Brad Davis

amerykański aktor
Zobacz też: Robert Davis.

Brad Davis, właśc. Robert Creel Davis[1][2][3] (ur. 6 listopada 1949 w Tallahassee, zm. 8 września 1991 w Los Angeles) – amerykański aktor, występował w roli Billy’ego Hayesa w filmie Alana Parkera Midnight Express (1978)[4].

Brad Davis
Ilustracja
Brad Davis w filmie Pogłoska o wojnie (1980)
Imię i nazwisko Robert Creel Davis
Data i miejsce urodzenia 6 listopada 1949
Tallahassee, Floryda, USA
Data i miejsce śmierci 8 września 1991
Los Angeles
Zawód aktor
Współmałżonek Susan Bluestein
(1976-1991; jego śmierć)
Lata aktywności 1974–1991

ŻyciorysEdytuj

Wczesne lataEdytuj

Urodził się w Tallahassee[5] na Florydzie jako syn Anne Creel i Eugene’a Davisa, stomatologa, którego karierę zaprzepaścił nałóg alkoholowy[6]. Jego brat, Gene, również jest aktorem. Z rąk obydwu rodziców doświadczał przemocy, był też wykorzystywany seksualnie[7]. Jako dorosły mężczyzna był alkoholikiem, uzależnił się także od dożylnego stosowania narkotyków. Nałogi przezwyciężył dopiero w roku 1981.

W młodości był znany jako „Bobby”; dopiero w 1973 przybrał sceniczny pseudonim „Brad Davis”[7].

KarieraEdytuj

Jako siedemnastolatek, po odniesieniu zwycięstwa w konkursie talentów muzycznych, pracował w Theatre Atlanta. Następnie przeniósł się do Nowego Jorku[8] i uczęszczał do American Academy of Dramatic Arts[9], jednocześnie studiując aktorstwo w American Place Theater. Po gościnnym występie w operze mydlanej stacji NBC How to Survive a Marriage, grywał w sztukach off-broadwayowskich.

W 1976 został obsadzony jako Richard, sąsiad i obiekt uczuć Sybil Dorsett (Sally Field) w dramacie telewizyjnym NBC Sybil[10] w reżyserii Daniela Petrie z Joanne Woodward. Niespełna dekadę później, w 1985 odegrał główną rolę w sztuce Larry’ego Kramera Normalne serce (The Normal Heart)[11], traktującej o nowojorskim kryzysie związanym z AIDS w latach 1981-84. Największym sukcesem Davisa była główna rola w dramacie biograficznym Alana Parkera Midnight Express (1978)[12], za którą uhonorowano go nagrodą Złotego Globu dla najlepszego aktora debiutującego w filmie fabularnym[13]. Ponadto pojawił się w miniserialach ABC: Korzenie (Roots, 1977)[14] i Robert Kennedy i jego czasy (Robert Kennedy & His Times, 1985) jako Robert F. Kennedy, a także filmach: Rydwany ognia (Chariots of Fire, 1981) jako Jackson Scholz, Querelle (1982) jako tytułowy bohater, marynarz-gej oraz Zimna stal (Cold Steel, 1987) u boku Sharon Stone w roli Johnny’ego Modine’a.

Życie osobisteEdytuj

Od 29 grudnia 1976 roku aż do momentu śmierci był mężem Susan Bluestein[15], dyrektorki castingu, która w przyszłości została laureatką nagrody Emmy. Para wychowywała córkę Alexandrę (ur. 1983)[16].

W roku 1985 u aktora wykryto wirusa HIV. Pomimo oświadczenia, wedle którego zmarł 8 września 1991 roku w Los Angeles[17] w wyniku powikłań związanych z wieloletnią chorobą, w rzeczywistości Davis przedawkował narkotyki[18]. Media określiły Davisa mianem „pierwszego heteroseksualnego aktora zmarłego na AIDS”, mimo iż był on biseksualistą[19]. Orientację męża sprecyzowała we własnej książce jego żona[20].

FilmografiaEdytuj

Filmy fabularneEdytuj

  • 1976: Eat My Dust!
  • 1976: The Secret Life of John Chapman jako Andy Chapman
  • 1978: Midnight Express jako Billy Hayes
  • 1978: What Really Happened to the Class of '65?
  • 1980: Więzy przyjaźni (A Small Circle of Friends) jako Leonardo DaVinci Rizzo
  • 1980: Pogłoska o wojnie (A Rumor of War) jako porucznik Philip „Phil” Caputo
  • 1981: Rydwany ognia (Chariots of Fire) jako Jackson Scholz
  • 1982: Querelle jako Querelle
  • 1986: Il Cugino americano jako Julian Salina
  • 1987: Serce (Heart) jako Eddie
  • 1987: Gdy nadchodzi czas (When the Time Comes) jako Dean
  • 1987: Zimna stal (Cold Steel) jako Johnny Modine
  • 1989: Rozalka idzie na zakupy (Rosalie Goes Shopping) jako Ray „Liebling” Greenspace
  • 1989: The Rainbow Warrior Conspiracy jako Neil Travers
  • 1990: Zabić Hitlera (The Plot to Kill Hitler) jako hrabia Claus von Stauffenberg
  • 1991: Dziecię ciemności, dziecię światłości (Child of Darkness, Child of Light) jako doktor Phinney
  • 1992: Gracz (Player, The) w roli samego siebie

Seriale telewizyjneEdytuj

Role teatralneEdytuj

  • Joseph Papp Public Theater/LuEsther Hall: The Normal Heart jako Ned Weeks
  • Cherry Lane Theatre: Entertaining Mr. Sloane jako Sloane
  • Marymount Manhattan Theatre: The Elusive Angel jako Carlton Pine
  • Lucille Lortel Theatre: Four Friends jako Mike
  • Stage 73: Naomi Court jako Harper
  • McAlpin Rooftop Theatre: Crystal and Fox jako Gabriel

PrzypisyEdytuj

  1. Brad Davis Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2016-12-11].
  2. Brad Davis (ang.). Listal. [dostęp 2016-12-11].
  3. Personalidade: Brad Davis (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2020-01-23].
  4. Brad Davis (ang.). Turner Classic Movies. [dostęp 2020-01-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-01-23)].
  5. Brad Davis (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2016-12-11].
  6. Brad Davis Biography (1949-1991) (ang.). Film Reference. [dostęp 2020-01-23].
  7. a b Alex Witchel (1997-04-16): For the Widow Of Brad Davis, Time Cannot Heal All the Wounds (ang.). „The New York Times”. [dostęp 2016-12-11].
  8. Brad Davis (ang.). TV.com. [dostęp 2016-12-11].
  9. Brad Davis – Životopis / Info (cz.). FDb.cz. [dostęp 2016-12-11].
  10. Brad Davis Biografie (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2020-01-23].
  11. Richard Pallardy (2016-04-03): Larry Kramer American writer (ang.). Encyklopedia Britannica. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-11)].
  12. Brad Davis (fr.). AlloCiné. [dostęp 2016-12-11].
  13. Brad Davis (wł.). MYmovies. [dostęp 2016-12-11].
  14. Brad Davis Biography, Movie Highlights (ang.). AllMovie. [dostęp 2016-12-11].
  15. Victor F. Zonana (1991-09-10): Brad Davis, 41, Star of 'Midnight Express,' Dies (ang.). „Los Angeles Times”. [dostęp 2016-12-11].
  16. Brad Davis dating (ang.). FamousFix. [dostęp 2016-12-11].
  17. Biographie de Brad Davis (ang.). JeSuisMort.com. [dostęp 2020-01-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-11)].
  18. Brad Davis (1949-1991) (ang.). Find A Grave Memorial. [dostęp 2016-12-11].
  19. Our eight favorite bisexuals eve „r” (ang.). AfterElton.com. [dostęp 2020-01-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-11)].
  20. Linda Rapp: Davis, Brad (1949-1991) (ang.). GLBTQ. [dostęp 2020-01-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-11)].

BibliografiaEdytuj