Bolesław Baranowski (pilot)

Ten artykuł dotyczy pilota. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Bolesław Baranowski (ur. 22 lutego 1912, zm. 2 sierpnia 1992) – polski pilot i instruktor szybowcowy, ojciec żeglarza i podróżnika Krzysztofa Baranowskiego.

Bolesław Baranowski
Ilustracja
Bolesław Baranowski (1933)
Data urodzenia 22 lutego 1912
Data śmierci 2 sierpnia 1992
Zawód, zajęcie pilot, instruktor

ŻyciorysEdytuj

W latach 30. XX wieku był członkiem Aeroklubu Lwowskiego oraz kierownikiem szkoły szybowcowej w Bezmiechowej. Kierował pierwszym kursem szybowcowym, zorganizowanym dla cudzoziemców (brał w nim udział m.in. ojciec Ernő Rubika, również Ernő). W dniu 7 lipca 1936 roku, podczas IV Krajowych Zawodów Szybowcowych w Ustjanowej, wykonał na szybowcu SG-3 przelot o długości 332 km (w linii prostej), lądując w okolicy Czerniowec (ówczesna Rumunia)[1]. Natomiast w lipcu 1937 roku reprezentował Polskę na zawodach rozegranych na górze Wasserkuppe w Niemczech, uznanych później za I Szybowcowe Mistrzostwa Świata. Zajął tam siódme miejsce, najwyższe z Polaków[2]. Był autorem „10 Przykazań Pilota Żaglowego”.

W wrześniu 1939 roku pracował w zakładach PZL w Mielcu. Podczas II wojny światowej przebywał w Kanadzie, pracując w zakładach budujących bombowce Avro Lancaster. Po zakończeniu wojny zamieszkał w Stanach Zjednoczonych. W 1992 roku otrzymał honorowe członkostwo Stowarzyszenia na Rzecz Reaktywowania i Rozwoju Szkoły Szybowcowej w Bezmiechowej.

PrzypisyEdytuj

  1. SG-3, 1933 (pol.). www.samolotypolskie.pl. [dostęp 2019-09-17].
  2. Mistrzowie z 1937 roku (pol.). sgrado.meil.pw.edu.pl. [dostęp 2019-09-17].

BibliografiaEdytuj