Otwórz menu główne

Bohdan Gadomskipolski dziennikarz i publicysta.

Bohdan Gadomski
Ilustracja
Bohdan Gadomski (2016)
Miejsce urodzenia Łódź
Zawód, zajęcie dziennikarz, publicysta
Narodowość  Polska
Strona internetowa

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

EdukacjaEdytuj

Ukończył Studium Dziennikarstwa i Wiedzy o Prasie w Łodzi oraz Państwowe Studium Kultury i Oświaty w Warszawie (reżyseria teatralna). Wcześniej studiował filologię polską w dwóch uczelniach pedagogicznych, bo chciał zostać nauczycielem języka polskiego. Dwa lata uczył się śpiewu klasycznego, bo zdawał konkursowy egzamin na wydział wokalno-aktorski PWSM w Łodzi.

KarieraEdytuj

Jest laureatem łódzkich "Spotkań z polską piosenką" (10 pierwszych nagród), programu typu talent-show dla amatorów. Wygrał radiowy konkurs dla młodych piosenkarzy "Bez protekcji" Włodzimierza Korcza. Śpiewał w nim piosenkę Teresy Tutinas pt "Nikt nie pomoże". W 2015 nagrał piosenkę pod tytułem "Duch Dusza i Ciało" z muzyką i słowami Agnieszki Chrzanowskiej. W 2016 nagrał piosenkę "Czy Pani Tańczy Twista" (w duecie z Aldoną Orłowską), którą obejrzało 9,5 tysiąca osób na YouTube. 6 grudnia 2016 nagrał trzecią piosenkę "Wszystko przeminie, wszystko przepadnie" z repertuaru płytowego Zdzisławy Sośnickiej (1977). W grudniu 2018 roku nagrał piosenkę "Ten wyjątkowy czas", która jest częścią filmu świątecznego i jest dostępna na jego kanale YouTube.

Jest autorem licznych publikacji na temat życia i działalności Violetty Villas, Michaela Balla, Shirley Bassey i Ymy Sumac oraz wielu programów radiowych i telewizyjnych o gwiazdach piosenki z Polski i zagranicy. Laureat „Złotego Pióra”, „Złotej Nuty”, „Złotej Płyty”, ”Złotego Taboru”, „Złotego Prometeusza”, „Diamentowej Płyty”, „Diamentowej Nuty”, „Diamentowego Liścia Medialnego” oraz medalu „Serce za serce”[1]. Redaguje autorskie rubryki w tygodniku „Angora” oraz gazecie „Express Ilustrowany”. Wielokrotnie występował jako recenzent muzyczny i gość programów na antenach TVP1, TVP2, Polsatu, TVN i Superstacji. Przez kilkanaście lat był redaktorem muzycznym trzech łódzkich stacji radiowych: Radio Łódź, Radio Classic i Radio Parada. Przez trzy lata prowadził nocne programy telewizyjne Noc z telewizją Katowice, przez rok program telewizyjny Poznajmy ich prywatnie w TV TOYA. Nakręcono o nim pięć programów telewizyjnych i film Diamentowo - Złoty Redaktor (2012), będący filmem dyplomowym Moniki Jeznach-Nowickiej, który prezentowany był na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Dokumentalnych we Wrocławiu w 2015. Jest recenzentem muzycznym festiwali piosenki i gal telewizyjnych ("Wiktory").

Zagrał w filmach Mantra (2004) oraz Lawstorant (2005)[2], a jako dziecko w głównej roli Janka w dokumencie fabularyzowanym Komu Dwójkę. Wystąpił także w czterech teledyskach.

W maju 2019 ukazała się książka Bohdana Gadomskiego pt. „Andrzej z piekła Rodan – portret pisarza”, będąca dalszym ciągiem opublikowanej przed 10 laty biografii współczesnego pisarza pt. „Andrzej Rodan – pisarz zakazany”[3].

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

  • 1999: „Złote Pióro” dla najlepszego recenzenta festiwali: Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu i Sopot Festival.
  • 1999: „Złota Nuta” na 20-lecie pracy dziennikarza muzycznego.
  • 2009: „Diamentowa Nuta” w plebiscycie „Złota Nuta 2009” od pięciu mediów internetowych i prasowych, za 30-lecie działalności dziennikarza muzycznego.
  • 2010: „Diamentowy Liść Medialny 2010” – nagroda kapituły programu medialnego „Polska w Europie – Europa w Polsce”.
  • „Złota Odznaka Prometeusza” – wyróżnienie Kapituły Fundacji Pro Publico Bono za wielkie serce dla dzieci pokrzywdzonych przez los i niepełnosprawnych.
  • „Złoty Tabor” – wyróżnienie nadane na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Cygańskiej w Ciechocinku przez Kapitułę Królewskiej Rady Starszych pod przewodnictwem Króla Romów za popularyzację kultury Romów.
  • Diamentowa Płyta od zespołu Ich Troje
  • Złota Płyta od Anny Wyszkoni
  • Złote Pióro od Rafała Brzozowskiego
  • Złoty Klucz Wiolinowy od Grzegorza Wilka

PrzypisyEdytuj

  1. Bohdan Gadomski
  2. Bohdan Gadomski w bazie filmpolski.pl
  3. Bohdan Gadomski: Andrzej Rodan – pisarz zakazany. Editorex, 1991. ISBN 83-85055-02-9.

Linki zewnętrzneEdytuj