa (9 gigantów, 8 zjazdów, 5 slalomów, 5 supergigantów, 3 kombinacje i 3 superkombinacje)

Miejsca na podium w zawodach chronologicznieEdytuj

Sezon Pucharu Świata 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce razem
2013/2014 0 2 2 4
2012/2013 0 0 0 0
2011/2012 1 2 1 4
2010/2011 - 1 2 3
2009/2010 1 - - 1
2008/2009 - 3 - 3
2007/2008 6 4 1 11
2006/2007 4 1 1 6
2005/2006 2 4 2 8
2004/2005 7 4 3 14
2003/2004 6 1 2 9
2002/2003 2 3 1 6
2001/2002 4 4 1 9
2000/2001 - - 1 1
1999/2000 - - - -
1998/1999 - - - -
1997/1998 - - - -
suma 33 27 15 75

Życie prywatneEdytuj

W październiku 2012 roku poślubił siatkarkę plażową i modelkę Morgan Beck, w maju 2015 roku przyszedł na świat ich syn Nash Skan[3], a w listopadzie 2016 córka Emeline Grier, dzieci urodziły się w domu [4]. Emeilne zmarła w wyniku utonięcia w basenie 10 czerwca 2018 w Coto de Caza w Kalifornii[5]. 8 listopada 2019 Morgan urodziła bliźnięta, chłopcy również przyszli na świat w domu[6].

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj