Otwórz menu główne

Brendon Hartley

Nowozelandzki kierowca Formuły 1

ŻyciorysEdytuj

Początki karieryEdytuj

 
Hartley wygrał Eurocup Formula Renault 2.0 w 2007 roku

Urodził się w rodzinie bardzo zaangażowanej w sporty motorowe. Jego ojciec, Bryan, startował m.in. w Formule Atlantic. W wieku 6 lat, podobnie jak jego brat Nelson, rozpoczął karierę w kartingu. Sześć lat później rozpoczął karierę w Formule 1st, a swój pierwszy sezon zakończył na 7 pozycji. W 2003 roku trzynastoletni wygrał New Zealand Formula Ford Festival, co skutkowało jego startami w następnym roku w Formule Ford. Stratował w niej w samochodzie używanym przez swojego brata rok wcześniej i wygrał 2 z 4 startów.

Po sezonie w nowozelandzkiej Formule Toyota Hartley przeniósł się do Europy gdzie startował w Eurocup Formula Renault i Formula Renault Northern European Cup (NEC) – zajął tam kolejno 14 i 10 miejsce. Rok później ścigał się nadal w Eurocup i przeniósł się z NEC do włoskiej Formuły Renault - w Eurocup wygrał 3 wyścigi, a we Włoskiej Formule Renault 3 wyścigi ukończył na podium i został mistrzem Eurocup. W 2007 roku Hartley zadebiutował w Masters of Formula 3 w Zolder i zajął tam 4 miejsce. Następnie został kierowcą zespołu Nowej Zelandii w A1 GP.

Formuła 1Edytuj

W lutym 2008 roku, osiemnastoletni Hartley zaliczył pierwsze spotkanie z Formułą 1, został zaproszony do wykonania pokazu zespołu Red Bull Racing w Rijadzie. Później wziął udział w testach samochodu STR3 zespołu Scuderia Toro Rosso.

W listopadzie 2008 roku Mark Webber złamał nogę w wypadku rowerowym, Hartley razem z Sébastienem Buemim testował samochód RB4 zespołu Red Bulla.

W roku 2009 Hartley został oficjalnym kierowcą testowym i rezerwowym zespołów Scuderia Toro Rosso i Red Bull Racing[1]. W lipcu 2010 roku został zwolniony z tych funkcji, a także wyrzucony z programu Red Bull Junior Team dla młodych kierowców[2].

W 2017 Brendon wystąpił w Grand Prix Stanów Zjednoczonych 2017 w bolidzie Toro Rosso zastępując Daniiła Kwiata. Po tym wyścigu został zatrudniony do końca sezonu 2017.

WynikiEdytuj

24h Le MansEdytuj

Rok Zespół Partnerzy Samochód Klasa Okr. Poz. Klasa
Pos.
2012   Murphy Prototypes   Jody Firth
  Warren Hughes
Oreca 03-Nissan LMP2 196 NU NU
2013   Murphy Prototypes   Karun Chandhok
  Mark Patterson
Oreca 03-Nissan LMP2 319 12 6
2014   Porsche Team   Timo Bernhard
  Mark Webber
Porsche 919 Hybrid LMP1-H 346 NS NS
2015   Porsche Team   Timo Bernhard
  Mark Webber
Porsche 919 Hybrid LMP1 394 2 2

GP2Edytuj

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2010 PPR.com Scuderia Coloni  
ESP
 
ESP
 
MON
 
MON
 
TUR
 
TUR
 
VAL
 
VAL
 
GBR
 
GBR
 
DEU
 
DEU
 
HUN
 
HUN
 
BEL
 
BEL
 
ITA
 
ITA
 
ARE
 
ARE
1 27
- - - - - - - - - - - - - - - - NU NU 9 6
2011 Ocean Racing Technology  
TUR
 
TUR
 
ESP
 
ESP
 
MON
 
MON
 
VAL
 
VAL
 
GBR
 
GBR
 
DEU
 
DEU
 
HUN
 
HUN
 
BEL
 
BEL
 
ITA
 
ITA
4 19
- - - - - - - - - - - - - - 5 9 22 20
2012 Ocean Racing Technology  
MAL
 
MAL
 
BHR
 
BHR
 
BHR
 
BHR
 
ESP
 
ESP
 
MON
 
MON
 
VAL
 
VAL
 
GBR
 
GBR
 
DEU
 
DEU
 
HUN
 
HUN
 
BEL
 
BEL
 
ITA
 
ITA
 
SIN
 
SIN
1 25
- - 10 NU 13 16 - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Formuła Renault 3.5Edytuj

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2009 Tech 1 Racing  
CAT
 
CAT
 
BEL
 
BEL
 
MON
 
HUN
 
HUN
 
GBR
 
GBR
 
FRA
 
FRA
 
PRT
 
PRT
 
DEU
 
DEU
 
ARA
 
ARA
26 15
12 9 11 10 17 17 12 5 13 - - - - 13 2 15 16
2010  
ARA
 
ARA
 
BEL
 
BEL
 
MON
 
CZE
 
CZE
 
FRA
 
FRA
 
HUN
 
HUN
 
DEU
 
DEU
 
GBR
 
GBR
 
CAT
 
CAT
50 10
Tech 1 Racing 6 6 NU 6 4 2 6 NU NU 4 9 - - - - - -
P1 Motorsport - - - - - - - - - - - - - NU 15 - -
2011 Grafity-Charouz Racing  
ARA
 
ARA
 
BEL
 
BEL
 
ITA
 
ITA
 
MON
 
DEU
 
DEU
 
HUN
 
HUN
 
GBR
 
GBR
 
FRA
 
FRA
 
CAT
 
CAT
95 7
21 NU 4 8 5 NU 3 14 7 8 6 21 7 3 20 NW 3

PodsumowanieEdytuj

Sezon Seria Zespół Wyścigi Wygrane PP Punkty Pozycja
2004 Formula Ford New Zealand 18 6 6 239 2
2005 Toyota Racing Series New Zealand GVI 15 3 1 807 3
2006 Toyota Racing Series New Zealand Victory Motorsport 12 1 0 711 8
Formula Renault 2.0 NEC Motorsport Arena 14 0 0 151 10
Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 14 0 0 21 13
2007 Toyota Racing Series New Zealand Mark Petch Motorsport 1 0 0 0
Włoska Formuła Renault Epsilon Euskadi 14 1 1 236 3
Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 14 4 6 134 1
Masters of Formula 3 ASL Mücke Motorsport 0 0 N/A 4
2008 Brytyjska Formuła 3 Carlin Motorsport 22 5 5 208 3
Formula 3 Euroseries Carlin Motorsport 8 0 0 0 NS
RC Motorsport
Masters of Formula 3 Carlin Motorsport 1 0 0 N/A 5
Grand Prix Makau 1 0 0 N/A 3
Formuła 1 Scuderia Toro Rosso Kierowca testowy
2009 Formula 3 Euroseries Carlin Motorsport 16 1 0 15 11
Formula Renault 3.5 Tech 1 Racing 13 0 1 26 15
Grand Prix Makau Carlin 1 0 0 N/A NS
Formuła 1 Scuderia Toro Rosso Kierowca testowy
Red Bull Racing
2010 Formula Renault 3.5 Tech 1 Racing 13 0 0 50 10
P1 Motorsport
Seria GP2 Scuderia Coloni 4 0 0 1 27
Formuła 1 Scuderia Toro Rosso Kierowca testowy
Red Bull Racing
2011 Formula Renault 3.5 Gravity–Charouz Racing 16 0 0 95 7
Seria GP2 Ocean Racing Technology 4 0 0 4 19
2012 24 Hours of Le Mans Murphy Prototypes 1 0 0 N/A NS
Seria GP2 Ocean Racing Technology 4 0 0 1 25
Formuła 1 Mercedes AMG Petronas Kierowca testowy
2013 24 Hours of Le Mans Murphy Prototypes 1 0 0 N/A 7
Formuła 1 Mercedes AMG Petronas Kierowca testowy
2014 24h of Le Mans Porsche Team 1 0 0 0 NU
FIA World Endurance Championship 64,5 9
2015 24h of Le Mans Porsche Team 1 0 0 0 2
2017 Formuła 1 Scuderia Toro Rosso 4 0 0 0 23
2018 Formuła 1 Scuderia Toro Rosso 21 0 0 4 19

PrzypisyEdytuj

  1. Marek Roczniak: Hartley oficjalnie kierowcą rezerwowym Red Bulla (pol.). f1wm.pl, 2009-05-01. [dostęp 2012-06-11].
  2. Mariusz Karolak: Hartley wyrzucony z Red Bull Junior Team (potwierdzone) (pol.). f1wm.pl, 2010-07-21. [dostęp 2010-07-23].

Linki zewnętrzneEdytuj