Otwórz menu główne

Brian Idowu

rosyjsko-nigeryjski piłkarz

Brian Oladapo Idowu (ros.: Брайан Оладапо Идову[1], ur. 18 maja 1992 w Petersburgu) – rosyjsko-nigeryjski piłkarz grający na pozycji obrońcy w rosyjskim klubie Lokomotiw Moskwa oraz reprezentacji Nigerii.

Brian Idowu
Ilustracja
Brian Idowu udzielający wywiadu w barwach Amkaru Perm (2014).
Pełne imię i nazwisko Brian Oladapo Idowu[1]
Data i miejsce urodzenia 18 maja 1992[1]
Petersburg
Wzrost 179 cm[1]
Pozycja obrońca
Informacje klubowe
Klub Lokomotiw Moskwa
Numer w klubie 3
Kariera juniorska
Lata Klub
–2010 Zenit Petersburg
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2010–2018 Amkar Perm 87 (1)
2013–2014 Dinamo Petersburg (wyp.) 25 (1)
2018– Lokomotiw Moskwa 13 (0)
W sumie: 125 (2)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2017–  Nigeria 10 (1)
  1. Aktualne na: 1 czerwca 2019.
  2. Aktualne na: 1 czerwca 2019.

KarieraEdytuj

KlubowaEdytuj

Idowu urodził się 18 maja 1992 w Petersburgu. Jego ojciec jest Nigeryjczykiem, a matka w połowie Rosjanką i w połowie Nigeryjką. Całe swoje młodzieńcze lata spędził w Drugiej Stolicy, z wyjątkiem trzyletniego okresu, między 3. a 6. rokiem życia, podczas którego mieszkał z rodzicami w nigeryjskim mieście Owerri[2][3].

Jest wychowankiem petersburskiego Zenitu. Podczas swoich juniorskich lat grał dla zespołów młodzieżowych Zenitu jak i klubu satelickiego Smieny. Pomimo tego, że był wyróżniającym się zawodnikiem zespołów młodzieżowych, nigdy nie grał w barwach tego klubu podczas seniorskiej kariery. Powodem był jego kolor skóry[4], ponieważ fani Zenitu są znani ze swoich restrykcyjnych poglądów na tle rasowym[5] oraz orientacji seksualnej[6][7].

 
Idowu w meczu Amkar - FK Rostow

Po osiągnięciu pełnoletniości, 1 września 2010, podpisał swój pierwszy zawodowy kontrakt z grającym w rosyjskiej Priemjer-Lidze Amkarem Perm. Przez dwa lata występował w drugiej drużynie tego zespołu. Swój ligowy debiut dla pierwszej drużyny zaliczył 6 maja 2012 w wyjazdowym meczu 43. kolejki z Terekiem Grozny[8]. Amkar przegrał ten mecz 3-1[9].

W ramach wypożyczenia, w sezonie 2013/2014 powrócił do Petersburga, jednak nie do Zenitu, a do lokalnego rywala, grającej wtedy w Rosyjskiej Pierwszej Dywizji drużyny Dinamo Petersburg. W nowej drużynie zadebiutował 7 sierpnia 2013 zmieniając w 71. minucie Stanisława Matiasza podczas wyjazdowego meczu 7. kolejki z Gazovikiem Orenburg[10]. Dinamo przegrało ten mecz 2-1[10]. Łącznie w barwach Dinama rozegrał 26 spotkań (25 ligowych i 1 pucharowe), zdobywając jedną bramkę. Po powrocie z wypożyczenia 30 czerwca 2014, Idowu podpisał nowy 3-letni kontrakt z Amkarem[11].

10 lutego 2017 przedłużył swój kontrakt do lata 2020[12][13]. 13 czerwca 2018 z powodu niewypłacalności finansowej Amkar nie dostał licencji Rosyjskiego Związku Piłki Nożnej na sezon 2018/2019 na grę w Priemjer-Lidze jak i Rosyjskiej Pierwszej Dywizji[14]. 18 czerwca 2018 prezes klubu Giennadij Sziłow ogłosił, że klub nie złożył podania na otrzymanie licencji na grę w Rosyjskiej Drugiej Dywizji i zostanie rozwiązany[15], dlatego Idowu został wolnym zawodnikiem[16].

10 lipca 2018 podpisał 3-letni kontrakt z mistrzem Rosji, Lokomotiwem Moskwa[17][18]. Z Kolejarzami wywalczył Puchar Rosji[19] oraz wicemistrzostwo kraju.

ReprezentacyjnaEdytuj

 
Brian Idowu podczas meczu z Argentyną, listopad 2017

Urodzony w Petersburgu Idowu, mógł reprezentować zarówno Rosję jak i Nigerię[3]. Gdy w 2010 roku ogłoszono, iż gospodarzem Mundialu 2018 zostanie Rosja, Idowu bardzo liczył na to, że w przyszłości będzie mógł reprezentować Sborną na tym turnieju[3]. Grający coraz lepiej Idowu, nie dostawał powołania z Rosyjskiego Związku Piłki Nożnej, za to wzbudził zainteresowanie nigeryjskiego selekcjonera Gernota Rohra[20]. Idowu nie mógł pojechać na zgrupowanie, ponieważ nie posiadał wtedy nigeryjskiego paszportu[21]. Trenujący wtedy Amkar Gadży Gadżyjew stwierdził, że zainteresowanie to nie przypadek, a poprzez jeszcze cięższą pracę być może dostanie szansę od rosyjskiego selekcjonera[3]. Coraz lepiej grający piłkarz wciąż nie otrzymywał powołań do rosyjskiej kadry, dlatego Rohr postanowił skorzystać z okazji i namówić Idowu na reprezentowanie Nigerii[3].

W listopadzie 2017, Idowu został powołany do reprezentacji Nigerii na mecz towarzyski z Argentyną w Krasnodarze, który został rozegrany 14 listopada 2017[22]. Zadebiutował w tym meczu, zmieniając w przerwie Ola Ainę i strzelając trzeciego gola w wygranym 4-2 spotkaniu[23]. Jego drugi mecz w kadrze, rozegrany 23 marca 2018 we Wrocławiu z Polską, był jego pierwszym, który rozpoczął w podstawowym składzie oraz pierwszym w którym zagrał całe spotkanie[4][24]. Mecz ten zakończył się zwycięstwem Nigerii 1-0[24].

W maju 2018 został powołany do szerokiego 30-osobowego składu Nigerii na Mistrzostwa Świata 2018 w Rosji[25]. 3 czerwca znalazł się w ostatecznym 23-osobowym składzie[26].

Na Mistrzostwach Świata Nigeria trafiła do grupy D, a Idowu rozegrał 3 pełne mecze: przegrany 2-0 z Chorwacją[27], wygrany 2-0 z Islandią[28] oraz przegrany 1-2, po ciężkiej walce, z Argentyną[29].

Statystyki karieryEdytuj

Wszystkie statystyki aktualne na dzień 1 czerwca 2019.

KlubowaEdytuj

Klub Sezon Liga Puchar kraju Inne Puchary kontynentalne Łącznie
Nazwa Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole
Amkar Perm 2010 Priemjer-Liga 0 0 0 0 0 0
2011/2012 1 0 0 0 1 0
2012/2013 0 0 1 0 1 0
2013/2014 0 0 0 0 0 0
2014/2015 11 0 1 0 12 0
2015/2016 22 0 3 1 25 1
2016/2017 26 1 2 0 28 1
2017/2018 27 0 3 1 2[30] 0 32 1
Łącznie 87 1 10 2 2 0 99 3
Dinamo Petersburg (wyp.) 2013/2014 Pierwyj diwizion 25 1 1 0 26 1
Lokomotiw Moskwa 2018/2019 Priemjer-Liga 13 0 3 0 1[31] 0 3 0 20 0
Łącznie 125 2 14 2 3 0 3 0 145 4

ReprezentacyjnaEdytuj

Reprezentacja Rok Mecze Bramki
  Nigeria
2017 1 1
2018 9 0
2019 0 0
Ogólnie 10 1

Bramki zdobyte w reprezentacjiEdytuj

Lp. Data Stadion Przeciwnik Strzelił na Wynik Rozgrywki Źródło
1. 14 listopada 2017 Stadion FK Krasnodar, Krasnodar, Rosja   Argentyna
2–3
2–4
Towarzyskie [32]

SukcesyEdytuj

Lokomotiw MoskwaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Идову Брайн Оладапо, rfpl.org [dostęp 2018-06-27] (ros.).
  2. «Разговор по пятницам». Выпуск №15. FC Amkar 2011-11-24.
  3. a b c d e Michael Yokhin, Idowu's journey from St Petersburg to Nigeria, espn.com, 16 listopada 2017 [dostęp 2018-06-27] (ang.).
  4. a b Krystian Juźwiak, Urodzony w Rosji, reprezentujący Nigerię. Brian Idowu nie wierzył, że zostanie dostrzeżony, 2x45.info, 26 czerwca 2018 [dostęp 2018-07-21] (pol.).
  5. Jarosław Bińczyk, Kibole Zenitu: Nie jesteśmy rasistami, ale Murzynów nie chcemy, sport.pl, 19 grudnia 2012 [dostęp 2018-07-21] (pol.).
  6. Dawid Kurowski, Kibice Zenitu nie chcą czarnych i homoseksualistów w drużynie, transfery.info, 17 grudnia 2012 [dostęp 2018-07-21] (pol.).
  7. Max Seddon, We don't want black or gay players! Zenit fans in shocking demand to club (in Russia - hosts of 2018 World Cup), dailymail.co.uk, 17 grudnia 2012 [dostęp 2018-07-21] (ang.).
  8. Терек - Амкар. СОГАЗ-Чемпионат России по футболу 2011/2012, 43-й тур, № 339 Российская футбольная Премьер-Лига, Чемпионат России по футболу. Футбол России., 12 maja 2012 [dostęp 2018-06-27] [zarchiwizowane z adresu 2012-05-12] (ros.).
  9. Terek Grozny - Amkar Perm, 6 maj 2012 - Premier Liga - Protokół meczowy, transfermarkt.pl, 6 maja 2012 [dostęp 2018-06-27] (pol.).
  10. a b Gazovik Orenburg - Dinamo St. Petersburg, 7 sie 2013 - 1.Division - Protokół meczowy, transfermarkt.pl, 7 sierpnia 2013 [dostęp 2018-06-27] (pol.).
  11. Брайан Идову: новый контракт с «Амкаром» | Футбольный клуб „АМКАР” Пермь, fc-amkar.org, 30 czerwca 2014 [dostęp 2018-06-27] (ros.).
  12. Брайн Идову продлил контракт с „Амкаром” | Футбольный клуб „АМКАР” Пермь, fc-amkar.org, 10 lutego 2017 [dostęp 2018-06-27] (ros.).
  13. „Амкар” продлил контракт с Идову до 2020 года, sport-express.ru, 10 lutego 2017 [dostęp 2018-06-27] (ros.).
  14. «Амкар» не получил лицензию РФС на следующий сезон | Футбольный клуб „АМКАР” Пермь, fc-amkar.org, 13 czerwca 2018 [dostęp 2018-06-27] (ros.).
  15. Официально: „Амкар” прекращает свое существование, sport-express.ru, 18 czerwca 2018 [dostęp 2018-06-27] (ros.).
  16. Nigeriaanse Idowu zei dat de FC Amkar” hem verschuldigd loon voor drie maanden en bonussen, pitreport.nl, 17 czerwca 2018 [dostęp 2019-02-22] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-27] (niderl.).
  17. Nikita Nadiożyn, «Локомотив» подписал 3-летний контракт с Идову - Футбол - Sports.ru, sports.ru, 10 lipca 2018 [dostęp 2018-07-21] (ros.).
  18. Идову подписал контракт с «Локомотивом» | ФК Локомотив, fclm.ru, 10 lipca 2018 [dostęp 2018-07-21] (ros.).
  19. a b Polina Kuimowa, «И это мы пятое колесо?!». 9 кубков «Локомотива», championat.com, 22 maja 2019 [dostęp 2019-06-01] (ros.).
  20. Daniła Ignatow, Идову: сборная России? Почему бы и нет, если буду дальше прогрессировать, championat.com, 6 listopada 2016 [dostęp 2018-06-27] (ros.).
  21. Emmanuel Okogba, Idowu will go to World Cup —Rohr - Vanguard News, vanguardngr.com, 13 listopada 2017 [dostęp 2018-06-27] (ang.).
  22. Stella Bamawo, World Cup Qualification: Brian Idowu Joins Team - The Nation Nigeria, thenationonlineng.net, 12 listopada 2017 [dostęp 2018-06-27] (ang.).
  23. Argentyna vs. Nigeria - 14 listopad 2017 - Soccerway, soccerway.com, 14 listopada 2017 [dostęp 2018-06-27] (pol.).
  24. a b Polska vs. Nigeria - 23 marzec 2018 - Soccerway, soccerway.com, 23 marca 2018 [dostęp 2018-07-21] (pol.).
  25. Shina Oludare, Junior Lokosa IN, Brown Ideye OUT as Nigeria announce World Cup preliminary squad | Goal.com, goal.com, 14 maja 2018 [dostęp 2018-06-27] (ang.).
  26. Shina Oludare, Ola Aina and Mikel Agu axed as Nigeria announce final World Cup list | Goal.com, goal.com, 3 czerwca 2018 [dostęp 2018-06-27] (ang.).
  27. 2018 FIFA World Cup Russia™ - Matches - Croatia - Nigeria - FIFA.com, fifa.com, 16 czerwca 2018 [dostęp 2018-07-21] (ang.).
  28. 2018 FIFA World Cup Russia™ - Matches - Nigeria - Iceland - FIFA.com, fifa.com, 22 czerwca 2018 [dostęp 2018-07-21] (ang.).
  29. 2018 FIFA World Cup Russia™ - Matches - Nigeria - Argentina - FIFA.com, fifa.com, 26 czerwca 2018 [dostęp 2018-07-21] (ang.).
  30. Mecze w barażach o Priemjer-Ligę.
  31. Mecze o Superpuchar Rosji.
  32. Sebastian Szczytkowski, Argentyna w szoku. Prowadziła 2:0, a przegrała 2:4, sportowefakty.wp.pl, 14 listopada 2017 [dostęp 2019-06-01] (pol.).

BibliografiaEdytuj