Budynek Kasy Pożyczkowej Przemysłowców Radomskich w Radomiu

Budynek Kasy Pożyczkowej Przemysłowców Radomskich w Radomiuzabytkowy budynek znajdujący się w Radomiu, przy ulicy Piłsudskiego 15. Obiekt jest częścią szlaku turystycznego Zabytki Radomia[1].

Budynek Kasy Pożyczkowej Przemysłowców Radomskich w Radomiu
Obiekt zabytkowy nr rej. 335/A/86 z 03.04.1986
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miejscowość POL Radom COA.svg Radom
Adres ul. Piłsudskiego 15
Styl architektoniczny neogotyk
Architekt August Załuski
Kondygnacje 2
Ukończenie budowy 1897
Położenie na mapie Radomia
Mapa konturowa Radomia, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Budynek Kasy Pożyczkowej Przemysłowców Radomskich w Radomiu”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Budynek Kasy Pożyczkowej Przemysłowców Radomskich w Radomiu”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Budynek Kasy Pożyczkowej Przemysłowców Radomskich w Radomiu”
Ziemia51°23′57,84″N 21°09′08,78″E/51,399400 21,152440

HistoriaEdytuj

Kasa Pożyczkowa Przemysłowców Radomskich była założoną 2 lipca 1881 roku instytucją finansową zrzeszającą przemysłowców guberni radomskiesj. Główna siedziba Kasy została wzniesiona w 1897 roku na parceli przy ówczesnej ulicy Szerokiej 15 w Radomiu. Autorem projektu neogotyckiego gmachu był budowniczy miejski Radomia August Załuski. Budynek był siedzibą Kasy do 1 stycznia 1922 roku, kiedy to przekształcono ją w Bank Przemysłowców Radomskich S.A. Po likwidacji tej instytucji na początku 1933 roku gmach przy ulicy Piłsudskiego zajmowały kolejno Bank Gospodarstwa Krajowego, Bank Inwestycyjny, Narodowy Bank Polski oraz Powszechny Bank Godpodarczy SA w Łodzi. Od lat 90. XX w. budynek dawnej Kasy zajmuje radomski oddział Banku Pekao[2][3][4].

ArchitekturaEdytuj

Jednopiętrowy gmach dawnej Kasy utrzymany jest w stylu neogotyckim. Dziewięcioosiowa fasada wykończona czerwoną, formowaną cegłą posiada dwa skrajne ryzality nakryte trójkątnymi szczytami, ozdobione balkonami i herbami guberni radomskiej. Fasada uzupełniona jest licznymi elementami wykonanymi z piaskowca. Oryginalny wystrój wnętrz zachował się m.in. na klatce schodowej i w sali operacyjnej na I piętrze (m.in. posadzki, sztukaterie, metaloplastyka, oświetlenie, snycerka)[5].

GaleriaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Szlak Turystyczny Zabytki Radomia. Centrum Informacji Turystycznej w Radomiu.
  2. J. Sekulski, Encyklopedia Radomia, Radom 2009, ss. 19, 98
  3. red. S. Witkowski, Radom: dzieje miasta w XIX i XX wieku, Warszawa 1985, s. 138
  4. Radomski Szlak Historyczny (pol.). Urząd Miejski w Radomiu.
  5. red. W. Kalinowski, Urbanistyka i architektura Radomia, Lublin 1979, s. 171