Otwórz menu główne

Boris Pietrowicz Michajłow (ros. Борис Петрович Михайлов; ur. 10 czerwca 1944 w Moskwie) – radziecki hokeista. Reprezentant ZSRR, trzykrotny olimpijczyk. Trener i działacz hokejowy.

Boris Michajłow
Boris Petrovich Mikhailov in 2012.jpg

Boris Michajłow (2012)
Pozycja napastnik (prawoskrzydłowy)
Uchwyt kija lewy
Przydomek Wirtuoz
Wzrost 176 cm
Masa 74 kg
Narodowość  Rosja
Urodzony 10 czerwca 1944 w Moskwie

Ma dwóch synów, Andrieja i Jegora. Drugi z nich (ur. 1978) także jest hokeistą[1].

Spis treści

Kariera zawodniczaEdytuj

Wychowanek klubu z Saratowa, obecnie działającego jako Kristałł. Wieloletni zawodnik CSKA Moskwa. W rozgrywkach mistrzostw ZSRR rozegrał 572 spotkań, w których zdobył 652 punktów (osiągnięcie rekordowe) za 428 goli (osiągnięcie rekordowe) i 224 asysty.

Uczestniczył w turniejach mistrzostw świata w 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1979, Summit Series 1972, 1974 oraz na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1972, 1976, 1980 (na turnieju ZIO 1980 jako kapitan, brał udział w meczu nazwanym Cud na lodzie). Brał udział w meczach Challenge Cup 1979.

Kariera trenerskaEdytuj

Po zakończeniu kariery został trenerem. Absolwent Moskiewskiej Państwowej Akademii Kultury Fizycznej z 1979. Uzyskał podpułkownika rezerwy.

W 1992 został pierwszym szkoleniowcem reprezentacji Rosji po wyodrębnieniu kraju z ZSRR. Był nim do 1995, a równocześnie nadal pracował w Petersburgu prowadząc klub SKA. Później jeszcze raz trenował Rosję, łącznie prowadził kadrą podczas turniejów mistrzostw świata w 1993, 1994, 1995, 2001, 2002 oraz Pucharu Świata 1996

OsiągnięciaEdytuj

 
Boris Michajłow (2012)
 
Boris Michajłow podczas spotkania laureatów (2013)
Reprezentacyjne
Klubowe
  •   Złoty medal mistrzostw ZSRR: 1968, 1970, 1971, 1972, 1973, 1975, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981 z CSKA Moskwa
  •   Srebrny medal mistrzostw ZSRR: 1969, 1974, 1976 z CSKA Moskwa
  •   Puchar ZSRR: 1968, 1969, 1973, 1977, 1979 z CSKA Moskwa
  • Finalista Pucharu ZSRR: 1976 z CSKA Moskwa
  •   Puchar Europy: 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1976, 1978, 1979, 1980, 1981 z CSKA Moskwa
Indywidualne
  • Sezon 1969/1970 ligi radzieckiej:
  • Sezon 1970/1971 ligi radzieckiej:
    • Nagroda Najlepsza Trójka dla tercetu najskuteczniejszych strzelców ligi (oraz Walerij Charłamow i Władimir Pietrow) - łącznie 88 goli
  • Mistrzostwa świata w 1973:
    • Skład gwiazd turnieju
    • Najlepszy napastnik turnieju
  • Turniej Izwiestii 1973:
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej turnieju: 9 punktów za 4 gole i 5 asyst[2]
  • Mistrzostwa świata w 1974:
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej turnieju: 16 punktów
  • Sezon 1974/1975 ligi radzieckiej:
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców
    • Nagroda Najlepsza Trójka dla tercetu najskuteczniejszych strzelców ligi (oraz Walerij Charłamow i Władimir Pietrow) - łącznie 60 goli
  • Sezon 1975/1976 ligi radzieckiej:
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców
  • Mistrzostwa świata w 1977:
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców turnieju
  • Sezon 1977/1978 ligi radzieckiej:
  • Mistrzostwa świata w 1978:
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców turnieju
  • Sezon 1978/1979 ligi radzieckiej:
    • Najlepszy zawodnik sezonu mistrzostw ZSRR w hokeju na lodzie
  • Mistrzostwa świata w 1979:
    • Skład gwiazd turnieju
    • Najlepszy napastnik turnieju
  • Sezon ligi radzieckiej 1979/1980:
Rekordy
  • Pierwsze miejsce w klasyfikacji liczby goli strzelonych w najwyższej klasie rozgrywkowej ZSRR/Rosji: 428 (rekord wyrównany 10 września 2016 przez Siergieja Moziakina)[3][4]
  • Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w historii mistrzostw ZSRR: 652 goli
  • Drugie miejsce wśród najskuteczniejszych strzelców w reprezentacji ZSRR: 207 goli
Szkoleniowe
  •   Złoty medal mistrzostw świata: 1993 z Rosją
  •   Srebrny medal mistrzostw świata: 2001 z Rosją

Wyróżnienia i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj