Bogusława Olechnowicz

Bogusława Olechnowicz-Dzierżak (ur. 22 listopada 1962 w Słupsku) – polska judoczka, uczestniczka Igrzysk Olimpijskich w Seulu i Barcelonie, mistrzyni Polski i Europy w judo.

Bogusława Olechnowicz-Dzierżak
Data i miejsce urodzenia 22 listopada 1962
Słupsk
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
brąz Seul 1988 judo
kat 61. kg - dyscyplina pokazowa
Mistrzostwa świata
brąz Essen 1987 kat. 61 kg
Mistrzostwa Europy
złoto Landskrona 1985 kat. 61 kg
złoto Paryż 1987 kat. 61 kg
złoto Paryż 1992 kat. 61 kg

ŻyciorysEdytuj

W 1979 r. ukończyła Zasadniczą Szkołę Ogrodniczą w Słupsku, zaś w 1985 r. Średnie Studium Społeczno-Prawne. Od 1978 r. judoczka (162 cm, 61 kg) Gryfa Słupsk (trener Wiesław Hałaburda). Była jedną z najlepszych polskich zawodniczek, cechowała ją silna osobowość, mocna psychika i zdecydowane dążenie do celu.

Była siedmiokrotną mistrzynią Polski: 5 razy w kategorii 61 kg (w latach 1985-1988 i 1991) i 2 razy w kategorii open (1985, 1988). Była pierwszą polską zawodniczką, która zdobyła medal w judo na Mistrzostwach Europy. W sumie trzykrotnie wywalczyła złoty medal na Mistrzostwach Europy (1985, 1987, 1992), zdobyła też brązowy medal Mistrzostw Świata w 1987 r. W 1988 r. uczestniczyła w Akademickich Mistrzostwach Świata w Tbilisi, z których przywiozła dwa brązowe medale (w swojej kategorii wagowej oraz drużynowo). Dwukrotnie brała udział w Igrzyskach Olimpijskich: w 1988 r. w Seulu jako przedstawicielka dyscypliny pokazowej zdobyła brązowy medal, natomiast cztery lata później w Barcelonie odpadła już w pierwszej rundzie po porażce z Brytyjką D. Bell. Karierę zawodniczą zakończyła w 1992 r.

Po zakończeniu kariery sportowej pracowała w Straży Miejskiej jako strażnik, obecnie zatrudniona jest w Szkole Policji w Słupsku jako wykładowca taktyki i techniki interwencji. W międzyczasie skończyła studia licencjackie, magisterskie i podyplomowe (jest magistrem administracji, oficerem i pedagogiem). Ma męża i dwójkę dzieci (synów).

Linki zewnętrzneEdytuj