Bogusław Kunc

Bogusław Kunc (ur. 1 października 1889 w Suwałkach, zm. 3 marca 1969) – pułkownik administracji Wojska Polskiego.

Bogusław Kunc
Kordian
pułkownik administracji pułkownik administracji
Data i miejsce urodzenia 1 października 1889
Suwałki
Data śmierci 3 marca 1969
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 32 Pułk Piechoty
Departament Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych
16 Batalion Graniczny
29 Batalion Odwodowy
Korpus Kadetów Nr 2
Junackie hufce pracy
Stanowiska komendant Junackich Hufców Pracy
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi
Odznaka Oficerska Związków Strzeleckich „Parasol”

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 1 października 1889 w Suwałkach, w rodzinie Piotra, piwowara[1]. Ukończył siedmioklasową Szkołę Handlową w Suwałkach[1]. Był absolwentem Szkoły Oficerskiej Związku Walki Czynnej, po ukończeniu której otrzymał z rąk Józefa Piłsudskiego znak oficerski „Parasol”. W konspiracji używał pseudonimu „Kordian”.

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 380. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1923 roku pełnił służbę w 32 pułku piechoty w Modlinie na stanowisku pełniącego obowiązki dowódcy batalionu sztabowego[2]. W październiku 1923 roku został przydzielony do Departamentu I Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie[3][4].

Z dniem 25 lutego 1925 roku został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy 16 batalionu granicznego w Sienkiewiczach[5]. 12 kwietnia 1927 roku awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 roku i 41. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W październiku 1927 roku został przeniesiony na stanowisko dowódcy 29 batalionu odwodowego w Suwałkach. Pełniąc służbę w Korpusie Ochrony Pogranicza pozostawał oficerem nadetatowym 32 pułku piechoty[6].

24 lipca 1928 roku został wyznaczony na stanowisko komendanta Korpusu Kadetów Nr 2 w Chełmnie[7]. Obowiązki komendanta korpusu kadetów pełnił przez kolejnych 93 miesięcy aż do jego rozwiązania[8]. 2 czerwca 1936 roku został komendantem głównym Junackich Hufców Pracy. Służbę na tym stanowisku pełnił do września 1939 roku[9]. Na stopień pułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 1. lokatą w korpusie oficerów administracji, grupa administracyjna[10][11]. Po II wojnie światowej przebywał na emigracji w Stanach Zjednoczonych. Był działaczem piłsudczykowskim w Detroit.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Żołnierze Niepodległości ↓.
  2. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 218, 403.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 66 z 16 października 1923 roku, s. 707.
  4. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 203, 347.
  5. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 75 z 21 lipca 1925 roku, s. 397.
  6. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 118, 167.
  7. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 24 lipca 1928 roku, s. 236.
  8. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 21, 809.
  9. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 445.
  10. Rybka i Stepan 2004 ↓, s. 417.
  11. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 286.
  12. M.P. z 1931 r. nr 18, poz. 31 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  13. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 15 z 11 listopada 1928 roku, s. 402. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 3 z 29 stycznia 1929 roku, s. 50.
  14. M.P. z 1937 r. nr 64, poz. 96 „za zasługi na polu wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego”.

BibliografiaEdytuj