Otwórz menu główne

Bolesław Górnicki

Bolesław Górnicki - (ur. 5 stycznia 1909 w Sokołówce, powiat olhopolski, (Podole) zm. 27 lipca 1998 w Warszawie) – polski lekarz pediatra i historyk medycyny.

Bolesław Górnicki
Data i miejsce urodzenia 5 stycznia 1909
Sokołówka, powiat olhopolski
Data i miejsce śmierci 27 lipca 1998
Warszawa
profesor doktor nauk medycznych
Specjalność: pediatria
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1939 – pediatria
Uniwersytet Warszawski
Habilitacja 1947 – pediatria
Uniwersytet Warszawski
Profesura 1953 (nadzwyczajny), 1960 (zwyczajny)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Syn Eugeniusza. Od 1918 mieszkał w Lipnie, gdzie ukończył gimnazjum, a następnie wyjechał do Warszawy, gdzie studiował medycynę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. Po ukończeniu nauki w 1932 pracował w zawodzie lekarza, od 1937 pełnił funkcję redaktora czasopisma "Młoda Matka". W 1939 przedstawił pracę "Zagadnienia pediatryczne w dziełach Jędrzeja Śniadeckiego" i uzyskał tytuł doktora nauk medycznych. Po zakończeniu II wojny światowej rozpoczął prowadzenie wykładów z propedeutyki lekarskiej, historii medycyny, logiki i etyki lekarskiej na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. W 1947 przedstawił dysertację habilitacyjną pt. "Zarys piśmiennictwa pediatrycznego do roku 1600" i otrzymuje stanowisko docenta historii medycyny. W 1951 wyjechał do Szczecina, gdzie jako profesor Pomorskiej Akademii Medycznej stał na czele Katedry i Kliniki Pediatrycznej, w 1953 uzyskał stopień profesora nadzwyczajnego[1], w latach 1956–1959 pełnił funkcję rektora. W 1960 powrócił do Warszawy, uzyskał stopień profesora zwyczajnego[1]. Od 1962 przez dziesięć lat był rektorem Akademii Medycznej w Warszawie, a następnie od 1973 dyrektorem Instytutu Pediatrii tamże. Równocześnie w latach 1960–1969 zajmował stanowisko dyrektora warszawskiego Instytutu Matki i Dziecka. Od 1970 był prezesem Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego i Towarzystwa Planowania Rodziny. W 1982 Bolesław Górnicki został wybrany na członka rzeczywistego Wydziału V Nauk Lekarskich Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, od 1986 pełnił funkcję wiceprezesa, a w latach 1992–1994 prezesa. Zgodnie jego wolą został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Starym w Płocku.

Opublikował prace z zakresu żywienia dzieci, nefrologii, historii i medycyny.

CzłonkostwoEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
  • Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski
  • Złoty Krzyż Zasługi (1954, za zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej w dziedzinie medycyny)[3]

i inne[1].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj