Otwórz menu główne

Bonawentura Dąbrowski, polski malarz portrecista i miniaturzysta (ur. 14 marca 1807 w Warszawie, zm. 1 czerwca 1862, tamże ).

Bonawentura Dąbrowski
Data i miejsce urodzenia 14 marca 1807
Warszawa
Data i miejsce śmierci 1 czerwca 1862
Warszawa
Narodowość polska
Dziedzina sztuki malarstwo
Portret Pawła Pelizzaro (1838)

Syn malarza Antoniego Samuela. Studiował malarstwo na wydziale sztuk pięknych Uniwersytetu Warszawskiego u Antoniego Blanka i Antoniego Stanisława Brodowskiego. Brał czynny udział w powstaniu listopadowym w 1831 roku, później trafił do rosyjskiego więzienia. Jako oficer skazany był na kilkuletni pobyt w głębi Rosji. Po kilku latach został uwolniony i osiedlił się w Warszawie, gdzie w 1845 dostał złoty medal za portret handlarza dzieł sztuki Pelizara. Malował też od czasu do czasu obrazy historyczne np. Królowa Bona (Poznań). Z portretów jego wymienić jeszcze należy 2 miniaturki na blasze: Antoniego Stanisława Brodowskiego i Franciszka Smuglewicza. Był autorem fresków w cerkwi św. Jana Teologa w Chełmie[1].

Założył prywatną pracownię gdzie uczęszczali na zajęcia z rysunku m.in. : Józef Ignacy Kraszewski i Józef Simmler[2]. Został pochowany na Starych Powązkach w Warszawie (kwatera 12-3-3).

PrzypisyEdytuj

  1. Cerkiew św. Jana Teologa (pol.). itchelm.pl. [dostęp 2011-10-15].
  2. Malinowski, Jerzy., Malarstwo polskie XIX wieku, Warszawa: Wydawn. DiG, 2003, ISBN 83-7181-290-6, OCLC 54704215.