British Aerospace

British Aerospace (BAe) – dawne brytyjskie przedsiębiorstwo branży lotniczej i zbrojeniowej, powstałe w 1977 roku z połączenia spółek British Aircraft Corporation, Hawker Siddeley Aviation, Hawker Siddeley Dynamics i Scottish Aviation. W 1999 roku po połączeniu z Marconi Electronic Systems przekształciło się w BAE Systems[1].

British Aerospace
Państwo

 Wielka Brytania

Data założenia

1977

Data likwidacji

1999

brak współrzędnych

HistoriaEdytuj

British Aerospace powstało w 1977 roku w wyniku nacjonalizacji i połączenia spółek British Aircraft Corporation, Hawker Siddeley Aviation, Hawker Siddeley Dynamics i Scottish Aviation, dokonanej przez rząd laburzystów[2][3]. W 1981 roku konserwatywny rząd Margaret Thatcher dokonał reprywatyzacji przedsiębiorstwa, wprowadzając je na giełdę, zachowując 48,43% udziałów w spółce. Pozostałe udziały sprzedane zostały w 1985 roku, zachowując jedynie pojedynczą złotą akcję, która stanowiła zabezpieczenie przed ewentualnym przejęciem spółki przez kapitał zagraniczny[1].

W 1979 roku BAe przystąpiło do międzynarodowego konsorcjum Airbus, stając się jego 20% udziałowcem (pozostałymi współudziałowcami były Aérospatiale, DASA i CASA), celem którego była produkcja samolotów pasażerskich. W 1986 roku zapoczątkowana została współpraca między BAe, Aeritalią, CAS-ą i DAS-ą w ramach spółki Eurofighter GmbH, stojącej za opracowaniem samolotu myśliwskiego Eurofighter Typhoon[1][4].

W 1987 roku BAe stało się właścicielem przedsiębiorstwa zbrojeniowego Royal Ordnance, a rok później spółki motoryzacyjnej Rover Group. Na początku lat 90. przedsiębiorstwo doświadczyło problemów finansowych. Zadecydowano wówczas o sprzedaży działów przedsiębiorstwa niezwiązanych z sektorem stanowiącym podstawę jego działalności – lotnictwem cywilnym i wojskowym[1][4][2].

W drugiej połowie lat 90. BAe kooperowało z przedsiębiorstwami Saab, w zakresie produkcji myśliwca JAS 39 Gripen, oraz Lockheed Martin, uczestnicząc w projekcie Joint Strike Fighter, którego owocem był samolot F-35 Lightning II[1][4].

W 1999 roku BAe połączyło się ze spółką Marconi Electronic Systems, specjalizującą się w elektronice wojskowej, dając początek spółce BAE Systems[1][4].

ProduktyEdytuj

SamolotyEdytuj

W nawiasach podane pierwotne nazwy samolotów, których produkcja rozpoczęła się przed utworzeniem British Aerospace w 1977 roku.

PociskiEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j k l m British Aerospace UK. BAE Systems. [dostęp 2019-01-19]. (ang.).
  2. a b c David Bowen: The spectacular ascent of British Aerospace. The Independent, 1997-01-19. [dostęp 2019-01-19]. (ang.).
  3. Andrew Lorenz: UK: Up in the air at British Aerospace. Management Today, 1995-02-01. [dostęp 2019-01-19]. (ang.).
  4. a b c d BAE Systems, [w:] Encyclopædia Britannica [online] [dostęp 2019-01-19] (ang.).
  5. De Havilland DH125 & successors. BAE Systems. [dostęp 2019-01-19]. (ang.).
  6. a b British Aerospace Jetstream 41. BAE Systems. [dostęp 2019-01-19]. (ang.).
  7. BAE / EADS Concorde. Aerospace Technology. [dostęp 2019-01-19]. (ang.).
  8. Avro 748 & Avro 748MF Andover. BAE Systems. [dostęp 2019-01-19]. (ang.).
  9. BAC Strikemaster. BAE Systems. [dostęp 2019-01-19]. (ang.).
  10. BAe / Hawker Siddeley Nimrod. Military Factory. [dostęp 2019-01-19]. (ang.).
  11. Jaguar Internationals delivered. „Flight International”, s. 249, 1981-07-25. (ang.). 
  12. The missiles that worked. „Flight International”, s. 37, 1991-08-07. (ang.). 
  13. Sea Dart (GWS 30) Surface-to-Air, Surface-to-Surface Missile. Military Factory. [dostęp 2019-01-19]. (ang.).
  14. MARTEL (AS.37/AJ.168)/Sea Eagle (P.3T/P.5T) - Archived 7/2003. Forecast International. [dostęp 2019-01-19]. (ang.).
  15. Sea Skua (air-to-surface anti-ship missile). Imperial War Museum. [dostęp 2019-01-19]. (ang.).
  16. Alistair Finlan: The Royal Navy in the Falklands Conflict and the Gulf War: Culture and Strategy. 2004, s. 185. ISBN 978-1-135-77114-0. (ang.).
  17. Sky Flash - Archived 12/98. Forecast International. [dostęp 2019-01-19]. (ang.).