Otwórz menu główne

Bohdan Drozdowski

polski prozaik, publicysta, tłumacz, autor sztuk scenicznych
Bohdan Drozdowski, Dom Literatury, Warszawa, 2 czerwca 2006 r.

Bohdan Drozdowski (ur. 20 listopada 1931 r. w Kosowie Poleskim, zm. 2 kwietnia 2013 w Warszawie[1] ) – polski poeta, prozaik, dziennikarz, publicysta, tłumacz, autor sztuk scenicznych.

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Publikował już w pierwszej połowie lat pięćdziesiątych XX wieku, jednak szerszej publiczności został przedstawiony na łamach "Życia Literackiego" (nr 51 z grudnia 1955). W "Prapremierze pięciu poetów" Bohdana Drozdowskiego wprowadzał Julian Przyboś.

W 1957 ukończył filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Dziennikarz m.in. wrocławskiej „Gazety Robotniczej”, „Dziennika Łódzkiego”, krakowskiego „Życia Literackiego”. Pełnił funkcje m.in. zastępcy redaktora naczelnego i redaktora naczelnego "Współczesności", redaktora naczelnego "Poezji". W latach 1966 - 1970 był zastępcą dyrektora Instytutu Kultury Polskiej w Londynie. Publikował również pod pseudonimami. W 2011 napisał autobiografię zatytułowaną „Tańczący z duchami”.

Po otwartym konflikcie z Ryszardem Kapuścińskim oraz częścią "środowiska" praktycznie wymazany z kart historii, w tym ze stron "Encyklopedii PWN - Literatura Polska" gdzie z "Prapremiery pięciu poetów" zostało czterech.

Zmarł 2 kwietnia 2013.

TwórczośćEdytuj

PoezjeEdytuj

  • Jest takie drzewo (1956)
  • Piołun (1970)
  • Opór (1973)

PowieściEdytuj

  • Pasje Armina Laskowicza (1962)
  • Wigwam (1966)
  • Arnhem – ciemne światło (1968)
  • Stare srebra (1973)
  • Bastard (pod pseudonimem Sebastian Lost, 1987)
  • Yagruma (1989) i La Ceiba (1998, obie pod pseudonimem Raúl Fuentes y Torrejon)
  • Błękitny dom albo fatum (pod pseudonimem Raymond Starr, 1992)

Publicystyka, reportażeEdytuj

  • Tylko pamięć (1964)
  • Gry ludzkie (1971)
  • Życie samo w sobie (1973)
  • O poezji (1977)
  • List otwarty do… (1985)

OpowiadaniaEdytuj

  • Kobiety i ludzie (1987)

Sztuki teatralneEdytuj

  • Kondukt (1960)
  • Ballada polska (1962)
  • Ostatni brat (1962)
  • Mazur kajdaniarski (1970)
  • Hermiona (1974)
  • Hamlet II (1975)
  • Bóg na śmieciach (1983)

SłuchowiskaEdytuj

  • Zapach cygar (1974)
  • Ciało (1979)
  • Śmierć Dowdinga (1970)

Przekłady z Sheakspeare'aEdytuj

Parafrazy poetyckieEdytuj

  • Psalmy Króla Dawida (2003)
  • Salomonowa Pieśń nad Pieśniami (2005)
  • Ezop dla dorosłych (308 bajek na motywach z Ezopa Fryga, 2008)

TłumaczeniaEdytuj

NagrodyEdytuj

Otrzymał wiele nagród literackich – za powieść, słuchowiska radiowe, widowiska telewizyjne, sztuki teatralne, studencką nagrodę „Czerwonej Róży” oraz dwukrotnie Nagrodę im. Witolda Hulewicza.

PrzypisyEdytuj