Otwórz menu główne

Bonifacy IV

papież, święty katolicki

Bonifacy IV OSB (ur. ok. 550 r. w Marsi w Italii, zm. 8 maja 615 w Rzymie) – święty Kościoła katolickiego, 67. papież w okresie od 25 sierpnia 608 do 8 maja 615[1].

Bonifacy IV
Bonifacius Quartus
Papież
Biskup Rzymu
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 550
Marsia (obecnie Lecce nei Marsi)
Data i miejsce śmierci 8 maja 615
Rzym
Papież
Okres sprawowania 25 sierpnia 608 – 8 maja 615
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat 25 sierpnia 608
Święty
Bonifacy
ilustracja
Wspomnienie 8 maja

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się jako syn Jana, lekarza[2]. Za pontyfikatu Grzegorza I sprawował funkcję diakona[2]. Po wyborze na papieża został zmuszony do dziesięciomiesięcznego oczekiwania na zatwierdzenie go przez cesarza Fokasa[2].

Bonifacy IV, jako pierwszy papież, nakazał 13 maja 609 zamienić pogańską świątynię (Panteon w Rzymie) na kościół (Santa Maria ad Martyres)[1]. Wprowadził obowiązkowe święcenia kapłańskie dla zakonników, popierał życie mnisze i zamienił swój dom w Rzymie w klasztor[2]. W czasie swojej posługi w Rzymie panował głód, jednak dzięki dobrym stosunkom papieża z cesarzami, zdołał on wynegocjować pomoc[2].

Za jego pontyfikatu zaczęto najprawdopodobniej obchodzić Dzień Wszystkich Świętych w kościołach wschodnich[1], ale nie było to jeszcze oficjalne święto.

Bonifacy IV został pochowany w Bazylice św. Piotra w Rzymie[2].

Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 8 maja.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 39. ISBN 83-7006-437-X.
  2. a b c d e f John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 100-101. ISBN 83-06-02633-0.

BibliografiaEdytuj