Bolesławów (województwo dolnośląskie)

wieś w województwie dolnośląskim

Bolesławów (niem. Wilhelmsthal) – wieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Stronie Śląskie w dolinie pomiędzy Masywem Śnieżnika a Górami Bialskimi, u zbiegu rzek Morawka i Kamienica[2].

Bolesławów
wieś
Ilustracja
Kościół św. Józefa Oblubieńca w Bolesławowie
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Stronie Śląskie
Sołectwo Bolesławów
Wysokość 540–580 m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 244[1]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57–550
Tablice rejestracyjne DKL
SIMC 0855552
Położenie na mapie gminy Stronie Śląskie
Mapa konturowa gminy Stronie Śląskie, w centrum znajduje się punkt z opisem „Bolesławów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Bolesławów”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Bolesławów”
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa konturowa powiatu kłodzkiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Bolesławów”
Ziemia50°15′25″N 16°53′33″E/50,256944 16,892500
Nieoficjalny herb wsi Bolesławów
Pensjonat Emila

Bolesławów uzyskał lokację miejską w 1581 roku, zdegradowany w 1894 roku[3].

PołożenieEdytuj

Bolesławów leży w widłach Morawki i Kamienicy, u północnego podnóża Zawady, na wysokości około 540–580 m n.p.m.[4]

Podział administracyjnyEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

HistoriaEdytuj

Pierwsze wzmianki wspominają o Bolesławowie jako o osadzie górniczej zniszczonej w czasie wojen husyckich[2]. W roku 1581 miejscowość otrzymała prawa miejskie i prawo wolnego miasta górniczego (utraconego po wojnie trzydziestoletniej)[5], w 1582 roku powstał tu urząd górniczy, a dwa lata później miasto otrzymało herb i prawo organizowania targów[2]. W tym czasie w mieście funkcjonowała kopalnia „Sankt Wilhelm” w której wydobywano rudy srebra i żelaza, w okresie wojny trzydziestoletniej eksploatowane złoże wyczerpało się i kopalnię zamknięto[2]. W roku 1684 miasto kupił Michał Wenzel von Althann, a w 1838 roku przeszedł na własność Marianny Orańskiej[2]. Przeprowadzony dwa lata później spis wykazał, że w mieście było 538 mieszkańców, 82 domy, 2 olejarnie, młyn wodny i kilka manufaktur[2][2]. W 1892 roku Bolesławów utracił prawa miejskie[2]. W okresie międzywojennym wieś była znanym ośrodkiem turystyki górskiej i sportów narciarskich[2].

Opis miejscowościEdytuj

Bolesławów to dawne gwareckie miasteczko, obecnie wieś turystyczna z niewielkim rynkiem. Znajdują się tu pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i kilka kwater, oraz mały sklep. Nad wsią spora stacja narciarska z ciekawie rozwiązanym systemem tras zjazdowych poprowadzonych w dwie strony stoku Zawada. Szlaki turystyczne na Śnieżnik i do rezerwatu Nowa Morawa oraz droga do turystycznego przejścia granicznego na Przełęczy Płoszczyna.

ZabytkiEdytuj

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[6]:

Inne zabytki[4]:

Ciekawe miejscaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

Inne miejscowości o podobnej nazwie:

PrzypisyEdytuj

  1. GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. a b c d e f g h i Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak: Ziemia Kłodzka. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2010, s. 300 i 301. ISBN 978-83-89188-95-3.
  3. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 20–21.
  4. a b c Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 16: Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, s. 60-63. ISBN 83-7005-341-6.
  5. Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas: Dolny Śląsk - przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1977 s. 141-142
  6. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 83. [dostęp 29 sierpnia 2012].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj