Brian Idowu

rosyjsko-nigeryjski piłkarz

Brian Oladapo Idowu (ros.: Брайн Оладапо Идову[1], Brajn Oładapo Idowu; ur. 18 maja 1992 w Petersburgu) – rosyjsko-nigeryjski piłkarz grający na pozycji obrońcy w rosyjskim klubie FK Chimki, do którego jest wypożyczony z Lokomotiwu Moskwa oraz reprezentacji Nigerii.

Brian Idowu
Брайн Идову
Ilustracja
Brian Idowu udzielający wywiadu w barwach Amkaru Perm (2014).
Pełne imię i nazwisko Brian Oladapo Idowu[1]
Data i miejsce urodzenia 18 maja 1992[1]
Petersburg
Wzrost 179 cm[1]
Pozycja obrońca
Informacje klubowe
Klub FK Chimki (wyp. z Lokomotiwu Moskwa)
Numer w klubie 4
Kariera juniorska
Lata Klub
–2010 Zenit Petersburg
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2010–2018 Amkar Perm 87 (1)
2013–2014 Dinamo Petersburg (wyp.) 25 (1)
2018– Lokomotiw Moskwa 25 (0)
2020– FK Chimki (wyp.) 17 (2)
W sumie: 154 (4)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2017–  Nigeria 10 (1)
  1. Aktualne na: 18 stycznia 2021.
  2. Aktualne na: 18 stycznia 2021.

Kariera klubowaEdytuj

Młodość i Zenit PetersburgEdytuj

Idowu urodził się 18 maja 1992 w Petersburgu, gdzie poznali się i mieszkali jego rodzice. Ojciec piłkarza Aidi, jest architektem, który z pochodzenia jest Nigeryjczykiem z ludu Joruba, a matka Mabel, lekarką, z pochodzenia połowie w Rosjanką i w połowie Nigeryjką[2]. Jego dziadek od strony matki, Goodwin, Nigeryjczyk z ludu Ibo, przybył do ZSRR w 1961, celem studiowania w Pierwszym Moskiewskim Państwowym Uniwersytecie Medycznym im. I.M. Sieczenowa[3]. Całe swoje młodzieńcze lata spędził w Drugiej Stolicy, z wyjątkiem trzyletniego okresu, między trzecim a szóstym rokiem życia, podczas którego mieszkał z rodzicami w nigeryjskim mieście Owerri[4].

Jest wychowankiem petersburskiego Zenitu. Podczas swoich juniorskich lat grał dla zespołów młodzieżowych Zenitu jak i klubu satelickiego Smieny. Pomimo tego, że był wyróżniającym się zawodnikiem zespołów młodzieżowych, nigdy nie grał w barwach tego klubu podczas seniorskiej kariery. Powodem był jego kolor skóry[5], ponieważ pseudokibice Zenitu są znani ze swoich restrykcyjnych poglądów na tle rasowym[6] oraz orientacji seksualnej[7][8].

Amkar PermEdytuj

 
Idowu w meczu Amkar - FK Rostow, listopad 2017

Po osiągnięciu pełnoletniości, 1 września 2010, podpisał swój pierwszy zawodowy kontrakt z grającym w rosyjskiej Priemjer-Lidze Amkarem Perm. Przez dwa lata występował w drugiej drużynie tego zespołu. Swój ligowy debiut dla pierwszej drużyny zaliczył 6 maja 2012, w wyjazdowym meczu 43. kolejki z Terekiem Grozny[9]. Amkar przegrał ten mecz 3:1[10].

Wypożyczenie do Dinama PetersburgEdytuj

W ramach wypożyczenia, w sezonie 2013/2014 powrócił do Petersburga, jednak nie do Zenitu, a do lokalnego rywala, grającego wtedy w Rosyjskiej Pierwszej Dywizji klubu Dinamo Petersburg. W nowej drużynie zadebiutował 7 sierpnia 2013, zmieniając w 71. minucie Stanisława Matiasza podczas wyjazdowego meczu 7. kolejki z Gazovikiem Orenburg[11]. Dinamo przegrało ten mecz 2:1[11]. Łącznie w barwach Dinama rozegrał 26 spotkań (25 ligowych i 1 pucharowe), zdobywając jedną bramkę.

Po powrocie z wypożyczenia 30 czerwca 2014, Idowu podpisał nowy 3-letni kontrakt z Amkarem[12]. Kolejny raz, przedłużył swój kontrakt 10 lutego 2017 do lata 2020[13][14]. 13 czerwca 2018 z powodu niewypłacalności finansowej Amkar nie dostał licencji Rosyjskiego Związku Piłki Nożnej na sezon 2018/2019 na grę w Priemjer-Lidze jak i Rosyjskiej Pierwszej Dywizji[15]. 18 czerwca 2018 prezes klubu Giennadij Sziłow ogłosił, że klub nie złożył podania na otrzymanie licencji na grę w Rosyjskiej Drugiej Dywizji i zostanie rozwiązany[16], dlatego Idowu został wolnym zawodnikiem[17].

Lokomotiw MoskwaEdytuj

 
Idowu w meczu Lokomotiw - Achmat Grozny, wrzesień 2018

10 lipca 2018 podpisał 3-letni kontrakt z mistrzem Rosji, Lokomotiwem Moskwa[18][19]. W stołecznym klubie zadebiutował 23 września 2018, w wyjazdowym, przegranym 5:3 meczu 8. kolejki z Zenitem Petersburg[20]. W sezonie 2018/2019 zdołał wywalczyć z Kolejarzami Puchar Rosji 2018/2019[21] oraz wicemistrzostwo kraju. W następnym sezonie udało mu się zdobyć Superpuchar Rosji 2019[22] oraz kolejne wicemistrzostwo kraju. W moskiewskim klubie pełnił głównie rolę zmiennika.

Wypożyczenie do FK ChimkiEdytuj

7 sierpnia 2020 został wypożyczony na okres jednego sezonu, do beniaminka Priemjer-Ligi, FK Chimki[23]. Już dzień po wypożyczeniu, 8 sierpnia 2020, wybiegł na boisko w pierwszym składzie, w domowym, przegranym 0:2 meczu 1. kolejki z CSKA Moskwa[24].

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

 
Brian Idowu podczas meczu z Argentyną, listopad 2017

Urodzony w Petersburgu Idowu, mógł reprezentować zarówno Rosję jak i Nigerię[4]. Gdy w 2010 roku ogłoszono, iż gospodarzem Mundialu 2018 zostanie Rosja, Idowu bardzo liczył na to, że w przyszłości będzie mógł reprezentować Sborną na tym turnieju[4]. Grający coraz lepiej Idowu, nie dostawał powołania z Rosyjskiego Związku Piłki Nożnej, za to wzbudził zainteresowanie nigeryjskiego selekcjonera Gernota Rohra[25]. Idowu nie mógł pojechać na zgrupowanie, ponieważ nie posiadał wtedy nigeryjskiego paszportu[26]. Trenujący wtedy Amkar Gadży Gadżyjew stwierdził, że zainteresowanie to nie przypadek, a poprzez jeszcze cięższą pracę być może dostanie szansę od rosyjskiego selekcjonera[4]. Coraz lepiej grający piłkarz wciąż nie otrzymywał powołań do rosyjskiej kadry, dlatego Rohr postanowił skorzystać z okazji i namówić Idowu na reprezentowanie Nigerii[4].

W listopadzie 2017, Idowu został powołany do reprezentacji Nigerii na mecz towarzyski z Argentyną w Krasnodarze, który został rozegrany 14 listopada 2017[27]. Obrońca, mówiący perfekcyjnie po angielsku i rosyjsku, na konferencjach prasowych przed meczem występował nie tylko jako piłkarz, ale również jako tłumacz[4]. Zadebiutował w tym meczu, zmieniając w przerwie Ola Ainę i strzelając trzeciego gola w wygranym 4-2 spotkaniu[28]. Jego drugi mecz w kadrze, rozegrany 23 marca 2018 we Wrocławiu z Polską, był pierwszym, który rozpoczął w podstawowym składzie oraz pierwszym w którym zagrał całe spotkanie[5][29]. Mecz ten zakończył się zwycięstwem Nigerii 1:0[29].

W maju 2018 został powołany do szerokiego 30-osobowego składu Nigerii na Mistrzostwa Świata 2018 w Rosji[30]. 3 czerwca znalazł się w ostatecznym 23-osobowym składzie[31].

Na Mistrzostwach Świata Nigeria trafiła do grupy D, a Idowu rozegrał 3 pełne mecze: przegrany 2:0 z Chorwacją[32], wygrany 2:0 z Islandią[33] oraz przegrany 1:2, po ciężkiej walce, z Argentyną[34].

Statystyki karieryEdytuj

Wszystkie statystyki aktualne na dzień 13 sierpnia 2020.

KlubowaEdytuj

Klub Sezon Liga Puchar kraju Inne[a] Puchary kontynentalne[b] Łącznie
Nazwa Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole
Amkar Perm 2010 Priemjer-Liga 0 0 0 0 0 0
2011/2012 1 0 0 0 1 0
2012/2013 0 0 1 0 1 0
2013/2014 0 0 0 0 0 0
Dinamo Petersburg (wyp.) 2013/2014 Pierwyj diwizion 25 1 1 0 26 1
Amkar Perm 2014/2015 Priemjer-Liga 11 0 1 0 12 0
2015/2016 22 0 3 1 25 1
2016/2017 26 1 2 0 28 1
2017/2018 27 0 3 1 2 0 32 1
Łącznie 87 1 10 2 2 0 99 3
Lokomotiw Moskwa 2018/2019 Priemjer-Liga 13 0 3 0 1 0 3 0 20 0
2019/2020 12 0 1 0 1 0 4 0 13 0
2020/2021 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Łącznie 25 0 4 0 2 0 7 0 38 0
FK Chimki (wyp.) 2020/2021 Priemjer-Liga 17 2 1 0 18 2
Łącznie w karierze 154 4 16 2 4 0 7 0 181 6

ReprezentacyjnaEdytuj

Reprezentacja Rok Mecze Bramki
  Nigeria
2017 1 1
2018 9 0
2019 0 0
Ogólnie 10 1
Lp. Data Przeciwnik Wynik Gole Asysty Minuty Rozgrywki Źródło
1. 14 listopada 2017   Argentyna 4:2 1 45' towarzyskie [35]
2. 23 marca 2018   Polska 1:0 90' towarzyskie [29]
3. 27 marca 2018   Serbia 0:2 85' towarzyskie [36]
4. 2 czerwca 2018   Anglia 1:2 90' towarzyskie [37]
5. 6 czerwca 2018   Czechy 0:1 69' towarzyskie [38]
6. 16 czerwca 2018   Chorwacja 0:2 90' MŚ 2018, gr. D [32]
7. 22 czerwca 2018   Islandia 2:0 45' MŚ 2018, gr. D [33]
8. 26 czerwca 2018   Argentyna 1:2 90' MŚ 2018, gr. D [34]
9. 8 września 2018   Seszele 3:0 90' el. PNA 2019, gr. E [39]
10. 20 listopada 2018   Uganda 0:0 90' towarzyskie

Bramki zdobyte w reprezentacjiEdytuj

Lp. Data Stadion Przeciwnik Strzelił na Wynik Rozgrywki Źródło
1. 14 listopada 2017 Stadion FK Krasnodar, Krasnodar, Rosja   Argentyna
2:3
2:4
Towarzyskie [35]

SukcesyEdytuj

Lokomotiw MoskwaEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Uwzględniono: Baraże o Priemjer-Ligę – 2 (0), Superpuchar Rosji – 2 (0).
  2. Uwzględniono: Liga Mistrzów UEFA – 7 (0).

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Идову Брайн Оладапо, rfpl.org [dostęp 2020-08-14] (ros.).
  2. «Разговор по пятницам». Выпуск №15, youtube.com, 24 listopada 2011 [dostęp 2020-08-14] (ros.).
  3. Wsiemu Gołowin, Родители Идову говорят, что его не взяли в «Зенит» из-за цвета кожи. Сам он считает себя русским, sports.ru, 3 października 2018 [dostęp 2021-01-19] (ros.).
  4. a b c d e f Michael Yokhin, Idowu's journey from St Petersburg to Nigeria, espn.com, 16 listopada 2017 [dostęp 2020-08-14] (ang.).
  5. a b Krystian Juźwiak, Urodzony w Rosji, reprezentujący Nigerię. Brian Idowu nie wierzył, że zostanie dostrzeżony, 2x45.info, 26 czerwca 2018 [dostęp 2020-08-14] (pol.).
  6. Jarosław Bińczyk, Kibole Zenitu: Nie jesteśmy rasistami, ale Murzynów nie chcemy, sport.pl, 19 grudnia 2012 [dostęp 2020-08-14] (pol.).
  7. Dawid Kurowski, Kibice Zenitu nie chcą czarnych i homoseksualistów w drużynie, transfery.info, 17 grudnia 2012 [dostęp 2020-08-14] (pol.).
  8. Max Seddon, We don't want black or gay players! Zenit fans in shocking demand to club (in Russia - hosts of 2018 World Cup), dailymail.co.uk, 17 grudnia 2012 [dostęp 2020-08-14] (ang.).
  9. Терек - Амкар. СОГАЗ-Чемпионат России по футболу 2011/2012, 43-й тур, № 339 Российская футбольная Премьер-Лига, Чемпионат России по футболу. Футбол России., rfpl.org, 6 maja 2012 [dostęp 2020-08-14] [zarchiwizowane z adresu 2012-05-12] (ros.).
  10. Terek Grozny - Amkar Perm, 6 maj 2012 - Premier Liga, [w:] baza Transfermarkt (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2020-08-14].
  11. a b Gazovik Orenburg - Dinamo St. Petersburg, 7 sie 2013 - 1.Division, [w:] baza Transfermarkt (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2020-08-14].
  12. Брайан Идову: новый контракт с «Амкаром», fc-amkar.org, 30 czerwca 2014 [dostęp 2020-08-14] (ros.).
  13. Брайн Идову продлил контракт с „Амкаром”, fc-amkar.org, 10 lutego 2017 [dostęp 2020-08-14] (ros.).
  14. „Амкар” продлил контракт с Идову до 2020 года, sport-express.ru, 10 lutego 2017 [dostęp 2020-08-14] (ros.).
  15. «Амкар» не получил лицензию РФС на следующий сезон, fc-amkar.org, 13 czerwca 2018 [dostęp 2020-08-14] (ros.).
  16. Официально: „Амкар” прекращает свое существование, sport-express.ru, 18 czerwca 2018 [dostęp 2020-08-14] (ros.).
  17. Nigeriaanse Idowu zei dat de FC Amkar” hem verschuldigd loon voor drie maanden en bonussen, pitreport.nl, 17 czerwca 2018 [dostęp 2020-08-14] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-27] (niderl.).
  18. Nikita Nadiożyn, «Локомотив» подписал 3-летний контракт с Идову - Футбол - Sports.ru, sports.ru, 10 lipca 2018 [dostęp 2020-08-14] (ros.).
  19. Идову подписал контракт с «Локомотивом», fclm.ru, 10 lipca 2018 [dostęp 2020-08-14] (ros.).
  20. Zenit vs. Lokomotiv Moskva 5 - 3, [w:] baza Soccerway (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2020-08-14].
  21. a b Polina Kuimowa, «И это мы пятое колесо?!». 9 кубков «Локомотива», championat.com, 22 maja 2019 [dostęp 2020-08-14] (ros.).
  22. a b Ilja Sobolew, "Локомотив" завоевал четвертый титул после возвращения Юрия Семина, rg.ru, 7 lipca 2019 [dostęp 2020-08-14] (ros.).
  23. Arina Jerszowa, Брайн Идову перешёл в «Химки» на правах аренды, championat.com, 7 sierpnia 2020 [dostęp 2020-08-14] (ros.).
  24. Khimki vs. CSKA Moskva 0 - 2, [w:] baza Soccerway (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2020-08-14].
  25. Daniła Ignatow, Идову: сборная России? Почему бы и нет, если буду дальше прогрессировать, championat.com, 6 listopada 2016 [dostęp 2020-08-14] (ros.).
  26. Emmanuel Okogba, Idowu will go to World Cup —Rohr - Vanguard News, vanguardngr.com, 13 listopada 2017 [dostęp 2020-08-14] (ang.).
  27. Stella Bamawo, World Cup Qualification: Brian Idowu Joins Team - The Nation Nigeria, thenationonlineng.net, 12 listopada 2017 [dostęp 2020-08-14] (ang.).
  28. Argentyna vs. Nigeria 2 - 4, [w:] baza Soccerway (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2020-08-14].
  29. a b c Polska vs. Nigeria 0 - 1, [w:] baza Soccerway (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2020-08-14].
  30. Shina Oludare, Junior Lokosa IN, Brown Ideye OUT as Nigeria announce World Cup preliminary squad, goal.com, 14 maja 2018 [dostęp 2020-08-14] (ang.).
  31. Shina Oludare, Ola Aina and Mikel Agu axed as Nigeria announce final World Cup list, goal.com, 3 czerwca 2018 [dostęp 2020-08-14] (ang.).
  32. a b 2018 FIFA World Cup Russia™ - Matches - Croatia - Nigeria - FIFA.com, fifa.com, 16 czerwca 2018 [dostęp 2018-07-21] (ang.).
  33. a b 2018 FIFA World Cup Russia™ - Matches - Nigeria - Iceland - FIFA.com, fifa.com, 22 czerwca 2018 [dostęp 2018-07-21] (ang.).
  34. a b 2018 FIFA World Cup Russia™ - Matches - Nigeria - Argentina - FIFA.com, fifa.com, 26 czerwca 2018 [dostęp 2018-07-21] (ang.).
  35. a b Sebastian Szczytkowski, Argentyna w szoku. Prowadziła 2:0, a przegrała 2:4, sportowefakty.wp.pl, 14 listopada 2017 [dostęp 2019-06-01] (pol.).
  36. Jide Alaka, Nigeria 0-2 Serbia: Five lessons to learn from Rohr’s first friendly loss, premiumtimesng.com, 28 marca 2018 [dostęp 2021-01-18] (ang.).
  37. Phil McNulty, England 2-1 Nigeria, bbc.co.uk, 2 czerwca 2018 [dostęp 2021-01-18] (ang.).
  38. Šimon Tittel, Česká republika - Nigérie 1:0, mezistátní zápasy 2017/2019 červen 2018, přípravy před MS, fotbal.idnes.cz, 6 czerwca 2018 [dostęp 2021-01-18] (cz.).
  39. Tolu Olasoji, Seychelles v Nigeria Match Report, 08/09/2018, Africa Cup of Nations Qualification, goal.com, 8 września 2018 [dostęp 2021-01-18] (ang.).

BibliografiaEdytuj