Otwórz menu główne

Boreray (gael.: Boraraigh) – niezamieszkana wyspa w archipelagu St Kilda na północy Oceanu Atlantyckiego.

Boreray wraz z Stac an Armin (na lewo) i Stac Lee (na prawo)

GeografiaEdytuj

Boreray leży ok. 66 km na północny zachód od North Uist. Obejmuje ok. 86,5 ha (214 akrów), najwyższym wzniesieniem jest Mullach an Eilein (384 m).

Boreray uformowane jest z brekcji gabro i dolerytów[1].

HistoriaEdytuj

Macauley (1764) donosi o istnieniu na wyspie pięciu druidzkich ołtarzy, wliczając duży kamienny krąg[2].

W 1931 wyspa została kupiona przez ornitologa, Johna Crichton-Stuarta. W 1957, po jego śmierci, została przypisana do National Trust for Scotland (NTS), obecnego właściciela[1].

St Kilda została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1986 w uznaniu dla wyjątkowego piękna przyrody oraz środowiska naturalnego. W lipcu 2004 za wyjątkowe uznano otaczające ją środowisko morskie. W lipcu 2005 w uznaniu dla dziedzictwa kulturowego wysp rozszerzono zakres, czyniąc tym samym archipelag jednym z nielicznych miejsc na ziemi z podwójnym statusem dziedzictwa – przyrody i kultury[3].

PrzyrodaEdytuj

Klify są siedliskiem wielu ptaków morskich. W 1959 r. zostało zliczonych 45 000 par głuptaków. Znajduje się tu też ponad 130 różnych gatunków roślin. Na wyspie żyje także rzadka rasa owcy, zwanej również Boreray.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b World Heritage Sites Protected Areas Programme – St Kilda. United Nations Environment Programme. [dostęp 2008-01-05].
  2. Macauley, Rev Kenneth (1764) History of St Kilda. London
  3. St Kilda. National Trust for Scotland. [dostęp 2008-01-05].