Brian Transeau

Brian Wayne Transeau (ur. 4 października 1971 w Rockville (Maryland) – wykonawca muzyki trance, znany pod pseudonimem BT. Często nazywany „księciem muzyki dance”[1]. Zajmuje się także produkcją muzyki filmowej. W czasie współpracy z innymi artystami, używał także pseudonimów: Kaistar, Libra, Dharma, Prana, Elastic Reality, Elastic Chakra, oraz GTB.

BT
Ilustracja
Imię i nazwisko Brian Wayne Transeau
Pseudonim BT, Kaistar, Libra, Dharma, Prana, Elastic Reality, Elastic Chakra, GTB
Data i miejsce urodzenia 4 października 1971
Rockville
Pochodzenie Stany Zjednoczone (Rockville)
Gatunki trance, house, ambient, filmowa
Zawód Producent, kompozytor
Aktywność od 1995
Wydawnictwo Perfecto Records, Reprise Records, Headspace Recordings, Nettwerk, DTS Entertainment, Black Hole Recordings
Strona internetowa

KarieraEdytuj

Brian Transeau wykazywał zainteresowanie muzyką już w wieku dwóch lat, grając na pianinie. W wieku sześciu lat grał już Bacha i Chopina[2]. Jako nastolatek, słuchał muzyki zespołów New Order, Depeche Mode. Jeden rok uczęszczał do szkoły muzycznej Berklee College of Music w Bostonie, po czym przeprowadził się do Los Angeles.

Na początku lat 90. powrócił do Waszyngtonu. Jego muzyka nie była popularna w USA, i nie miał pojęcia że w Wielkiej Brytanii DJe tacy jak Sasha czy Paul Oakenfold grają jego muzykę w klubach. Sasha opłacił jego bilet do Londynu, aby BT mógł być świadkiem swojego własnego sukcesu.

W latach 1995-2000 był jednym z pionierów trance'u”[3], często pojawiał się w światowych rankingach DJów.

W 1996 wydał swoją pierwszą płytę, Ima[4], nad którą współpracował m.in. z Tori Amos – jej głos można usłyszeć w utworze Blue Skies. Rok później wydał kolejny album, ECSM. Kolejną płytą, wydaną w 1999, była Movement in Still Life . Utwory z tej płyty, były eksperymentami mieszania różnych gatunków. Można na niej usłyszeć elementy rapu, funky, popu.

W 2001, w jego domu miało miejsce włamanie: skradziono sprzęt wart łącznie 75 000 $, oraz 11 kawałków przeznaczonych na kolejną płytę. Były to między innymi piosenki nagrane z Sarah McLachlan i Peterem Gabriel'em – nigdy ponownie nie nagrano tych utworów. Kolejnym albumem był Emotional Technology z 2003. Znajdowało się na nim wiele utworów z wokalem, a wiele osób uznało go za „najbardziej popowy”[5]. Dwa lata po nim wyszła piąta płyta artysty, This Binary Universe. Album ten także jest mieszanką stylów: jazzu, breakbeatu, oraz muzyki poważnej – w trzech utworach można usłyszeć 110-instrumentową orkiestrę. W żadnym z utworów nie można za to usłyszeć wokalu. 2 lutego 2010 ukazał się dwupłytowy album zatytułowany These Hopeful Machines. Słuchając utworów w nim zawartych, można zarówno zauważyć nawiązanie do poprzedniego albumu, lecz także wyraźną ewolucję. W odróżnieniu od poprzedniego albumu, ten zawiera wiele partii wokalu. Część utworów powstała przy współpracy innych artystów i tak w utworach „Always” i „The Unbreakable” możemy usłyszeć wokal Roba Dicksona oraz Jes Brieden (była członkini zespołu Motorcycle) w „Every Other Way” i „The Light In Things”[6]. Warto nadmienić, ze pierwsza minuta albumu ukazuje możliwości programu „Breaktweaker” którego autorem jest sam BT. Brian Transeau współpracował w poprzednich latach również z DJ Tiësto nagrał z nim utwory takie jak Love Comes Again i Break My Fall. Należy do wytwórnia płytowej z DJ TiëstoBlack Hole Recordings”, która znajduje się w Bredzie (Holandia)[7].

Muzyka filmowaEdytuj

BT zajmuje się muzyką filmową[8]. W 2001 tworzył muzykę do filmu Zoolander, jednak wycofał się. Komponowanie dokończył David Arnold. W roku 2002 razem z zespołem The Roots nagrał piosenkę „Tao Of The Machine” która znalazła się w oficjalnej ścieżce dźwiękowej do filmu Blade: Wieczny łowca II, a także w grze Need for Speed: Most Wanted.

Tworzył także muzykę do gier komputerowych, m.in. Die Hard Trilogy 2: Viva Las Vegas, Wreckless: The Yakuza Missions oraz Tiger Woods PGA Tour 2005.

Oprócz tego, komponował muzykę do serialu Kevin Hill oraz reality show Tommy Lee Goes to College.

Życie prywatneEdytuj

Ze związku z Ashley Duffy ma córkę Kaię Nui (ur. 23 kwietnia 2004)[9][10].

Dorobek artystycznyEdytuj

DyskografiaEdytuj

  • Ima (1996)
  • ESCM (1997)
  • Movement in Still Life (1999)
  • Movement in Still Life - wersja dla USA (2000)
  • 10 Years in the Life (składanka, 2002)
  • Emotional Technology (2003)
  • This Binary Universe (2006)
  • These Hopeful Machines (2010)
  • If The Stars Are Eternal So Are You And I (2012)
  • Nuovo Morceau Subrosa - A Topological Abstract Of Granular Systems Symphonie Elektronik (2012)
  • A Song Across Wires (2013)

Muzyka filmowaEdytuj

Muzyka do gierEdytuj

  • Die Hard Trilogy 2: Viva Las Vegas (1999) – cała muzyka
  • FreQuency (2001) – „Smartbomb”
  • SSX Tricky (2001) – „Smartbomb (Plump's Vocal Mix)” i „Hip Hop Phenomenon” (z Tsunami One)
  • Gran Turismo 3: A-Spec (2001) – „Madskillz-Mic Chekka”
  • FIFA 2002 (2001) – „Never Gonna Come Back Down (Hybrids Echoplex Dub Mix)”
  • Wipeout Fusion (2001) – „Smartbomb (Plump DJs Remix)”
  • ATV Offroad Fury 2 (2002) – „The Revolution”
  • Wreckless: The Yakuza Missions (2002) – cała muzyka
  • Need for Speed: Underground (2003) – „Kimosabe” (z Wildchild)
  • Need for Speed: Most Wanted (2005) – „Tao of the Machine (Scott Humprhey's Remix)” (z The Roots)
  • Amplitude (2003) – „Kimosabe” (z Wildchild)
  • Dance Dance Revolution Extreme (2004) – „Simply Being Loved (Somnambulist)”
  • Tiger Woods PGA Tour 2005 (2004) – cała muzyka (obecnie dostępna na iTunes)
  • XGRA: Extreme-G Racing Association - „Dreaming”, „Godspeed”, i inne.
  • Burnout Revenge (2005) – The Doors - „Break On Through (BT Mix)” (jako BT vs. The Doors)

PrzypisyEdytuj

  1. Erik Lake: BT Describes Each Song On His New Album (ang.). Trance Farm. [dostęp 2020-08-09].
  2. Richard Buskin: Brian 'BT' Transeau (ang.). Sound On Sound. [dostęp 2020-11-22].
  3. Lori Denman-Underhill: The Kids Are All Right: BT (ang.). Insomniac Magazine. [dostęp 2016-08-03].
  4. Brian Transeau Credits (ang.). AllMusic. [dostęp 2020-11-22].
  5. BT's 'Technology' Pushes Modern Rock Buttons (ang.). Billboard. [dostęp 2020-11-22].
  6. These Hopeful Machines - BT. Interia.pl. [dostęp 2014-06-02].
  7. Danny Turner: Future Music: BT (ang.). Magzter. [dostęp 2020-10-19].
  8. BT (ang.). UtahAgenda. [dostęp 2020-11-22].
  9. BT Kidnapping & Custody Battle Update (ang.). Synthtopia. [dostęp 2017-07-19].
  10. David Schoetz: His Daughter Gone, Artist Asks for Help (ang.). ABC News. [dostęp 2009-02-19].

BibliografiaEdytuj