Bolesław Olszamowski

Bolesław Olszamowski (1848 – 2 lipca 1920) – adwokat cywilsta, historyk prawa, działacz polski w Petersburgu.

ŻyciorysEdytuj

 
Bolesław Olszamowski

Urodzony w 1848 roku w Chorochoryniu. Był synem Huberta i Aleksandry, drobnych właścicieli ukaranych konfiskatą majątku za udział w powstaniu w 1831 roku. Uczył się w gimnazjum w Równem, skąd został wyrzucony z «wilczym biletem» za organizowanie kółek samokształceniowych. Ukończył jednak prawo w Petersburgu, następnie w 1879 zaczął pracować jako adwokat cywilista. Pełnił też funkcje honorowego radcy prawnego mohylewskiej kurii metropolitalnej i uczestniczył w procesach o skasowanie kościołów w Zelwie i Horodyszczu. Jego specjalnością były sprawy dotyczące własności ziemskiej w guberniach zachodnich cesarstwa. Był doradcą prawnym w ordynacji ołyckiej Radziwiłłów. Jako teoretyk prawa i jego historyk napisał kilka książek, w tym: Pravo po zemlevladeniju v Zapadnom Krae (Petersburg 1899), studium dot prawa kaduka w konstytucji z 1588 Objazatelnost dlja Velikogo Knjazestva Litovskogo konstitucii valnych sejmov byvsej Polskoj Recipospolitoj... (Petersburg 1897), Vypiski iz Litovskogo Statuta, iz Volumina Legum i z Sbornika Litovskich Zakonov s perevodami ich na russkij jazyk... (Petersburg 1897)

Udzielał się również w życiu kolonii polskiej w Petersburgu. Członek Rzymskokatolickiego Towarzystwa Dobroczynności w Petersburgu. Przez 10 lat był członkiem Rady Adwokackiej w Petersburgu. Brał aktywny udział w akcji wyborczej do I, II, III i IV Dumy Państwowej agitując wśród miejscowej Polonii za głosowaniem na kadetów. Od 1905 członek zarządu Związku Adwokatury Polskiej, zrzeszającego adwokatów polskich z całego imperium. Był także doradcą prawnym Koła Polskiego w Dumie. Po wybuchu pierwszej wojny światowej współinicjator a następnie działacz Polskiego Towarzystwa Pomocy Ofiarom Wojny, We wrześniu 1915 zrezygnował z funkcji skarbnika tego Towarzystwa, pozostał jednak członkiem jego Komitetu Głównego (1917).

W roku 1918 wrócił do Polski. Ze względu na stan zdrowia nie przyjął proponowanego mu stanowiska prezesa Polskiej Komisji Kodyfikacyjnej. Osiadł we własnej posiadłości w Łaszczyźnie koło Mińska Mazowieckiego, gdzie zmarł 2 lipca 1920.

BibliografiaEdytuj

  • Irena Spustek, Olszamowski Bolesław (1848–1920) w: Polski Słownik Biograficzny, t. 24, Wrocław-Warszawa-Gdańsk-Kraków 1979, s. 1
  • Dariusz Tarasiuk, Polskie Towarzystwo Pomocy Ofiarom Wojny, strona internetowa Polski Petersburg [dostęp: 19.05.2019]