Otwórz menu główne

Brandtaucher – pierwszy niemiecki dwuosobowy pojazd zanurzalny skonstruowany przez Wilhelma Bauera. Zwodowany został 8 grudnia 1850 i wziął udział w I wojnie o Szlezwik, gdzie przez pogłoski o swym powstaniu znacznym stopniu przyczynił się do odsunięcia dalej od brzegu duńskiej floty prowadzącej blokadę Kilonii[1][2]. Kiedy jednak Bauer nagłośnił ten fakt, jednostka zatonęła bez ofiar w ludziach 1 lutego 1851 roku. Ulepszoną i powiększoną wersję okrętu Bauer bezskutecznie oferował kilku rządom. Wydobyty w 1887 roku, znajduje się obecnie w muzeum w Dreźnie. Jednostka miała 8,07 metra długości i 2,01 metra szerokości, przy zanurzeniu 2,63 metra oraz wyporności 28,2 metra i 30,95 metra[3].

Brandtaucher
Ilustracja
Klasa okręt podwodny
Historia
Stocznia Schweffel & Howaldt
Wodowanie 8 grudnia 1850
Zamówiony dla  Związek Niemiecki
Zatonął 1 lutego 1851
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

28,2 tony
30,95 tony
Długość 8,07 metra
Szerokość 2,01 metra
Zanurzenie 2,63 metra
Napęd
mechanizm pedałowy

PrzypisyEdytuj

  1. Jak Mallmann Showell: The U-Boat Century, s. 21-23
  2. Paul E. Fontenoy: Submarines, s. 2
  3. Möller, E., Brack, W.: 'The Encyclopedia of U-Boats, s 11

BibliografiaEdytuj

  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). ABC-CLIO, marzec 2007, s. 2. ISBN 1-85109-563-2.
  • Eberhard Möller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-Boats From 1904 to the Present Day. London: Greenhill Books, 2004, s. 11. ISBN 1-85367-623-3.
  • Jak Mallmann Showell: The U-Boat Century. Annapolis: Naval Institute Press, 2006. ISBN 1-59114-892-8.