Otwórz menu główne

Bolesław Józef Gawecki

filozof

Bolesław Józef Gawecki (ur. 15 października 1889 w Spirowie, zm. 13 kwietnia 1984 w Warszawie) – polski filozof.

Bolesław Józef Gawecki
Data i miejsce urodzenia 15 października 1889
Spirów
Data i miejsce śmierci 13 kwietnia 1984
Warszawa
profesor nauk filozoficznych
Doktorat 1914
Uniwersytet Jagielloński
Habilitacja 1930
Profesura 1957
Uczelnia Uniwersytet Ziem Zachodnich
Uniwersytet Wrocławski
Akademia Teologii Katolickiej

Spis treści

ŻycieEdytuj

Studiował matematykę, fizykę i filozofię na uniwersytecie w Monachium oraz na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, gdzie w 1914, na podstawie rozprawy Kauzalizm i funkcjonalizm w fizyce otrzymał stopień doktora filozofii. W 1915 rozpoczął pracę jako nauczyciel (później także dyrektor) szkół średnich w Siedlcach. Od 1918 w Warszawie był inspektorem ministerialnym od nauczania fizyki i propedeutyki filozofii, a także sekretarzem Instytutu Filozoficznego oraz red. Biuletynu Posiedzeń Naukowych Instytutu Filozoficznego. Ok. 1922 roku uczył fizyki w gimnazjum im. Tadeusza Reytana[1]. W 1930, na podstawie pracy Stosunek czasowy przyczyny do skutku, habilitował się na UJ i tam prowadził wykłady aż do wybuchu II wojny światowej. Podczas okupacji uczył w Warszawie na tajnych kompletach szkolnych oraz, jako docent filozofii, na tajnym Uniwersytecie Ziem Zachodnich. Po wojnie wznowił na UJ wykład z przedmiotów filozoficznych, następnie objął Katedrę Filozofii na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie organizował studia i prowadził wykłady na wydziałach: Humanistycznym, Nauk Przyrodniczych, Prawa, Lekarskim, a także na Politechnice Wrocławskiej. Założył Wrocławskie Towarzystwo Filozoficzne, od 1947 był współpracownikiem Komisji Historii Filozofii Polskiej PAU oraz członkiem Tow. Przyjaciół Ossolineum. W 1950 przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował m.in., jako red. naukowy Biblioteki Klasyków Filozofii oraz tłum. dzieł filozoficznych. Od 1955 pracował w Katedrze Filozofii Przyrody Wydziału Filozofii Chrześcijańskiej ATK. Tutaj uzyskał w 1957 tytuł prof. zwyczajnego. W 1967 przeszedł na emeryturę, ale był nadal czynny zawodowo w charakterze recenzenta prac doktorskich i habilitacyjnych.

Filozofia GaweckiegoEdytuj

Badał metafizyczne podstawy filozofii przyrody. Polemizował z pozytywistycznym scjentyzmem.

DziełaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Od pierwszych kroków w fizyce do odkrycia zjawiska odwrotnego nasycenia dielektrycznego. Fragmenty rozmowy Krzysztofa Szymborskiego z prof. Arkadiuszem H. Piekarą. „Postępy fizyki”. 35 (2), 1984. Cytat: Pierwsze jakieś wiadomości, ale takie najbardziej pierwsze, miałem z książki i lekcji z moim profesorem fizyki w szkole średniej - drem Bolesławem Gaweckim, który mnie nauczył zasady względności przede wszystkim. Napisał on podręcznik fizyki, z którego bardzo skorzystałem, no i z rozmów z nim. To był filozof, który jednocześnie był nauczycielem fizyki i uczył w Gimnazjum im. Tadeusza Rejtana. Uczyłem się w tym gimnazjum. 

BibliografiaEdytuj