Broń biała

Broń biała – ogół broni służącej do walki wręcz[1], zadającej obrażenia przy wykorzystaniu siły ludzkich mięśni[a].

Gladius - krótki miecz rzymski.

Do XVI w. podstawowy rodzaj broni stosowanej zarówno w wymiarze wojskowym, cywilnym oraz częściowo myśliwskim (obok broni miotającej – rażącej na odległość)[1].

Obecnie jako uzbrojenie wojskowe, broń biała została niemal całkowicie wyparta przez broń palną z wyjątkiem bagnetów oraz noży bojowych. Na wyposażeniu wojskowym pozostały również archaiczne rodzaje broni białej jak np. szable i kordziki, jednak nie są one wykorzystywane jako broń bojowa, a sprowadzone zostały do roli broni paradnej. Broń biała nadal stosowana jest przez niektóre formacje porządkowe (jak np. policja, ochrona), gdzie pod postacią różnego rodzaju pałek wykorzystywana jest jako środek przymusu bezpośredniego.

Kolekcja broni białej, eksponowana w Royal Armouries w Leeds.
Współczesny bagnet 6Kh4 stosowany w karabinku automatycznym AKM.
Artystyczne przedstawienie walki na broń białą na obrazie Le combat autorstwa Anne-Louis Girodet de Roussy-Trioson.

Współcześnie w ujęciu cywilnym, niektóre rodzaje broni białej znajdują niekiedy zastosowanie w samoobronie, lub wykorzystywane są w działaniach przestępczych. Wg. Ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji do broni białej na które wymagane jest pozwolenie na broń zalicza się[2]:

  • ostrze ukryte w przedmiotach niemających wyglądu broni
  • kastet
  • nunczako
  • pałkę posiadającą zakończenie z ciężkiego i twardego materiału lub zawierającą wkładki z takiego materiału
  • pałkę wykonaną z drewna lub innego ciężkiego i twardego materiału, imitującą kij bejsbolowy

W myśl przepisów obowiązujących w Polsce, na pozostałe rodzaje broni białej (niewymienione w ustawie), nie jest wymagane pozwolenie, a obywatele mają swobodny dostęp do jej posiadania (wbrew obiegowym opiniom, za broń białą (w myśl ustawy o broni i amunicji) nie jest uznawany nóż - niezależnie od długości głowni). Należy jednak wziąć pod uwagę fakt, iż użycie broni białej w ramach samoobrony, może wiązać się z przekroczeniem granic obrony koniecznej, a co za tym idzie z konsekwencjami karnymi. W przypadku dokonywania przestępstwa, analogicznie do broni białej, może zostać potraktowany każdy rodzaj niebezpiecznego narzędzia (np. siekiera czy nóż kuchenny), mimo iż jego pierwotnym przeznaczeniem nie było zastosowanie jako broń[3].

Sportowe symulatory broni białej (np. floret), stosowane są również w sporcie (patrz: szermierka sportowa), a niekiedy wespół z replikami ostrej broni białej użytkowane przez stowarzyszenia rekonstruujące dawne systemy walki bronią białą, w ramach uprawiania hobby.

PodziałEdytuj

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Z wyłączeniem broni miotającej wykorzystującej zakumulowaną energię mechaniczną do wystrzeliwania pocisków (np. łuk). Do broni białej zalicza się za to niektóre rodzaje broni przeznaczonej do miotania, która może zostać również wykorzystana do walki wręcz (np. oszczep, dziryt, nóż do rzucania itp.).

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ​ISBN 83-01-13506-9​.