Brandtaucher

Brandtaucher – pierwszy niemiecki dwuosobowy pojazd zanurzalny skonstruowany przez Wilhelma Bauera. Zwodowany został 8 grudnia 1850 i wziął udział w I wojnie o Szlezwik, gdzie przez pogłoski o swym powstaniu w znacznym stopniu przyczynił się do odsunięcia dalej od brzegu duńskiej floty prowadzącej blokadę Kilonii[1][2]. Kiedy jednak Bauer nagłośnił ten fakt, jednostka zatonęła bez ofiar w ludziach 1 lutego 1851 roku. Ulepszoną i powiększoną wersję okrętu Bauer bezskutecznie oferował kilku rządom. Wydobyty w 1887 roku, znajduje się obecnie w muzeum w Dreźnie. Jednostka ma 8,07 metra długości i 2,01 metra szerokości, przy zanurzeniu 2,63 metra oraz wyporności 28,2 tony na powierzchni i 30,95 tony w zanurzeniu[3].

Brandtaucher
Ilustracja
Klasa okręt podwodny
Historia
Stocznia Schweffel & Howaldt
Wodowanie 8 grudnia 1850
Zamówiony dla  Związek Niemiecki
Zatonął 1 lutego 1851
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

28,2 tony
30,95 tony
Długość 8,07 metra
Szerokość 2,01 metra
Zanurzenie 2,63 metra
Napęd
mechanizm pedałowy

PrzypisyEdytuj

  1. Jak Mallmann Showell: The U-Boat Century, s. 21-23
  2. Paul E. Fontenoy: Submarines, s. 2
  3. Möller, E., Brack, W.: 'The Encyclopedia of U-Boats, s 11

BibliografiaEdytuj