Broń strzelecka

Broń strzeleckabroń palna, której kaliber nie przekracza na ogół 20 mm (z wyjątkiem wyspecjalizowanych środków np. granatników, karabinów przeciwpancernych)[1]. Do broni strzeleckiej zaliczane są także granaty ręczne.

Broń strzelecka

Broń strzelecka przeznaczona jest głównie do zwalczania pojedynczych i grupowych celów żywych[a] a także lekko opancerzonego sprzętu i środków ogniowych. Zasięg broni strzeleckiej jest stosunkowo niewielki – zwykle nie przekracza 2000 metrów.

Podział broni strzeleckiejEdytuj

Broń strzelecka dzieli się na:

Inny podział broni strzeleckiej:

  • Indywidualna – stanowiąca uzbrojenie pojedynczego żołnierza. Są to: rewolwery, pistolety, pistolety maszynowe, karabiny, karabinki, karabinki maszynowe.
  • Zespołowa – stanowiąca uzbrojenie pododdziałów, a także wozów bojowych i samolotów. Obsługa etatowa każdego egzemplarza broni zespołowej w pododdziale składa się przynajmniej z dwóch żołnierzy, z których każdy ma określone funkcje i zadania. Do broni palnej zespołowej zalicza się: ręczne karabiny maszynowe, ciężkie karabiny maszynowe, uniwersalne karabiny maszynowe, wielkokalibrowe karabiny maszynowe.

UwagiEdytuj

  1. Eufemizm oznaczający zwykle żołnierzy przeciwnika

PrzypisyEdytuj

  1. Stanisław Kochański: Małokalibrowa broń samoczynna. Warszawa: Wydawnictwa Politechniki Warszawskiej, 1989, s. 8-9.