Bogusław Polak

historyk polski

Bogusław Stanisław Polak (ur. 3 stycznia 1945 w Gorlicach) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych, członek Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej II kadencji.

Bogusław Polak
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 3 stycznia 1945
Gorlice
Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia najnowsza, historia wojskowa, europeistyka, stosunki międzynarodowe, biografistyka, źródłoznawstwo
Alma Mater Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Doktorat 1975
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Habilitacja 1988
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Profesura 2001
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”

ŻyciorysEdytuj

W 1970 ukończył studia na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Na tej uczelni uzyskał też następnie stopnie naukowe: w 1975 doktora na podstawie rozprawy Geneza i struktura inteligencji Poznania w Polsce Ludowej 1945–1970 (promotor: Jerzy Topolski) i w 1988 doktora habilitowanego na podstawie rozprawy Siły Zbrojne byłego Zaboru Pruskiego – Wojsko Wielkopolskie 1918–1920. W 2001 otrzymał tytuł naukowy profesora. Specjalizuje się w zakresie historii najnowszej, historii wojskowej oraz biografistyce i źródłoznawstwie.

Od 1978 do 1979 pracował na UAM (wpierw w Zakładzie Historii Nowożytnej Polski do końca XVIII w., następnie w Zakładzie Archiwistyki), następnie został zatrudniony w Politechnice Koszalińskiej. Przez dwie kadencje zajmował na tej uczelni stanowisko dziekana Wydziału Ekonomii i Zarządzania, a później został dziekanem Wydziału Humanistycznego. W 2007 objął funkcję dyrektora Instytutu Polityki Społecznej i Stosunków Międzynarodowych na Politechnice Koszalińskiej.

Pełni funkcje redaktora naczelnego słownika biograficznego Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945 oraz przewodniczącego Rady Naukowej Instytutu im. Gen. Stefana „Grota” Roweckiego. Redaguje m.in. „Przegląd Historyczno-Wojskowy” oraz „Rocznik Koszaliński”. Opublikował kilkanaście monografii własnych oraz szereg innych prac naukowych jako autor lub współautor.

W latach 1994–1999 przewodniczył Okręgowej Komisji Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Koszalinie i Radzie Naukowej Instytutu Pamięci Narodowej. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Historycznego.

Był ekspertem i współpracownikiem Samoobrony RP. W 2007 z ramienia tej partii[1] został powołany w skład Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej II kadencji.

Został członkiem Zachodniopomorskiego Społecznego Komitetu Poparcia Jarosława Kaczyńskiego w przedterminowych wyborach prezydenckich w 2010[2].

OdznaczeniaEdytuj

Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim (2002)[3] i Oficerskim (2018)[4][5] i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi (1998)[6], Medalem Edukacji Narodowej oraz Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju”.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj