Borzęta

wieś w województwie małopolskim

Borzętawieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie myślenickim, w gminie Myślenice.

Borzęta
wieś
Ilustracja
Kościół w Borzęcie
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat myślenicki
Gmina Myślenice
Strefa numeracyjna 12
Kod pocztowy 32-400[1]
Tablice rejestracyjne KMY
SIMC 0327416
Położenie na mapie gminy Myślenice
Mapa lokalizacyjna gminy Myślenice
Borzęta
Borzęta
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Borzęta
Borzęta
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Borzęta
Borzęta
Położenie na mapie powiatu myślenickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu myślenickiego
Borzęta
Borzęta
Ziemia49°51′48″N 19°58′54″E/49,863333 19,981667
Integralne części wsi Borzęta[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0327422 Brzeg część wsi
0327439 Gościniec część wsi
0327445 Panusiówka część wsi
0327451 Przylesie część wsi
0327468 Przymiarek część wsi
0327474 Tyrol część wsi

Pod względem geograficznym znajduje się na Pogórzu Wielickim[4]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.

Wieś została założona przez wójtów myślenickich przed 1364 roku, z którego to roku pochodzą informacje o istnieniu tu sołtysostwa. Było ono w posiadaniu wójtów z Myślenic. Wieś królewska położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie szczyrzyckim województwa krakowskiego[5]. Wchodziła w skład klucza myślenickiego, stanowiącego uposażenie kasztelanów krakowskich[6].

Nazwa Borzęta pochodzi prawdopodobnie od imienia o takim brzmieniu, bardzo popularnego w średniowieczu. Pierwotna nazwa wsi brzmiała Borzanca – osada położona na górze Borzanta (obecnie Borzęcka Góra). W 1325 roku wchodziła w skład parafii w Myślenicach. Od roku 1364 była własnością Spytka Jordana, który w roku 1557 podarował ją, wraz z kilkoma innymi okolicznymi wioskami kasztelanii krakowskiej. W skład tych dóbr wchodziła do 1772 roku. W roku 1777, wraz z częścią kasztelanii krakowskiej, sprzedana została księżnie Franciszce z Krasińskich, żonie Karola, syna Augusta III Sasa.Rozwijało się rzemiosło kamieniarskie, któremu zresztą zawdzięcza wieś ocalałe pamiątki przeszłości – kamienne figury przydrożne. Najstarszy jest posąg Matki Boskiej z 1795 roku, nmiejscowa, także kamienna Pieta z początku XIX w. pochodzą natomiast posągi Matki Boskiej Różańcowej, św. Antoniego Padewskiego – dzieło słynnej w okolicy rodziny kamieniarskiej Gubałów.


PrzypisyEdytuj

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
  5. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 1, Mapy, plany, Warszawa 2008, k. 1.
  6. Władysław Pałucki, Studia nad uposażeniem urzędników ziemskich w Koronie do schyłku XVI wieku, Warszawa 1962, s. 121.

Linki zewnętrzneEdytuj